Η ηρωίδα

Απόλυτη ησυχία
3 χτύποι σχεδόν υπόκωφοι
Μικρή κίτρινη μάζα σε πράσινη μεγάλη επιφάνεια.
Το κοινό ήταν σιωπηλό. Μέχρι που ακούγεται ένα κινητό. Ο αγενέστατος θεατής πνίγει τον ήχο στην τσέπη του φούτερ του. Ο άρχοντας αγρίεψε.
«Quiet please»
Τα σετ είναι 1-1. Η Λένα πήγε καλά στο πρώτο σετ και το πήρε με 6-3. Δεν άφησε κανένα περιθώριο στην αντίπαλό της να την αμφισβητήσει. Το πρώτο της Grand Slam ήταν κοντά. Το ένιωθε. Το πίστευε.
Το δεύτερο σετ δεν πήγε καθόλου καλά. 6-1 και η Λένα ήταν σε δύσκολη θέση. Είχε χάσει την αυτοπεποίθησή της και η ψυχολογία της αντιπάλου ήταν στα ύψη. Δεν ήθελε να χάσει το τρίτο σετ. Δεν έπρεπε να το χάσει.
Η αντίπαλος όμως είχε πάθος. Είχε γεννηθεί για να κερδίζει και δεν είχε καμία όρεξη να αφήσει τον τίτλο στην ασήμαντη Ελληνίδα. Για άλλη μια φορά θα ήταν πρωτοσέλιδο. Για άλλη μια φορά θα έκανε περήφανη τη χώρα της. Για άλλη μια φορά θα την υποδεχόταν ο Πρόεδρος και θα έβγαινε στις ειδήσεις. Για άλλη μια φορά θα αισθανόταν πόσο ανώτερη είναι από όλες τις άλλες, από όλο τον κόσμο.
Η Λένα από την άλλη δεν ήθελε όλα αυτά. Ήθελε για μια φορά οι ειδήσεις να γράψουν ότι πέτυχε. Αυτό αρκεί στην χώρα των κάφρων που ζητούν την ηδονή αντί για τον έρωτα. Δεν είναι ανάγκη να κάνεις κάτι πολλές φορές για να θεωρηθείς καλός. Είσαι Θεός με την πρώτη. Χρυσό μετάλλιο στα 200μ, Θεός. Χρυσό στα 400μ, Θεός. Χρυσό στην κολύμβηση, Θεός. Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Θεός. Και τι γίνονται μετά αυτοί οι Θεοί;
Γίνονται αναλυτές, παρουσιαστές, σχολιαστές, ιδιοκτήτες Προποτζίδικου, ιδιοκτήτες γυμναστηρίων και εστιατορίων και όταν τους βλέπεις είναι ντυμένοι στην τρίχα για χάρη ενός κοσμικού περιοδικού. Πάνε οι διακρίσεις, πάνε τα μετάλλια. Δεν τα χρειάζονται πια. Είπαμε… ισόβιοι Θεοί.
Αυτό ήθελε και η Λένα. Μια επιτυχία για να τη θυμούνται αλλά η άλλη ήταν ανώτερη.
Το τρίτο σετ ήταν στο 4-3 και η Λένα κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να το γυρίσει. Δεν ήθελε όμως άλλο ένα άσχημο πρωτοσέλιδο. Ήθελε λίγο αγάπη. Ήθελε να είναι ηρωίδα.
«Ή τώρα ή ποτέ» σκέφτηκε.
Η μπαλιά είναι πολύ δυνατή. Κάνει ένα εντυπωσιακό άλμα και προσγειώνεται στο πόδι της. Βγάζει μια κραυγή και το στάδιο σηκώνεται. Δεν μπορεί να περπατήσει. Κλαίει. Από τα φοβισμένα πρόσωπα των θεατών καταλαβαίνει ότι πέτυχε. Διαβεβαιώνει το γιατρό ότι πονάει σε κάθε άγγιγμά του και ο γιατρός αποφασίζει: Πρέπει να αποσυρθεί.
Υποβασταζόμενη, αποχωρεί ενώ το κοινό της επιφυλάσσει ένα θερμό standing ovation. Η Λένα ευχαριστεί με δάκρυα στα μάτια. Είναι η ηθική πρωταθλήτρια. Η πρωταθλήτρια της καρδιάς μας.
Την άλλη μέρα τα πρωτοσέλιδα διθυραμβικά. «Δεν άντεξε η ηρωίδα», «Δόξα στη μοντέρνα ηρωίδα», «Είσαι νικήτρια στις καρδιές μας».
Στο αεροδρόμιο έχει μαζευτεί κόσμος. Κουτσαίνει αλλά καταφέρνει να τους χαιρετήσει όλους. Τους ευχαριστεί. Χαμογελάει αλλά μέσα της πονάει.
Πονάει γιατί ξέρει.

Advertisements

4 Responses to Η ηρωίδα

  1. Ο/Η neofitos λέει:

    #Panus: thanx. Είχα απογοητευτεί που δεν έκανε κανένας comment (θετικό ή αρνητικό) σε αυτό το post

  2. Ο/Η la abeja λέει:

    Δεν πειράζει που δε σου ήρθε η ζαριά…
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

  3. Ο/Η neofitos λέει:

    #la abeja: ακόμα κι αν δεν τα αξίζει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: