Ο Βασιλιάς του clubbing

Μόλις είχε διαβάσει ένα άρθρο για το τέλος του clubbing.
Ο συντάκτης έγραφε ότι οι παλιές καλές εποχές που ο κόσμος πήγαινε στα major clubs πέρασε ανεπιστρεπτί και αυτό δεν του άρεσε καθόλου. Το άρθρο έλεγε ότι τώρα υπάρχουν μικρότερα (σε κύρος, όχι σε μέγεθος) club στα οποία συχνάζουν άτομα χωρίς ταυτότητα, χωρίς κοινωνικό γίγνεσθαι. Λες και αυτοί που στήνονταν στις ουρές για να μπούνε στο Privilege και το King Size είχαν.
«Μαλακίες» σκέφτηκε. Δεν πίστευε ότι το clubbing είχε πεθάνει. Ούτε για τη γενιά του ούτε για καμία γενιά. Δεν το δεχόταν και θα το αποδείκνυε σήμερα κιόλας.
Ήξερε ότι σήμερα δεν θα χρειαζόταν ούτε να είναι στην τρίχα, ούτε να έχει γκόμενα μαζί του για να μη φάει πόρτα. Ήταν 30άρης και σίγουρα πιο μεγάλος από τον πορτιέρη για να τολμήσει να τον αφήσει απέξω.
Φόρεσε λίγη κολόνια, πήρε και μια τσίχλα για παν ενδεχόμενο (παλιά ήταν μεγάλος γόης) και ξεκίνησε για το κέντρο. Σκεφτόταν να πάει σε κάποιο μικρό clubάκι γιατί εκεί ακριβώς, στο μικρό club θα απεδείκνυε περίτρανα ότι το clubbing δεν πέθανε. Στα μεγάλα club θα ήταν πολύ εύκολο.
Πήγε σε ένα παλιό στέκι που ήταν όμως και πάλι γεμάτο κόσμο. Μπαίνοντας αναγνώρισε το τραγούδι και αισθάνθηκε νέος. Άσχετα αν το τραγούδι το ήξερε επειδή το έπαιζε συνέχεια ο ειδησεογραφικός ραδιοφωνικός σταθμός που άκουγε για να αποδείξει ότι πέρα από σοβαρό ραδιόφωνο, είναι κι ένα ραδιόφωνο που αγκαλιάζει τη νεολαία.
Πήρε ένα ποτό και χώθηκε ανάμεσα στους θαμώνες. Ένιωθε όπως παλιά, όπως τότε που ήταν στο καλύτερο τραπέζι του πρώτου Venue και είχε από κάτω του το πλήθος να χτυπιέται. Ένιωθε πάλι Θεός. Ο Θεός του clubbing, ο Θεός του club.
Κάτι όμως είχε αλλάξει, αλλά τι; Που ήταν οι γνωστοί του υπήκοοι; Που ήταν οι γνωστοί του αυλικοί; Άγνωστες φάτσες. Φάτσες φρέσκες, με ακμή και ελάχιστα γένια. Το επόμενο τραγούδι ήρθε να σφραγίσει την καταδίκη του. Το πλήθος το τραγουδούσε με μανία ενώ αυτός στεκόταν στη μέση άφωνος. Είχε χάσει τον έλεγχο του πλήθους. Δεν τον υπάκουαν πια. Το τραγούδι ήταν το σύνθημα της επανάστασης κατά του βασιλιά. Θα τον απαγχόνιζαν.
Πήγε προς την τουαλέτα. Κάτι 14χρονα ξέρναγαν στους νιπτήρες. Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό του και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη, σαν καλός ηθοποιός χολιγουντιανής παραγωγής, που μόνο όταν κοιτάζεται στον καθρέφτη συνειδητοποιεί την ηλικία του. Δεν ήταν δυνατόν.
Το clubbing είχε πράγματι πεθάνει.
Κι όλος αυτός ο κόσμος όμως τι κάνει εκεί έξω; Μνημόσυνο. Όλοι αυτοί που γεμίζουν κάθε βράδυ τα μαγαζιά δεν είναι ζωντανοί;

Το clubbing πράγματι πέθανε αλλά όχι για όλους.

Για αυτόν και τους συνομήλικούς του είχε πεθάνει και δεν ήθελαν να το αποδεχθούν. Είναι η φυσική αντίδραση της κάθε γενιάς που ακυρώνει ότι καινούριο έρχεται, που δεν δέχεται ότι είναι ξεπερασμένη για κάποια πράγματα και θεωρεί ότι τα ίδια τα πράγματα είναι ξεπερασμένα για αυτήν.
Αν στην Τρίτη λυκείου έγραψαν έκθεση με θέμα τα χάσμα των γενεών και κόπηκαν γιατί ο εξεταστής ήταν κι αυτός ένα θύμα του χάσματος, τώρα έχουν γίνει αυτοί εξεταστές και κόβουν αυτούς που δίνουν τώρα εξετάσεις.

Advertisements

8 Responses to Ο Βασιλιάς του clubbing

  1. Ο/Η pascal λέει:

    Α νέος, εσύ δουλεύεις και σουκού βλέπω
    Ωραίος 😉

  2. Ο/Η neofitos λέει:

    #pascal: Ε, δάσκαλε, πρέπει να βγάλουμε τα προς το ζην.
    Άτιμη κοινωνία. Άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις.

  3. Ο/Η Super Coco λέει:

    To xasma ginetai olo kai poio aisthito… to kalo me autes tis eksodous omws einai oti oi 30arides tis epoxis ksananionwun estw kai gia mia vradia… pernoun tin deuteri efiveia tous.
    Bravo Neofite!

  4. Ο/Η κολοκύθι λέει:

    Υπερσουρεαλιστήκαμε πάλι.
    🙂

  5. Ο/Η miss k λέει:

    poly fobamai oti symfwnw me ton syntakth. to clubbing kalws h kakws pe8ane. pote htan h teleytaia fora pou perimenes panw apo 5 lepta gia na mpeis se ena club nee mou; otan se gnwrisa egw, ksepagiazame eksw apo to venue sto marousi…

  6. Ο/Η neofitos λέει:

    #Super Coco: Δε είναι ανάγκη να ξανανιώνεις. Οι 30άρηδες πρέπει να συνειδητοποιούν την ηλικία τους και να διασκεδάζουν όπως εκείνοι θέλουν χωρίς να σκέφτονται ότι κάτι αρμόζει στην ηλικία τους και κάτι όχι. Merci

    #κολοκύθι: Δεν είναι κακό.

    #miss k: Όταν τα μεγάλα club ήταν 3 ήταν φυσικό να είναι ο κόσμος ουρά. Τώρα που είναι 13 πάλι υπάρχουν ουρές. Γνωρίζω αρκετά άτομα που δεν δέχονται να πάνε σε κάποιο club χωρίς τραπέζι γιατί ο κόσμος φτάνει ως την πόρτα και κάνεις ένα μισάωρο για να διασχίσεις το μαγαζί. Αυτό που κάνουν τα πιτσιρίκια που γεμίζουν αυτά τα μαγαζιά δεν λέγεται clubbing; Μπορέι το clubbing να αλλαξε όρους και μορφή αλλά παραμένει clubbing. Απλά δεν είναι ίδιο με το clubbing των 90s, όπως και το clubbing των 90s ήταν πολύ φλώρικο για την αμέσως προηγούμενη γενιά.

  7. Ο/Η neofitos λέει:

    #Ga3l: lol. Μακάρι να το πρόσεχαν όλοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: