Ο τελευταίος των ζωγράφων

Ο Ερρίκος σήκωσε το τελάρο, το τρίποδο, το βαλιτσάκι με τα χρώματα και τα πινέλα και ξεκίνησε για την παραλία. Πήγαινε κάθε μέρα στην παραλία για να ζωγραφίσει. Αλλά δεν ζωγράφιζε. Ο καμβάς του ήταν μισοτελειωμένος. Μια γη χωρίς ουρανό. Μια γη χωρίς ελπίδα. Η θάλασσα ήταν εκεί. Το νησάκι απέναντι ήταν εκεί. Έλειπε όμως ο ουρανός, τα σύννεφα, ο ήλιος. Είχε ονειρευτεί έναν ήλιο να ξεπροβάλλει μέσα από δύο σύννεφα και είχε ορκιστεί να πηγαίνει στην παραλία κάθε μέρα μέχρι να το πετύχει και να το αποτυπώσει. Ο καημένος ο Ερρίκος.
Ερρίκος… το όνομα που του είχαν δώσει οι ζάμπλουτοι γονείς του τον είχε καταδικάσει στο να γίνει καλλιτέχνης. Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει ένας Ερρίκος ή ένας Αιμίλιος ή ένας Αγάπιος. Όπως ο Μπάμπης είναι καταδικασμένος να κάνει κάποια χειρονακτική δουλειά (εκτός κι αν προκύψει λαμόγιο), έτσι κι ο Ερρίκος ήταν φύσει και ονόματι καλλιτέχνης. Με το πιάνο του, τα γαλλικά του και τα μεταπτυχιακά στο Saint Martins. Δεν ήταν όμως απαιτητικός άνθρωπος ο Ερρίκος. Είχε ξεφύγει από τα πλούτη και ζούσε τη ζωή ενός αυθεντικού καλλιτέχνη του 18ου αιώνα, με την εξαίρεση ότι αυτός δεν ζούσε στην ψάθα αλλά σε μια ωραία γκαρσονιέρα στη Βουλιαγμένη.
Κάθε πρωί λοιπόν γύρω στις 7, ο Ερρίκος έπαιρνε τα σύνεργα και κατευθυνόταν στην παραλία. Ήξερε ότι δεν ήταν εύκολο να πετύχει αυτό που ήθελε κι ότι όταν θα το έβλεπε, θα έπρεπε να το αποτυπώσει πρώτα στη σκέψη του γιατί θα χανόταν σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Θα μπορούσε λοιπόν να μην κουβαλάει τα σύνεργα του αλλά το έκανε για να δηλώνει την ιδιότητά του στους περαστικούς, τη θάλασσα, τα σύννεφα, τον ήλιο. Ήθελε όλοι να ξέρουν το σκοπό του.
Δεν τον ένοιαζε η αναμονή. Ήταν υπομονετικός τύπος ο Ερρίκος. Είχε περάσει 3μιση μήνες στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου προσπαθώντας να αντιγράψει έναν πίνακα του Manet. Έτσι κι εκεί, στην παραλία, πέρναγε ώρες ατελείωτες χωρίς να τρώει, χωρίς να κουράζεται, χωρίς να τσαντίζεται.
Στις 25 Νοεμβρίου ο ουρανός ήρθε σε συνεννόηση με τη θάλασσα και τον ήλιο και αποφάσισαν να του κάνουν τη χάρη. Είχαν βαρεθεί κι αυτοί να τον παιδεύουν. Είχαν κουραστεί να τον βλέπουν. Πίστευαν ότι θα είχε λυγίσει και θα είχε φύγει μέχρι τότε. Θεωρώντας λοιπόν ότι ήταν άξιος να αποτυπώσει την ομορφιά τους, αποφάσισαν να χορέψουν στη μουσική που τα ήθελε αυτός να χορέψουν… για λίγο μόνο, για μερικά δευτερόλεπτα… μόνο γι’ αυτόν.
Ο Ερρίκος σάστισε. Είχε ένα τσιγάρο στο στόμα και το άφησε να πέσει. Είχε αρχίσει τους τελευταίους μήνες να απελπίζεται αλλά δεν το ομολογούσε. Και τώρα ήταν εκεί. Μπροστά του. Το ήξερε ότι το ήταν για χάρη του. Κοιτούσε το θαύμα δακρυσμένος. Δακρυσμένος από τη συγκίνηση, από τον ήλιο που του έκαιγε τα μάτια, από όλα.
Μετά από μερικά δευτερόλεπτα το θέμα χάθηκε. Ο ήλιος βγήκε από τα σύννεφα και πρόβαλλε μόνος. Χαμογελούσε στον Ερρίκο. Δεν έδινε συχνά την συγκατάθεσή του να τον αποτυπώνουν. Ο Ερρίκος όμως ήταν ο εκλεκτός τους.
Ο «εκλεκτός» ήταν ακόμα δακρυσμένος. Έκλαιγε, σιγά, μουγγά, πραγματικά. Δεν ήξερε τι να κάνει. Αυτό που του είχαν προσφέρει ήταν πολύ ανώτερο από αυτό που είχε φανταστεί… από αυτό που μπορούσε να ζωγραφίσει.
Σηκώθηκε όρθιος. Ο ήλιος, τα σύννεφα, η θάλασσα, ο κόσμος ολόκληρος περίμεναν να πιάσει το πινέλο του. Εκείνος έκανε 3 βήματα μπροστά. Δεν έβαλε τα πόδια του στη θάλασσα από σεβασμό. Υποκλίθηκε. Υποκλίθηκε στο μεγαλείο της φύσης και έφυγε. Τα στοιχεία της φύσης τον παρακολουθούσαν να απομακρύνεται.
Ήταν ευτυχισμένος. Δεν στεναχωριόταν που δεν είχε αποτελειώσει το έργο του. Δεν στεναχωριόταν που είχε αφήσει τα σύνεργα στην παραλία. Τα είχε αφήσει για κάποιον άλλο ζωγράφο. Για κάποιον που δεν θα καταλάβαινε ότι η ομορφιά της φύσης δεν αποτυπώνεται σε έναν καμβά.

Advertisements

6 Responses to Ο τελευταίος των ζωγράφων

  1. Ο/Η sorry_girl λέει:

    Και περίμενα έναν θάνατο στο τέλος.
    Αλλά τώρα που το σκέφτομαι είχε, τελικά.

  2. Ο/Η neofitos λέει:

    #sorry_girl: πράγματι. Ο θάνατος θα ήταν η εύκολη και ίσως αναμενόμενη λύση. Το ότι έζησε είναι ίσως και πιο σκληρό.

  3. Ο/Η eljugador λέει:

    katapliktiko to sxolio me ta onomata. o errikos apedeikse oti den einai ola ta plousiopaida idia. merika exoun ki aisthimata

  4. Ο/Η neofitos λέει:

    #eljugador: τα ονόματα ενδεχομένως χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο. Τα avatar τον χαρακτηρίζουν σίγουρα μπαλαδόφατσα (eljugador)

  5. Ο/Η la abeja λέει:

    εμένα πιο πολύ μου έκανε εντύπωση η ημερομηνία που διάλεξες…

  6. Ο/Η neofitos λέει:

    #la abeja: το σκέφτηκα κανα 5λεπτο να σου πω την αλήθεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: