Ο Μπάμπης ο blue

Ο Μπάμπης ήταν ένας ανασφαλής άνθρωπος.
Είχε τη δουλίτσα του σε μια ναυτιλιακή εταιρεία. Τίποτα ιδιαίτερο, αλλά την αγαπούσε τη δουλειά του. Ήταν πολύ κοινωνικός και έκανε παρέα με πολλούς από τη δουλειά. Όχι κολλητοί, αλλά μια φορά τη βδομάδα βρισκόντουσαν για καμιά μπύρα. Γκόμενα δεν είχε και δεν είχε βρει και ποτέ. Τις σεξουαλικές του ορμές τις έβγαζε στις τσόντες, τις πλαστικές κούκλες και τις πουτάνες.
Εκεί έβρισκε καταφύγιο για την ανασφάλεια του. Εκεί πέρναγε τα βράδια που φοβόταν. Παρέα με τον πλαστικό και τον πουλημένο έρωτα. Δεν τον πείραζε. Είχε συνηθίσει. Είχε πάρει χαμπάρι ότι καμία γκόμενα δεν θα ανεχόταν την ανασφάλειά του και είχε αποφασίσει να περάσει τη ζωή του όσο καλύτερα μπορούσε βυθισμένος στις αγωνίες και τις αϋπνίες του.
Ένοιωθε άχρηστος αλλά δεν το παραδεχόταν συχνά. Μόνο κάποια βράδια που δεν μπορούσε να κοιμηθεί από το φόβο του μην μπει κανείς στο σπίτι του. Μόνο τότε σκεφτόταν ότι ήταν άχρηστος. Δεν του άρεσε να το παραδέχεται αλλά τον βοηθούσε να κοιμηθεί. Τον βοηθούσε γιατί ήταν τόσο άχρηστος που ένοιωθε ότι του άξιζε να πεθάνει από κάποιον άλλο άχρηστο, έναν ληστή, έναν ανύπαρκτο.
Το Σάββατο το βράδυ ο Μπάμπης έκατσε σπίτι. Έβλεπε ένα ντοκιμαντέρ στο History Channel για τον μεγαλύτερο Έλληνα σφαγέα όλων των εποχών. Του άρεσε να βλέπει ντοκιμαντέρ με ιστορικούς ηγέτες, κατακτητές, πολεμιστές. Του άρεσε να τα βλέπει και να φαντάζεται ότι θα μπορούσε κι αυτός να είναι γενναίος, να μη φοβάται, να μη σκύβει το κεφάλι. Το έσκυβε όμως. Το ήξερε ότι δεν έχει αρχίδια και ότι δεν φυτρώνουν ξαφνικά στα 30 σου. Κάθε φορά που έβλεπε ένα ντοκιμαντέρ με κάποιον αρχισφαγέα, ένοιωθε την ίδια ηδονή που ένοιωθε όταν ικανοποιούσε τον εαυτό του. Την ηδονή που σε ανεβάζει για λίγο και όταν τελειώνει σε αφήνει μαλάκα. Κυριολεκτικά μαλάκα.
Το ντοκιμαντέρ είχε τελειώσει και ο Μπάμπης βγήκε στο μπαλκόνι να πάρει μάτι την απέναντι. Είδε κόσμο στο δρόμο. Κοίταγαν όλοι ψηλά. Κοίταξε και αυτός και είδε το φεγγάρι που ήταν κόκκινο. Φοβήθηκε και πήγε γρήγορα μέσα. Έτρεξε στον υπολογιστή να μάθει τα πάντα για την καταραμένη βραδιά. Η πρώτη σελίδα που του βγήκε στο google ήταν μιας οργάνωσης που θα μαζευόταν τα μεσάνυχτα στο Σούνιο και θα έπεφταν τα μέλη της από το βράχο σαν τον Αιγαία (το Αιγαίο Πέλαγος θα μετονομαζόταν σε Ηλίθιο Πέλαγος). Είχε 1 ώρα καιρό να τους προλάβει. Ήθελε να αποδείξει στον εαυτό του ότι δεν ήταν κότα. Ότι είχε αρχίδια. Ότι είχε αυτά τα περίφημα αρχίδια που λένε όλοι ότι χρειάζεται να έχεις για να αυτοκτονήσεις. Ένοιωθε σιγουριά για τον εαυτό του. Ένοιωθε ότι αυτό μπορούσε να το κάνει. Θα το έκανε και θα έδειχνε σε όλο τον κόσμο ότι ο Μπάμπης τιμάει το όνομα του και είναι ένας άντρας με τα όλα του.

Ο Μπάμπης ανασηκώθηκε από το κρεβάτι του και έκατσε στην άκρη του στρώματος. Η πουτάνα δίπλα του πήρε τα λεφτά και άρχισε να ντύνεται.
«Δεν θα σου έπαιρνα λεφτά αλλά τόση ώρα που προσπαθούσαμε θα είχα ξεπετάξει 7 πελάτες»
«Σήκω και φύγε»
«Όταν ξαναπάρει τα πάνω του τηλεφώνησέ μου»
Η πόρτα έκλεισε και ο Μπάμπης έμεινε μόνος του. Στο βάθος η τηλεόραση έπαιζε την είδηση. 300 άνθρωποι πήδηξαν από το Σούνιο και οι αρχαιόκαυλοι μιλούσαν για συσχετισμό με τους 300 του Λεωνίδα. Η συζήτηση εμπεριείχε 300 σύγχρονα και 300 + 1 αρχαία ζεύγη αρχιδιών. Η συσχέτιση τον πόνεσε πολύ. Δεν άντεχε να βλέπει. Έκλεισε την τηλεόραση, έλεγξε 5 φορές τις πόρτες και τα παράθυρα, φόρεσε μια μακεδονική περικεφαλαία και ξάπλωσε στο κρεβάτι του.
Κι αύριο μέρα είναι…

Advertisements

9 Responses to Ο Μπάμπης ο blue

  1. Ο/Η eljugador λέει:

    ηλιθιο πελαγος… επος…

  2. Ο/Η sorry_girl λέει:

    Βούτυρο ο Μπάμπης..!Στο ψωμί του πελάγους όχι αλλά θα βρεθεί και το δικό του.
    Πολύ καλό!

  3. Ο/Η elPadrino λέει:

    holly shit man.. that one was totally fucked up!
    fyi its my personal favorite!
    we can now expect the unexpected from you.. keep up the good work

  4. Ο/Η neofitos λέει:

    #eljugador: χεχε

    #sorry_girl: Μακεδονικό βούτυρο. thanx

    #el padrino: thanx. I hope I will

  5. Ο/Η Ga3l λέει:

    poly kalo man.. i have to ask you though:
    exeis kati me tis aytoktonies? se excitaroun?

  6. Ο/Η Νίκος λέει:

    Long time no see…!
    Θα αρχίσω να σε διαβάζω από εδώ, και μετά θα περάσω στην έντυπη έκδοση…

    (Εδώ θα έμπαινε pun για τον Μπάμπη τον blue, αλλά κρατήθηκα)

    Συγχαρητήρια πάντως!

  7. Ο/Η neofitos λέει:

    #Ga3l: thanx. η αυτοκτονία και το αν κάποιος είναι ικανός να φτάσει σε μια αυτοκτονία ή όχι είναι αντικείμενο πολλών συζητήσεων, καθημερινών, πολιτικών, φιλοσοφικών κλπ. Η προσμονή ή όχι μιας αυτοκτονίας δημιουργεί πολλά συναισθήματα και σε αυτόν που γράφει για αυτήν αλλά και σε αυτόν που διαβάζει για αυτήν. Το θεωρώ απλά καλό θέμα.

    #Νίκος: πράγματι. τα έντυπα δεν είναι γνωστά στους περισσότερους των αναγνωστών του blog και δεν είναι ανάγκη και να γίνουν. thanx anyway

  8. Θα ήθελα να καταλάβω γιατί τον Μπάμπη τον ονόμασες «blue».
    Μήπως σε αντιπαραβολή προς τον Μπάμπη τον Φλου επειδή δεν έχουν τίποτα το κοινό μεταξύ τους ;;;

  9. Ο/Η neofitos λέει:

    #αλεπού: από τον Μπάμπη τον φλου το σκέφτηκα πράγματι αλλά δεν έχει κανένα νόημα για εκίνον. Μου αρκεί το ότι ήταν blue (depressed)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: