Σαν σταρ του σινεμά

Ο Κωνσταντίνος ανέβηκε στο λεωφορείο.
Είχε αγοράσει ένα ενιαίο ημερήσιο εισιτήριο. Δεν ήξερε πόσες διαδρομές θα έκανε και το μόνο που δεν ήθελε εκείνη τη στιγμή είναι να ασχολείται με τον κάθε μαλάκα κορακοδημοσιουπάλληλο ελεγκτή που δεν του πήρε ωραία πίπα η νοικοκυρά γυναίκα του χθες και πρέπει κάπου να βγάλει το άχτι του.
Το λεωφορείο από Πειραιά ξεκίνησε για Κηφισιά. Μεγάλη διαδρομή. Πολλές στάσεις. Πολύς κόσμος. Ο Κωνσταντίνος είχε καβατζώσει καλή θεση μακριά από τις πόρτες. Αρκετά μακριά για να αποφύγει το πικρόχολο βλέμμα κάθε κωλόγριας που θεωρεί ότι πρέπει κάποιος να σηκωθεί για να κάτσει εκείνη.
Κόσμος έμπαινε, κόσμος έβγαινε αλλά ο Κωνσταντίνος ήταν βυθισμένος στις σκέψεις του. Μία κοπέλα δίπλα του τον ρώτησε αν είχε ώρα. Εκείνος δεν απάντησε. Σε κάποιες περιπτώσεις θα ήταν φυσικό για έναν άνθρωπο να μην απαντήσει σε μια τέτοια ερώτηση. Αλλά όταν σε ρωτάει μια κοπέλα σίγουρα γαμησable, δεν είναι και το πιο φυσιολογικό πράγμα να μην απαντήσεις.
Τον βασάνιζε η σκέψη της. Όχι της γαμησable. Εκείνης. Την είχε αφήσει σπίτι του και είχε φύγει. Την είχε αφήσει τη στιγμή που του πέταγε τα βιβλία του στο κεφάλι. Δεν πετάνε όλες οι γυναίκες τα βάζα του σπιτιού όπως στις ταινίες. Πρέπει να είσαι αρκετά ηλίθια για να πετάξεις βάζο στο κεφάλι κάποιου.
Το θέμα είναι ότι είχαν τσακωθεί. Ξανά. Για 5η φορά μέσα σε 3 μέρες. Τα πράγματα είχαν φτάσει σε μια οριακή κατάσταση. Δεν μπορούσε να επιτρέψει στον εαυτό του να την συγχωρέσει ξανά. Όχι ότι έφταιγε εκείνη. Ούτε εκείνος έφταιγε για την ακρίβεια. Και δεν έχει σημασία.
Το λεωφορείο έφτασε στο τέρμα του αλλά ο Κωνσταντίνος δεν κατέβηκε. Ούτε ο οδηγός δεν τον πρόσεξε έτσι που είχε βουλιάξει στο κάθισμα. Ούτε ο ήλιος δεν τον πρόσεξε και τον διαπέρασε για να φωτίσει το άδειο κάθισμα. Άδειο όπως εκείνος. Το λεωφορείο ξεκίνησε ξανά. Με άλλο κόσμο. Και πάλι από τον Πειραιά. Και πάλι από την Κηφισιά. Δεν μέτρησε καν τις φορές που έκανε τη διαδρομή. Δεν ήθελε να πάει κάπου. Δεν πήγαινε κάπου. Απλά δεν ήθελε να πάει πίσω. Δεν ήθελε να παέι πίσω. Δεν ήθελε να αντιμετωπίσει την αλήθεια. Δεν ήθελε να αντιμετωπίσει τη ζωή. Περνούσε ωραία στη δική του ταινία. Σε μια ταινία που ήταν αυτός μόνος σε ένα λεωφορείο, παρέα με χίλιες δυο απεικονίσεις. Πρόσωπα που τον κοιτούσαν απορημένα. Δεν ήθελε να τελειώσει η ταινία. Δεν ήθελε να πάει πίσω. Δεν ήθελε να την ξαναδει.
Η ώρα ήταν 22.00. Το βρώμικο μπλε σπίτι του έπρεπε να πάει για ύπνο. Ο τελευταίος οδηγός δεν ήταν τόσο ευγενικός. Δεν είχε την όρεξη ούτε του Κωνσταντίνου ούτε κανενός άλλου μαλάκα που δεν τον άφηνε να επιστρέψει το λεωφορείο.
Ο Κωνσταντίνος κατέβηκε απρόθυμος. Την ώρα που έβγαινε έδωσε ένα φιλί στον οδηγό, που του κατέβασε τρελές χριστοπαναγίες. Έφυγε χαμογελαστός. Η ταινία είχε τελειώσει. Οι δρόμοι του φάνηκαν γεμάτοι πεταμένο ποπ-κορν και άδεια κουτάκια coca cola. Ωραία η ταινία αλλά τώρα έπρεπε να γυρίσει στην πραγματικότητα. Μπήκε στο πρώτο ανθοπωλείο που βρήκε και αγόρασε μερικά τριαντάφυλλα. Με μακριά κοτσάνια. Ακριβώς όπως στις ταινίες.

Advertisements

7 Responses to Σαν σταρ του σινεμά

  1. Ο/Η Bookofski λέει:

    Mia fora phra ena megalo boukali coke kai afou antikatesthsa ta 8/10 me fthno whiskey to phra paramasxala kai mphka se ena lewforeio. Htan prwi kai prohgoumenws eixa pieei gala. Araksa kai arxisa na pinw. To teleiwsa. Me ksypnhsan vrady sto terma. Eixa xestei kai 3erasei panw mou. Ayto mou thymises.

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Ενδιαφέρων τρόπος αντιμετώπισης τσακωμών και δύσκολων συνθηκών, μα όχι ο καλύτερος. Έτσι δεν αντιμετωπίζεται η πραγματικότητα, παρά μόνο η επιφάνειά της. Το υπόλοιπο μένει μέσα σου, σε φθείρει σιγά σιγά, σε τρώει, σε σκοτώνει. Και όχι μόνο στις σχέσεις, αλλά γενικά στη ζωή. Χρειάζονται κότσια και αγώνας για να αντιμετωπίσεις την ουσία αυτού που σε βασανίζει και όχι μόνο το αποτέλεσμά του. Αλλά αξίζει!

  3. Ο/Η pop λέει:

    Poio lewforeio pairneis gia na pas peiraia- kifisia??..?

  4. Ο/Η dizzydream λέει:

    Καλύτερα να προσέφερε τα τριαντάφυλλα στον οδηγό. Θα είχε περισσότερη τύχη.

  5. Ο/Η neofitos λέει:

    #Bookofski: μετράει πολύ να έχεις ζήσει τέτοια σκηνικά.

    #rigelian: ο κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά τις καταστάσεις. Άλλοι σου λένε κατευθείαν αυτό που θέλουν να σου πουν και άλλοι το κρατάνε μέσα τους. Το θέμα είναι που το ξεσπάνε.

    #pop: 550… νομίζω

    #dizzydream: μπορεί. ούτε είμαστε σίγουροι ότι τα έδωσε τελικά.

  6. Ο/Η dikasths λέει:

    Εντάξει, καλά να είσαι καμμένος αλλά όχι και να το διαφημίζεις κιόλας. Η καλύτερη λύση θα ήταν να πάει σπίτι της κοπέλας του, να τον πετάξει έξω και να της δείξει ποιος είναι το αφεντικό…
    Εδώ έχουμε μια κοπέλα, τη Μαρία, που με τα γεμιστά της μυρίζει συνέχεια όλο το γραφείο. Όλη μέρα ακούει iPod και τρέχει σε συναυλίες.

  7. Ο/Η neofitos λέει:

    #dikasths: Και σκέφτεσαι να της δειξεις ποιος είναι το αφεντικό;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: