Δότης σπέρματος

Ο Σωτήρης και η Μαρία δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά.
Ήθελαν πολύ αλλά δεν μπορούσαν. Ο Σωτήρης δηλαδή δεν μπορούσε γιατί ήταν τζούφιος. Αλλά κι η Μαρία τι να κάνει; Να τον παρατήσει για κάποιον καρπερό; Τον αγαπούσε πολύ για να το κάνει αυτό.
Ο Σωτήρης από την άλλη ζούσε με το φόβο ότι η Μαρία θα τον παρατήσει. Το ήξερε ότι ήταν στείρος πριν γνωρίσει τη Μαρία, αλλά δεν της το είχε πει. Περίμενε να τον ερωτευτεί πρώτα και μετά να της το πει. Αλλά ούτε και τότε της το είπε. Περίμενε να παντρευτούν πρώτα. Αλλά ούτε και τότε της το είπε. Περίμενε να προσπαθήσουν να κάνουν παιδιά. Ε και τότε της το είπε ο γιατρός.
Ο Σωτήρης προσποιήθηκε ότι έπεφτε από τα σύννεφα (τι ηλίθια έκφραση). Αμέσως ξεκίνησε την προσπάθεια να πείσει τη Μαρία ότι δεν πειράζει και ότι το ίδιο θα αγαπούσε κι ένα παιδί από εξωσωματική. Τον πείραζε πολύ η ιδέα ότι η γυναίκα του θα γονιμοποιηθεί από κάποιου άλλου το σπέρμα αλλά τον πείραζε ακόμα περισσότερο το ενδεχόμενο να τον παρατήσει η Μαρία. Εκείνη δεν ήξερε αν ήθελε να το κάνει έτσι. Ήθελε να το κάνει με τον παραδοσιακό τρόπο. Λογικό.
Μετά από πολλούς μήνες επιμονής του Σωτήρη με το επιχείρημα «νοιώθω ήδη άσχημα που δεν μπορώ να κάνω παιδιά, μη το κάνεις πιο δύσκολο», η Μαρία πείστηκε να πάνε σε ένα κέντρο εξωσωματικής γονιμοποίησης. Διάλεξαν ένα απόμερο για να μην τους δει ο κόσμος. Ντρεπόντουσαν που δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Κακώς.
Το περιβάλλον τους άρεσε πολύ. Η κοπέλα στην υποδοχή ήταν ευγενέστατη και τους κάθησε στο σαλόνι μέχρι να τους δεχτεί ο γιατρός. Μετά από 2 λεπτά μπήκε στο κέντρο ένας νεαρός. Αντικειμενικά ο πιο άσχημος άνθρωπος που παίζει να πετύχει κάποιος σε μια τράπεζα σπέρματος.
«Θα ήθελα να γίνω δότης σπέρματος»
«Το όνομά σας;»
«Κωνσταντίνος Δελικούρας»
«Κύριε Δελικούρα καθήστε σας παρακαλώ στο σαλόνι 5 λεπτά και συμπληρώστε τα στοιχεία σας σε αυτή τη φόρμα όσο περιμένετε»

Ο Κ.Δ. έκατσε δίπλα στον Σωτήρη και την Μαρία και άρχισε να συμπληρώνει τη φόρμα. Ο Σωτήρης τσέκαρε προσεκτικά αυτά που έγραφε. «Διδακτορικό στο LSE και διευθυντής υποκαταστήματος Τράπεζας». Και δεν του φαινόταν. Ο Σωτήρης αποφάσισε να του πιάσει την κουβέντα.

Σ: «Για δότης έχετε έρθει;»
Κ.Δ: «Ναι, για δότης.»
Σ: «Και τι επαγγέλεστε αν δεν γίνομαι αδιάκριτος»

Η Μαρία σκούνταγε τον Σωτήρη να σταματήσει

Κ.Δ: «Βασικά φίλε μου εγώ είμαι διεκπεραιωτής. Διάφορες δουλειές από δω κι από κει. Αρπαχτές μωρέ. Ό,τι κάτσει. Κανείς δεν είναι άγιος φίλε μου σ’ αυτή την κοινωνία»
Σ: «Α… συγνώμη που γίνομαι αδιάκριτος απλά μου τράβηξε την προσοχή το διευθυντής τραπέζης που είναι γραμμένο στη φόρμα σας»
Κ.Δ: «Έλα μωρέ. Πως κάνεις έτσι; Γράφω καμιά παπάτζα για να εντυπωσιάσω το κοριτσάκι στην υποδοχή μπας και το πηδήξω. Στην Ελλάδα φίλε μου ότι δηλώνεις είσαι»
Σ: «Αλλά το LSE το έχετε τελειώσει έτσι;»
Κ.Δ.: «Ααα.. είσαι και λίγο μαλάκας φίλε μου. Τι σου λέω τόση ώρα; Κάτσε τώρα γιατί έρχεται»

Ο Σωτήρης γύρισε και κοίταξε τη Μαρία. Εκείνη έκλαιγε.
Βουβά… στεγνά… αλλά έκλαιγε.
Ο Σωτήρης την πήρε από το χέρι και βγήκαν από το κέντρο. Δεν ήθελαν έναν ψεύτικο πατέρα. Δεν ήθελαν ένα πατέρα για το παιδί τους που θα είχε δηλώσει δικηγόρος και θα ήταν εγκληματίας. Ήταν απλοί άνθρωποι ο Σωτήρης και η Μαρία και τα πίστευαν αυτά.
Δεν ξαναπήγαν ποτέ σε κάποιο κέντρο εξωσωματικής γονιμοποίησης. Αποφάσισαν να μην κάνουν ποτέ παιδί. Αποφάσισαν να γίνουν ένα από αυτά τα ζευγάρια που καλύπτουν το κενό ενός παιδιού με ταξίδια. Συνεχή ταξίδια. Στην Ελλάδα, στο εξωτερικό, παντού. Αρκεί να είναι μακριά…

…μακριά από τη σκέψη της ζωής που δεν έζησαν
…της ζωής που δεν έδωσαν.
…του μοναδικού εκείνου 9μηνου ταξιδιού που δεν χάρηκαν.

Φίλε μου.

Advertisements

13 Responses to Δότης σπέρματος

  1. Ο/Η Bookofski λέει:

    ενα δακρυ κύλησε..

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Ωπα, μια στιγμή!

    1. Το να κάνεις παιδί είναι η πιο ακραία εγωιστική πράξη που μπορεί να κάνει άνθρωπος.
    2. Το σημαντικότερο πρόβλημα στον πλανήτη, μετά τη ρύπανση του περιβάλλοντος είναι ο υπερπληθυσμός. Κάνοντας παιδί, το εντείνεις.

    Η λύση: Υιοθεσία παιδιών από τον λεγόμενο τρίτο κόσμο. (Δυστυχώς, η επιλογή της υιοθεσίας παραμένει εξαιρετικά προβληματική στην ψωροκώσταινα, παρά τις προσπάθειες λίγων Ανθρώπων.) Αυτό που χρειάζεται πάνω και πρώτα απ’ όλα ένα παιδί για να μεγαλώσει είναι η αγάπη, αν πραγματικά θέλεις να κάνεις παιδί συνειδητά και όχι από εγωπάθεια, ανασφάλεια, ή κοινωνικούς λόγους.

    Ένα υιοθετημένο αγοράκι ρώτησε κάποτε τη μητέρα του γιατί είναι διαφορετικό από τα άλλα παιδάκια.
    Του είπε ότι τα άλλα είναι παιδιά της κοιλιάς ενώ εκείνο είναι από τα παιδιά της καρδιάς.
    Ήταν μικρό, αλλά κατάλαβε…

  3. Ο/Η la abeja λέει:

    Rigelian οι τελευταίες 2 φράσεις σου με «άγγιξαν»…

    Neofite όλο και περισσότερο μ’αρέσει τον τελευταίο καιρό η θεματολογία σου.
    Επίσης, όλο και περισσότερο με προβληματίζει..
    Μου γεννάς ερωτήματα που η καθημερινότητά μου τα άφήνη στη «λήθη».
    Thanx!

  4. Ο/Η neofitos λέει:

    #bookofski: και το άφησες να πέσει κάτω;

    #rigelian: δεν το κάνεις μόνος σου το παιδί. πρώτα πρέπει να αλλάξει η κοινωνία μας και η ανοχή της απέναντι στους αλλοδαπούς και μετά να προχωρήσουμε σε τέτοιες υιοθεσίες. Το να φέρεις ένα τέτοιο παιδί στην Ελλάδα τώρα, είναι σαν να του εγγυάσαι ότι θα ζει μια ζωή μέσα στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

  5. Ο/Η martina λέει:

    Νεόφυτε , να με συμπαθάς αλλά θα διαφωνήσω… καμία κοινωνία δεν αλλάζει από μόνη της ..οι άνθρωποι είναι που την αλλάζουν και δεν μιλάω για τίποτα ιστορικές επαναστάσεις…αλλά μάλλον για στάσεις..ζωής..

    Rigelian, η υιοθεσία είναι ένα σύνθετο θέμα και εδώ θα συμφωνήσω με την δήλωση σου στο σημείο 1. Οι περισσότεροι υποψήφιοι ανάδοχοι προτιμούν νεογέννητα , για μεγαλύτερες ηλικίες μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις.

    Η ιστορία που παρατίθεται- όπως και οι περισσότερες – έχει ποικίλες προεκτάσεις αν και για μένα το κυρίως νόημα παραμένει η παντελής έλλειψη θάρρους να αντιμετωπίσουμε το εκάστοτε πρόβλημά μας….πάντα η απο-φυγή θα παραμένει ως η μόνη λύση στο προσωπικό μας «αδιέξοδό»…

  6. Ο/Η Bookofski λέει:

    Πολύ μου αρέσεις ρε μπαγάσα!
    (σούφρωσα τα χείλη και το ρούφηξα)

  7. Ο/Η Rigelian λέει:

    Την κοινωνία την αλλάζουμε εμείς, με τις πράξεις μας. Είναι, απλά, άλλοθι να λέμε ότι «η κοινωνία πρέπει να αλλάξει πρώτα».

    Ένας Μέγιστος Έλληνας, ο Νίκος Καζαντζάκης, έγραψε στην Ασκητική:

    «Ν΄ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.»

  8. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: σε συμπαθώ. δεν εννοούσα αυτό. Γνωρίζω τι είναι η κοινωνία ως έννοια. Φυσικά κια δεν αλλάζει μόνη της. η έλλειψη θάρρους χαρακτηρίζει τη σημερινή κοινωνία. Αλλά σε μια εποχή που η πίστη στην μεταθάνατον ζωή έχει χαθεί, λόγω της εγκατάλειψης των μεγάλων θεωριών της νεωτερικότητας, δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κάποιον που δεν έχει θάρρος τη στιγμή που γνωρίζει ότι οι πράξεις του ίσως να μην έχουν αντίκρυσμα. Οι πιο πολύ λένε. Είναι μικρή αυτή η ζωή. Χέστηκα για αυτά που θα κληρονομήσω στις ερχόμενες γενιές. Δεν τους κατηγορώ όπως προανέφερα.

    #Rigelian: Εννοείται ότι την αλλάζουμ εμείς. Αλλά πόσοι είναι διατεθιμένοι να την αλλάξουν;

  9. Ο/Η neofitos λέει:

    #bookofski: thanx ρε μπαγάσα. Αλμυρό, έτσι;

  10. Ο/Η martina λέει:

    Ξέρουμε αλήθεια ποιο είναι το νόημα της «κοινωνίας»? Εγώ νομίζω πως δυστυχώς όχι…οι λέξεις έχουν πλέον χάσει το νόημά τους και έχουν αντικατασταθεί από την απαξία.. .
    Η λέξη φωνάζει από μόνη της…κοινωνία….κοινός…δικό μου και δικό σου…δικό μας…. κάτι που μοιραζόμαστε…κάτι που δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν αλλά ο κάθε ένας έχει ταυτόχρονα το μερτικό του σ αυτήν…και αν το συνειδητοποιήσουμε αυτό τότε ακόμα και η πίστη σε μια μεταθανάτια ζωή φαντάζει περιττή….
    Ακόμα και εγώ που χαρακτηρίζομαι από σκεπτικισμό απέναντι σε θέματα πέραν της εμπειρίας έχω αντικαταστήσει την μεταφυσική μου υποχρέωση με την ηθική μου υποχρέωση. Η έλλειψη πίστης στο επέκεινα δεν οδηγεί απαραίτητα στον α-ηθικισμό….μπορώ να δικαιολογήσω την άγνοια, δεν δύναμαι όμως να δικαιολογήσω την νοοτροπία του γραψαρχιδισμού που λειτουργεί ως άλλοθι….

  11. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω αν και ο κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη να πιστεύει σε κάτι για να υπάρχει και το να πιστεύεις σε κάτι υπαρκτό δεν σε βολεύει ιδιαίτερα. Δεν είναι η λειτουργία και το ήθος της εκλησίας το οποίο παραδέχομαι και αποδέχομαι, αλλά τη χρηστικότητά της στο να δίνει κίνητρα στους ανθρώπους ανά τους αιώνες.

  12. Ο/Η martina λέει:

    «χρηστικότητα»….Ξέρεις τι μου θύμισες ?
    Κάτι που είχε πει ο αείμνηστος Ραφαηλίδης ..»δεν με τρομάζει η ανυπαρξία Θεού όσο η ανυπαρξία του φόβου Θεού..Θέλω τον Θεό αλλά όχι για τον εαυτό μου. Τον θέλω για να με προστατεύει από τους ..ανθρωποφάγους»

  13. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: σωστός ο Ραφαηλίδης κι εσυ μαζί του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: