Στον κουβά

Ο Αποστόλης ήταν ένας κανονικός άνθρωπος.
Ξέρεις, δυο πόδια, δύο χέρια, δύο μάτια και άπειρα πάθη. Ανάμεσα στα πολλά πράγματα που αγαπούσε να κάνει ο Αποστόλης ήταν και το να παίζει στοίχημα. Όχι. Δεν κατάλαβες. Δεν έπαιζε απλά. Ζούσε, ανέπνεε, υπήρχε για το πράσινο κουπόνι του ΟΠΑΠ.
Ο Αποστόλης δεν έκανε πολλά στη ζωή του. Ξύπναγε το πρωί και αγόραζε εφημερίδα πριν καν στρώσει το μαλλί του (το να βγάλει την τσίμπλα από το μάτι του είναι μέγιστη μαλακία). Έπινε τον καφέ του και σιγά σιγά κατέβαινε στην Πλατεία Βικτωρίας. Όπως κατάλαβες, ο Αποστόλης δεν είχε δουλειά.
Από τότε που ο ΟΠΑΠ αποφάσισε να βγάλει το Πάμε Στοίχημα, ο Αποστόλης αφοσιώθηκε σε αυτό. Είχε μόλις παντρευτεί μια πιτσιρίκα 19 χρονών από το χωριό του παππού του και την έτρεφε με τα λεφτά που έβγαζε σε μια καφετέρια που δούλευε. Όταν όμως γνώρισε από κοντά το Πάμε Στοίχημα, αποφάσισε να αφοσιωθεί εξ’ ολοκλήρου σε αυτό και να μην ξαναδουλέψει.
Πριν μερικά χρόνια είχε κάνει την φιλότιμη προσπάθεια να γίνει οδοκαθαριστής, γιατί η γυναίκα του ήταν έτοιμη να τον παρατήσει. Θεωρούσε καρμική τη σχέση του με τον κουβά. Δεν μπορούσε λοιπόν να φανταστεί τον εαυτό του να κάνει μια δουλειά που να μην εμπεριέχει έναν κουβά. Επειδή όμως τον είχε δει ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας να αράζει σε ένα παγκάκι και να μελετάει μια εφημερίδα προγνωστικών, τον απέλυσε με μεγάλη ευκολία. Με την ίδια ευκολία που τον εγκατέλειψε και η γυναίκα του.
Ο Αποστόλης δεν ήταν γενικά τζογαδόρος. Έπαιζε μόνο Στοίχημα. Ήταν μάλιστα θεωρητικά αντίθετος στο τζόγο και κορόιδευε τους τελειωμένους που κάθονται όλη μέρα στο πρακτορείο και παίζουν άλογα. Για να επιβεβαιώνει τον εαυτό του, πήγαινε στο πρακτορείο μισή ώρα μετά από τους αλογομούρηδες και έφευγε πάντα 20 λεπτά πριν φύγουν αυτοί. Γυρνούσε σπίτι του και έλεγε «Δεν είμαι σαν αυτούς. Εγώ είμαι επαγγελματίας».
Το θέμα ήταν ότι ο Αποστόλης δεν ήταν επαγγελματίας νικητής αλλά επαγγελματίας λουζεράς. Μια ζωή κουβά. Πότε πότε τον γλύκαινε λίγο με κάτι κατοστάευρα για τα οποία ήταν βέβαια και πολύ περήφανος αλλά τις περισσότερες φορές πήγαινε κουβά. Τον είχε συνηθίσει βέβαια τον κουβά. Τον αγαπούσε σχεδόν. Είχε αγοράσει κι έναν ωραιότατο γαλάζιο κουβά στο σπίτι του για να πετάει τα χαμένα δελτία. Όταν τον άδειαζε, άνοιγε τυχαία μερικά δελτία και θυμόταν τα παιχνίδια που είχε παίξει. Είχε να σου πει τουλάχιστον 300 ιστορίες για ένα μπετόν που δεν ήρθε και έχασε 2000 ευρώ.
Η κατάσταση όμως το τελευταίο τρίμηνο είχε γίνει αφόρητη. Χρώσταγε 2 νοίκια, 3 λογαριασμούς τηλεφώνου και ΔΕΗ και το χειρότερο 5000 ευρώ σε διάφορους «φιλους» του από το προποτζίδικο. Δεν πήγαινε πια στο ίδιο προποτζίδικο που πήγαινε χρόνια. Πήγαινε σε ένα άλλο που δεν τον ήξεραν.

Ο Αποστόλης έκατσε στην καρέκλα. Δίπλα του ήταν ο κουβάς. Πάνω από τα δελτία ήταν τα ξερατά του. Είχε κατεβάσει ένα μπουκάλι τζιν για να αποκτήσει αρχίδια. Τα γνωστά εκείνα αρχίδια που λένε ότι χρειάζονται. Μόλις είχε παίξει όλες του τις οικονομίες στο 1Χ της Εθνικής με την Τουρκία. Η απόδοση ελάχιστη αλλά τι να κάνει. Ήθελε ένα σιγουράκι για να ρεφάρει τη χασούρα. Έλα όμως που δεν ήρθε και τώρα ο Αποστόλης είχε μείνει απένταρος και καταχρεωμένος.
Για πρώτη φορά δεν ήξερε τι να κάνει. Δεν είχε κάπου να ποντάρει. Πάντα πόνταρε στο άστρο που νόμιζε ότι είχε. Σε κάθε αποτυχία έλεγε ότι θα γυρίσει η τύχη του. Και γύρναγε… για λίγο πριν τον ξαναστείλει στον κουβά. Και τώρα τον είχε μπροστά του τον κουβά. Τον αγαπημένο του κουβά και κάτι άλλο πάνω στο τραπέζι. Ένα όπλο που του είχε χαρίσει ο παππούς του για να κάνει κάτι ένδοξο. Κάτι αντάξιο της ιστορίας αυτού του όπλου στον Β’ Παγκόσμιο.
Και έκανε κάτι ένδοξο και συνάμα αδερφίστικο. Σήκωσε το όπλο, το έβαλε στο στόμα και πάτησε τη σκανδάλη. Γρήγορα πριν προλάβει να αποκτήσει τα πραγματικά αρχίδια η κότα. Εκείνα τα αρχίδια που θα τον κάνουν να μείνει στη ζωή και να παλέψει.

Σαν ειρωνεία… σαν αμερικάνικη κωμωδία… το σώμα του έγειρε στο πλάι και το κεφάλι του προσγειώθηκε σε μια θάλασσα από χαρτούρα και ξερατά. Εκεί που του άξιζε…

Στον κουβά.

Advertisements

10 Responses to Στον κουβά

  1. Ο/Η Rigelian λέει:

    Αν και καλό είναι (πραγματιστικά και κυνικά σκεπτόμενοι) να ξεσκαρτάρει η κοινωνία από τέτοια ανθρωπάκια, είναι πάντα τραγική η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής.

    Και δεν μπορούμε να κρίνουμε χωρίς εξαιρετικές επιφυλάξεις…

  2. Ο/Η allimiamera λέει:

    Είσαι πράγματι κυνικός. Μήπως αντί για στοίχημα έπρεπε να παίζει ΚΙΝ-Ο;

  3. Ο/Η elPadrino λέει:

    @ Rigelian: Να ξεσκαρτάρει η κοινωνία από τέτοια ανθρωπάκια?
    Δεν το βρίσκω ούτε κυνικό ούτε πραγματιστικό, αλλά ρατσιστικό.
    Με την ίδια λογική μετά από αυτά τα ανθρωπάκια θα πρέπει να την ξεσκαρτάρουμε και
    από τους ναρκωμανείς και να συνεχίσουμε μετά με κάποια άλλη πάστα ανθρώπων μέχρι τελικά να μείνουμε μεταξύ μας ποιοί?

  4. Ο/Η Rigelian λέει:

    Μην ξεχνάμε ότι η κοινωνία είναι ένα σύνολο ανθρώπων. Αποδεχόμαστε το γεγονός ότι ζούμε μαζί με άλλους ανθρώπους. Οι αντικοινωνικές συμπεριφορές, γενικά, τιμωρούνται σε μια οργανωμένη ευνομούμενη κοινωνία.

    Η φύση κάνει πάντα ξεσκαρτάρισμα. Αυτορυθμιζόμενα. Δεν είμαι εγώ (ούτε κανείς άλλος) αυτός που θα κρίνει και θα αποφασίσει ποιοι θα ξεσκαρταριστουν.

  5. Ο/Η neofitos λέει:

    #Rigelian: δεν το θεωρώ καλό να κεσκαρτάρει η κοινωνία όπως λες. Όλοι χρειάζονται σε αυτή τη ζωή για να είναι ενδιαφέρουσα και να καλλιεργεί πάθη. Οι αντικοινωνικές συμπεριφορές δεν θα έπρεπε γενικότερα να τιμωρούνται. Οι περισσότερες ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι από κάποιες αντικοινωνικές συμπεριφορές ξεκίνησαν αρκετές επαναστάσεις.

    #allimiamera: με θεωρείτε κυνικό δεσποινίς; πραγματιστής και ρεαλιστής ίσως. το ΚΙΝΟ θα φάει πολύ κόσμο.

    #elPadrino: σωστός

  6. Ο/Η martina λέει:

    Δεν μ αρέσει να είμαι πνεύμα αντιλογίας αλλά ενίοτε δυσκολεύομαι να το αποφύγω…

    Όταν υπάρχουν θεσμοθετημένοι κανόνες και κανένας δεν απαγορεύει το τζόγο-αντίθετα σήμερα ευνοείται δεδομένου φυσικά ότι εκπορεύεται από το κράτος και τα κέρδη ελέγχονται – τι παρωπιδισμός!! Εκμεταλλεύομαι τις ανθρώπινες αδυναμίες αφού τις καθαγιάσω με ορκωτούς λογιστές και αποδείξεις ΦΠΑ!!!
    Ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του…έτσι δεν είναι?…τώρα αν τον σπρώξω και λίγο μικρό το κακό…
    ..η ίδια η ζωή είναι ανελέητη….και το ξεσκαρτάρισμα η ειδικότης της..

  7. Ο/Η Rigelian λέει:

    Γιατί να απαγορευτεί ο τζόγος επειδή κάποιοι δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους; Ναι, ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του, ελευθερία σημαίνει να επιλέγεις αλλά και να υφίστασαι τις συνέπειες των επιλογών σου…

  8. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: είναι ένα από τα κακά που μπορεί να προκαλέσει η άκρατη απελευθέρωση της αγοράς και των ηθών βάσει της επίκλησης στην δημοκρατία, τη στιγμή που δεν γνωρίζουν τι πάει να πει δημοκρατία.

    #Rigelian: δεν νομίζω ότι το πάει εκεί, αλλά τέλος πάντων. Ο καθένας είναι υπέυθυνος του εαυτού του και κανένας δεν μπορεί να περιορίσει την ελευθερία του άλλου, αλλά υπάρχουν και κάποια όρια τα οποία ο καθένας τα τοποθετεί όπου τον βολεύει.

  9. Ο/Η martina λέει:

    Τι ήθελα να πω άραγε? Μάλλον ήταν ένας συνειρμός… ένα παράπλευρο σχόλιο χωρίς άμεση σύνδεση με το κυρίως νόημα του κειμένου..

    Εχετε δίκιο , η ελευ-θερία ..είναι θεριό και θερίζει όσους δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν….

  10. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: πράγματι. η ελευθερία είναι μια παρεξηγημένη έννοια όπως πολλές άλλες που χρησιμοποιούμε όποτε μας βολεύει και τις ξαχνάμε όποτε δεν μας βολεύει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: