Ο Γιώργος κι ο Γιωργάκης

Ο Γιωργάκης ξύπνησε με ένα τεράστιο χαμόγελο.
Ήταν η γιορτή του σήμερα και ανυπομονούσε να πάρει τα δώρα του. Του άρεσε που η γιορτή του δεν έπεφτε πάλι Δευτέρα του Πάσχα γιατί αυτό θα σήμαινε ότι θα πέρναγε τη γιορτή του με τα συγγενολόγια και με απομεινάρια από το αρνάκι της Κυριακής.
Ο Γιωργάκης, 16 χρονών να σημειωθεί, έκανε μπάνιο και ετοιμάστηκε για το σχολείο. Έκανε κάθε πρωί γύρω στα 10 λεπτά μπάνιο αλλά σήμερα έκανε 15. Ήταν ιδιαίτερα σχολαστικός με την καθαριότητα των μασχαλών και του πέους του. Έντονο βούρτσισμα δοντιών και πέρασμα με οδοντικό νήμα, αποσμητικό σε πόδια και μερικά τσαφ κολώνιας, 2 στο λαιμό, ένα στο στήθος και ένα στο πουλί. Το τελευταίο δεν γινόταν συνήθως. Μόνο σήμερα μπας και τύχει κάνα τυχερό. Είναι από αυτές τις μαλακίες που κάνουν οι άντρες μπας και γαμήσουν. Όπως όταν παίρνεις προφυλακτικά στην τριήμερη γιατί έχεις ακούσει ότι γίνονται όργια στις τριήμερες. Που πας ρε καημένε με τις καπότες;
Ο Γιωργάκης φόρεσε το καλό του πουκάμισο. Του το είχε σιδερώσει από το βράδυ η μάνα του για να είναι κολαριστό. Ήταν η μεγάλη μέρα του γιου της. Ήθελε πολύ αν τον δει χαρούμενο σήμερα. Ο Γιωργάκης δεν ήταν πολύ χαρούμενο σαν παιδί. Ήταν μοναχικός τύπος, χωρίς φίλους.
Ο Γιωργάκης ξεκίνησε για το σχολείο. Με τον περήφανο πατέρα του. Τον πήγε από ένα ζαχαροπλαστείο να αγοράσουν γλυκά. Ήθελε να έχει τέλεια γλυκά. Ευτυχώς ήταν ο μοναδικός που γιόρταζε στην τάξη του κι έτσι όλη η προσοχή θα έπεφτε πάνω του. Ήθελε πολύ να πέσει η προσοχή πάνω του μια φορά όχι γιατί είναι ο μόνος στην τάξη που ξέρει τη λύση στο πρόβλημα τριγωνομετρίας αλλά γιατί είναι ο Γιωργάκης ο γαμάτος, ο Θεός, ο πιο μάγκας, ο πιο Γιώργος απ’ όλους. Έτσι ένοιωθε σήμερα. Γιώργος και όχι Γιωργάκης.
Έφτασε στο σχολείο με τα 55 νεγράκια και τα 70 εκλεράκια. Αφού δεν είχε την αγάπη τους, θα την εξαγόραζε με σοκολάτα. Στην αρχή δεν τον πρόσεξε κανείς. Δεν του ευχήθηκε κανένας. Μόνο η Μαιρούλα, ένα έτερο φυτό, αλλά ο Γιώργος δεν ήταν Γιωργάκης σήμερα και η παρέα της Μαιρούλας του φαινόταν λίγη. Με το που έκατσε στο θρανίο με τον Μιχαλή, το κωλοπαίδι της τάξης, ο Μιχάλης λιμπίστηκε τα γλυκά. Μιας και ο Μιχάλης έψαχνε αφορμή να χάσει μάθημα, με το που μπήκε η καθηγήτρια άρχισε να φωνάζει ότι «ο Γιώργος , ο Γιωργάρας έχει γιορτή και να του ευχηθούμε όλοι μαζί και αν του τραγουδήσουμε» κλπ κλπ. Ο Γιώργος (επίσημα πλέον) ξαφνιάστηκε με την κίνηση του Μιχάλη. Το ήξερε ότι θα έφτανε η στιγμή που θα τον συμπαθούσε και θα έκαναν παρέα. Η τάξη όρμησε στα γλυκά του Γιώργου και τα καταβρόχθισε σε 5 λεπτά. Ο Γιώργος δεχόταν από 3 ευχές για κάθε γλυκό που καταναλωνόταν, γύρω στις 375 ευχές δηλαδή. Όλες αυτές οι ευχές τον έκαναν να αισθανθεί υπέροχα. Ο Μιχάλης αποφάσισε να τραβήξει το αστείο λίγο παραπέρα. Πρότεινε στον Γιώργο να κάνει ένα πάρτι το βράδυ σπίτι του και ότι εκείνος θα κανόνιζε να έρθει όλο το σχολείο. Ο Γιώργος αναθάρρησε. Είχε κερδίσει τον Μιχάλη και τώρα πια ο δρόμος για την καταξίωση ήταν ανοιχτός. Δεν είχε σκεφτεί να κάνει πάρτι αλλά η ιδέα ήταν ιδανική. Ευχαρίστησε τον καινούριο του φίλο και μετά το μάθημα έτρεξε για τις ετοιμασίες.
Η μάνα του ξαφνιάστηκε από την επιθυμία του γιου της αλλά δεν του χάλασε χατίρι και άρχισε τις ετοιμασίες. Αγόρασε μερικά αναψυκτικά και γαριδάκια και έστρωσε τα τραπέζια. Για φαγητό θα παρήγγελναν πίτσες. Ο Γιώργος ήταν πανευτυχής. Όλα κύλαγαν ρολόι. Απόψε θα γινόταν το νέο πρόσωπο του σχολείου με την έγκριση του cool Μιχάλη.
Το ραντεβού ήταν για τις 9 και η ώρα ήταν ήδη 10. Ο Γιώργος είχε αρχίσει να ανησυχεί. Όταν η ώρα πήγε 11 ο Γιώργος ήταν απαρηγόρητος. Μήπως δεν είχε καταλάβει καλά τι μέρα του είπε ο Μιχάλης; Μήπως είχε μπερδέψει τη διεύθυνση; Ο πατέρας του πρότεινε να βγουν να πάρουν φαγητό. Όχι πίτσες. Σουβλάκια. Του άρεσαν πολύ τα σουβλάκια. Με το που έφτασαν έξω από το σουβλατζίδικο της πλατείας είδε κόσμο στα παγκάκια. Είδε το Μιχάλη με πολλά παιδιά από την τάξη του να αράζουν στα παγκάκια. Ο Μιχάλης είχε 3 γκόμενες γύρω του που τον έπαιρναν αγκαλιά. Ο Γιώργος άρχισε να περπατάει προς το μέρος τους να λύσει την παρεξήγηση όταν τον πήρε χαμπάρι ο Μιχάλης και άρχισε να τον δείχνει και να γελάει. Το ποίμνιο του Μιχάλη άρχισε κι αυτό να γελάει. Ο Γιώργος τράπηκε σε φυγή. Μπήκε στο αμάξι και περίμενε τον πατέρα του.
Στο σπίτι η οικογένεια καθόταν στους καναπέδες και έβλεπε μια κωμωδία. Ο Γιώργος καθόταν σε μια γωνιά του καναπέ και έτρωγε το σουβλάκι του. Ανόρεκτα. Σε μια στιγμή λερώθηκε με τζατζίκι. Έμεινε να κοιτάει τη γιορτινή του μπλούζα λερωμένη με τζατζίκι. Δεν ήθελε να ξαναπάει σχολείο. Δεν ήθελε να ξαναδεί ούτε τον Μιχάλη ούτε κανέναν άλλο από την τάξη του. Τους μισούσε όλους. Είχε μείνει με το κεφάλι κατεβασμένο να κοιτάει το τζατζίκι. Η άσπρη μάζα είχε αρχίσει να αραιώνει από τα δάκρυα του Γιωργάκη. Δίπλα του η μάνα και ο πατέρας του γέλαγαν με την ψυχή τους. Ούτε που κοίταγαν το παιδί τους που έκλαιγε.
Κι εκείνος εκεί στον καναπέ.
Μόνος του.
Να κλαίει.
Όχι ο Γιώργος.
Ο Γιωργάκης.

Advertisements

20 Responses to Ο Γιώργος κι ο Γιωργάκης

  1. Ο/Η Bookofski λέει:

    Γιωργάκη μην ανυσηχείς!
    Σύντομα θα έρθει η σειρά σου.. δεν αργεί..!
    Είσαι 16, σε 5-6 χρόνια θα τελειώνεις το πανεπιστήμιο, θα έχεις ρίξει τα πρώτα σου
    γαμήσια, θα έχεις δει τα πράγματα και με μια άλλη απτική δοκιμάζοντας τα πρώτα σου drugs, ο dad θα σου έχει πάρει αμαξάκι και θα ετοιμάζεσαι να πιάσεις την πρώτη σου δουλειά..
    γι’ αυτό δεν στεναχωριέμαι για σένα γιατί κάπου εκεί George, θα πετύχεις τον Μιχαλάκη, θα σου χτυπηήσει το κουδούνι και θα σου πει:
    «ναι γεια σας για μια παραγγελία σουβλάκια?»

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Το αισιόδοξο σενάριο το περιγράφει ο Bookofski.
    Το απαισιόδοξο είναι να πάει για σπουδές στην Αμερική ο Γιωργάκης και γίνει ένας ακόμα Χούι…

    Σχετικό βιβλίο: Past Mortem του Ben Elton.

    ΥΓ: Κάθε τάξη βρίσκει έναν μαθητή να πειράζει. Αλλά το σφάλμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι, κυρίως, των γονιών ενός τέτοιου μαθητή.

  3. Ο/Η Rigelian λέει:

    ΥΓ2: Γιατί το να να μοιράζει ο Μιχαλάκης σουβλάκια είναι ένα είδος «εκδίκησης» για τον Γιώργο;

  4. Ο/Η Bookofski λέει:

    @Rigelian (ΥΓ2)

    Γιατί πολύ απλά το να είσαι deliverάς είναι σκατοδουλειά,
    και ναι μπορώ να προβλέψω τον «η-δουλειά-δεν-είναι-ντροπή» αντίλογο σε αυτό που
    λέω.. αλλά έτσι είναι και καταβάθος πιστεύω ότι συμφωνούμε.

    ΥΓ: Έχω και άλλα να αντίστοιχα τέλη για την εκδίκηση του Γιώργου:
    Να τον σερβίρει όταν έχει βγάλει για καφέ την γκομενά του, να του ανοίξει
    την πόρτα στο ταξί που κάλεσε και να ρωτήσει «που πάτε κύριε», all time classic να είναι καβάλα στο απορριμματοφόρο που προσπερνάει με το roadster του και πολλά άλλα..

  5. Ο/Η UnstableGreek λέει:

    Xronia Polla se olous tous Giorgares tou kosmou…

    ps: kai an o Giorgos einai kai «fyto» kai cool ti paizei?? 8a moirazei souvlakia me roadster? Think about it…

  6. Ο/Η Oeil λέει:

    oh..!!poor Georgy!!otan eimaste mikroi ginomaste polu kwlopaida kamia fora!alla kai oi goneis adiaforia??Mhn anyshxeis Giwrgo mou,tha erthei ki h dikh sou h seira kai tha nai pio epityxhmenh apo olwn twn allwn ,vlepe Mixalakh ki oxi Mixalh!.panta epikairos!!!

  7. Ο/Η holidaysinthesun λέει:

    kammia fora parameneis auto pou isuna pados…kai milao ek peiras meta apo ena prosfato «sxoliko reunion»…i xeirotera mia xeiroteri ekdoxi tou tote eautou sou,kakektupou dimofilous tupou/tupisas

  8. Ο/Η katouli λέει:

    κρίμα για τον γιωργάκι, όχι γιατί έμεινε μόνος, αλλά γιατί προσπαθεί να γίνει αποδεκτός από τα «cool/σκατόπαιδα» της τάξης. Ζω σ’ αυτήν την ηλικία, και σίγουρα πολλοί πέφτουν σε αυτό το σφάλμα. Και το χειρότερο είναι πως δεν σταματούν να πέφτουν πολλές φορές. Τα πάντα για να αρέσουμε στους άλλους. Ακόμα και αν αυτοί είναι σαν τον Μιχάλη: κενοί, αναίσθητοι, ανόητοι και ψευτόμαγκες. Ο τελευταίος και οικονομικά μπροστά να πάει, όπως πολλοί από τους προηγούμενους το απέκλισαν, θα το νίωσει το κενό στον εγκέφαλο μια μέρα, και θα του ρθει και βαρύ..ωραίο post

    http://tsirko.wordpress.com

  9. Ο/Η neofitos λέει:

    #Rigelian: κανένα είδος εκδίκησης. όταν είσαι στεναχωρημένος τρως σουβλάκι ή πίτσα;

    #Bookofski: συμφωνώ. Το πιο ωραίο απ’ όλα θα είναι να πάει ο Μιχάλης να ζητήσει δουλειά από τον Γιώργο.

    #UnstableGreek: cool και φυτό μπορείς να είσαι. φυτό και ο μάγκας του σχολίου δεν μπορείς να είσαι.

    #Oeil: ε οι γονείς μάλλον δεν περίμεναν κάτι παραπάνω. merci

    #holidayinthesun: σωστό. πολύ θα ήθελα να έρθει δικαίωση για τον γιωργάκη αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα έρθει. Μπορεί ο Μιχάλης να καταλήξει στο roadster και ο Γιώργος στο σουβλατζίδικο.

    #katouli: πράγματι το θέμα είναι να βρεις άτομα που σου ταιριάζουν και να μην προσπαθήσεις να μπεις στο cool παρεάκι που ενδεχομένως και να μη σου ταιριάζει και να σε παρατήσει στην πρώτη δυσκολία. thanx

  10. Ο/Η martina λέει:

    Νομίζω πως ο τίτλος του κειμένου δεν αφήνει περιθώρια..τουλάχιστον έτσι όπως το βλέπω

    Ο γιωργάκης αντιμετώπισε το όλο θέμα από την αρχή ως το τέλος ως τέτοιος δηλ ως «γιωργ-άκης»…για να γίνεις «Γιώργος» και κύριος του εαυτού σου θέλει ποοοολή δουλειά..

    Ο γιωργάκης αν μπεί στην διαδικασία της «εκδίκησης» χάθηκε…πρέπει μάλλον να μπεί στην διαδικασία της δι-εκδίκησης…

  11. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: δεν γινόταν να το αντιμετωπίσει αλλιώς εξαρχής. δεν είναι εκδικητικός τύπος ο Γιωργάκης. Δεν του ταιριάζει.

  12. Ο/Η martina λέει:

    neofitos: πριν χρόνια είχα γνωρίσει μιά κοπέλα ..αρχίσαμε να κάνουμε παρέα..ακόμα κάνουμε..κάποια στιγμή και εν μέσω μιάς συζήτησης γυρίζει και μου λέει:
    -Εμείς είμαστε φίλες ..έτσι?
    -Περίμενε- της λέω- να έρθει η ώρα που θα έχουμε κάτι να μοιράσουμε και τότε θα δούμε τι είμαστε….

  13. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: τώρα είστε φίλες με την κοπέλα;

  14. Ο/Η martina λέει:

    Neofitos: χμμμ ..να μιά ερώτηση που ζητά μιά αλήθεια για απάντηση….φίλες!! κάποτε πίστευα πως ναι τώρα πιστεύω πως όχι (και στις δύο περιπτώσεις μπορεί να σφάλλω) ….ουσιαστική φιλία υπάρχει μόνο όταν υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση και κατανόηση…στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει εκτίμηση από μέρους της αλλά όχι κατανόηση…από πλευράς μου υπάρχει κατανόηση αλλά όχι ιδιαίτερη εκτίμηση….η σχέση δεν με ικανοποιεί γιατί νιώθω να υπάρχουν cards under the table…ωστόσο υφίσταται σε χαλαρή μορφή μέσα από μιά σιωπηρή συναίνεση…(σκέφτηκα πολλές φορές να κάνω ανοιχτή συζήτηση αλλά το μόνο που θα πετύχαινα θα ήταν να εκθέσω κόσμο και δεν το θέλω..)

  15. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: δεν θα ωφελήσει σε τίποτα μια ανοιχτή συζήτηση. προφανώς ξέρετε και οι δύο τι ζητάτε από τη συγκεκριμένη φιλία οπότε όλα οκ.

  16. Ο/Η martina λέει:

    neofitos:στο αυτό συμπέρασμα κατέληξα και εγώ…θέλω μόνο να θέσω μιά παράμετρο ως προς το «θα εκθέσω κόσμο»..τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα αν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε πως η σκέψη μετουσιωμένη σε λόγια δεν μας ανήκει πλέον…με απλά λόγια , θεωρώ την απόλυτη «πουστιά» να σου λέει κάποιος κάτι και μετά να σε «δεσμεύει» για την ..εχεμύθειά σου..

  17. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: lol ισχύει, αλλά κι εγώ το κάνω.

  18. Ο/Η martina λέει:

    ισχύει..αλλά το ότι
    το κάνω
    το κάνεις
    το κάνει
    το κάνουμε
    το κάνετε
    το κάνουν
    (σε όλα τα πρόσωπα και σε όλους τους αριθμούς…)
    δεν σημαίνει πως δεν είναι «πουστιά»….

  19. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: δεν αντιλέγω

  20. Ο/Η SOSO "EGKLIMATA" λέει:

    ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΥΤΗΣ…ΤΟΥΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΑ ΠΑΠΠΑΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ COOL ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: