Η Μαίρη, η αρκούδα κι ο τρελός

Η Μαίρη βγήκε από το μπάνιο.
Πήγε στη ντουλάπα της και έβγαλε το φόρεμα που είχε αγοράσει την προηγούμενη μέρα. Το είχε αγοράσει για εκείνον τον κούκλο, τον Γιάννη Αδαμόπουλο, που θα ξαναερχόταν στο γραφείο να πληρώσει την εισφορά του. Εκείνη και η Τούλα, η σαύρα που έλεγχε τα χαρτιά των ασφαλισμένων, είχαν πέσει στα πατώματα για τον jean premier του Ταμείου. Στο μαγαζί που αγόρασε το φόρεμα είδε και την Τούλα να προσπαθεί να χωρέσει σε ένα παντελόνι. Η καημένη.
Το φόρεμα σταμάτησε την ολίσθηση του προς τα κάτω στο τέλειο στήθος της Μαίρης. Το να δουλεύεις σε γραφείο σήμαινε ότι πρέπει να έχεις και το ανάλογο στήθος για να έχεις κατακτήσεις. Το να έχεις ωραίο κώλο δεν μέτραγε ιδιαίτερα μιας και δεν τον έβλεπαν πολλοί. Ένοιωσε λίγο χαζή που είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία στο να είναι κοντό το φόρεμα μιας και ο Γιάννης δεν θα μπορούσε να δει τα πόδια της. «Δεν πειράζει», σκέφτηκε, «όλο και κάποια σφυρίγματα θα μαζέψω στο δρόμο». Της άρεσε πολύ να την γουστάρουν όλοι. Και της άρεσε ακόμα περισσότερο να την γουστάρουν όταν ήταν η Τούλα μπροστά.
Η παλιοκομπλεξική η Τούλα. Δεν καταλάβαινε πόσο κατώτερη ήταν. Η Μαίρη ήταν σίγουρη ότι η Τούλα την ζήλευε για το σώμα της και τους άντρες που της την έπεφταν στο Ταμείο. Την αγαπούσε όμως και λίγο. Όπως αγαπούσε και όλες τις άσχημες γυναίκες για την ύπαρξή τους και μόνο. Όσο περισσότεροι άντρες έρχονταν αντιμέτωποι με την ασχήμια, τόσο περισσότεροι θα διάλεγαν εκείνη. Από μικρή πάντα έσερνε μια άσχημη φίλη μαζί της όπου κι αν έβγαινε για να κάνει την αντίθεση. Και πάντα αυτή έφευγε με γκόμενο, είτε αυτός την έπεφτε κατευθείαν σε αυτήν (κλασική μέθοδος), είτε την έπεφτε πρώτα στην άσχημη για να φτάσει στην Μαίρη (μέθοδος A beautiful mind).
Η Μαίρη έφτασε στο γραφείο. Είχε πολλή περιέργεια να δει πως θα είχε ντυθεί η Τούλα για να εκπλήξει τον γαμπρό. Προς μεγάλη της έκπληξη η Τούλα ήταν λες και είχε τηλεμεταφερθεί από το κρεβάτι της. Αχτένιστη, άβαφτη… άσχημη. Η Μαίρη την λυπήθηκε σχεδόν. Η καλημέρα τυπική και το βλέμμα ραντάρ για τον εντοπισμό του Γιάννη. Είχε μόλις μπει στην αίθουσα. Η Μαίρη προσπάθησε να τραβήξει το βλέμμα του με διάφορα ακροβατικά πάνω στον πάγκο και επικύψεις για την προβολή του μεγαλείου της. Το μόνο που κατάφερε ήταν να κάνει έναν παππού να κοκκινίσει φτάνοντας στα όρια του εγκεφαλικού και να την απειλεί ότι θα της βγάλει έξω το γρύλο. Η Μαίρη αδιαφόρησε και συνέχισε την προσπάθεια. Ο Γιάννης όμως δεν την κοίταζε. Κοίταζε αλλού. Είναι δυνατόν; Κοίταζε την Τούλα. Κι αυτό το ζώο, χαμπάρι δεν είχε πάρει.
Ο Γιάννης έφτασε μπροστά. Ήταν τέλειος. Ούτε ίχνος της βραδινής ταλαιπωρίας. Έδωσε στην Τούλα τα χαρτιά του. Εκείνη ούτε καν τον κοίταζε. Την ήξερε τη μοίρα της. Ανάμεσα στα χαρτιά του είχε βάλει κι ένα άλλο μικρό χαρτάκι που είχε το τηλέφωνό του και μια μικρή ατάκα. «Πάρε με τηλέφωνο. Έχω πολλά να σου πω». Η Τούλα σάστισε. Χρειάστηκε ένα 5λεπτο να βγει από το λήθαργο που της είχε προκαλέσει το χτεσινό φεστιβάλ χοληστερίνης. Δεν της είχε δώσει ποτέ κανείς το τηλέφωνό του, εκτός από ένα αλλήθωρο γέρο που την πέρασε για τη Μαίρη. Η Μαίρη που είχε δει το όλο σκηνικό δεν πίστευε στα μάτια της. Ο Γιάννης σχεδόν πέταξε τα λεφτά στη Μαίρη και έφυγε κλείνοντας το μάτι στην Τούλα.
Η αρκούδα δεν είχε ξυπνήσει από τη χειμερία νάρκη όταν έκλεινε το Ταμείο. Λίγο πριν σχολάσει τον πήρε τηλέφωνο.
«Έχετε κάποια υπόθεση που θέλετε να συζητήσουμε;» η αρκούδα.
«Τη δική μας υπόθεση» ο γόης
«Ποια δική μας υπόθεση;» η φάλαινα
«Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις γλυκιά μου» ο hot studd
«Μα… δεν καταλαβαίνω» το μαμούθ
«Μην πεις λέξη. Σε περιμένω το βράδυ στις 10 στο εστιατόριο Amour» ο παίδαρος
«Εστιατόριο Αμούρ; Εντάξει. Στις 10. Γεια» το τρωκτικό
«Γεια σου όμορφη» ο γλοιώδης
Η Μαίρη δεν μπορούσε να το πιστέψει. Δεν είχε ακούσει λάθος. Δεν θα έπεφτε στο επίπεδο να ρωτήσει την Τούλα. Αλλά είχε σκάσει να μάθει τι την ήθελε. Δεν θα το άφηνε έτσι. Θα πήγαινε το βράδυ να δει από κοντά τι την ήθελε την σκατόχοντρη. Είδε την Τούλα να φεύγει με ένα πακέτο pacotinia στο χέρι. Τα χρειαζόταν για να σκεφτεί φαίνεται.
Η Μαίρη έφυγε από το γραφείο. Δεν ήταν στεναχωρημένη. Ήταν θυμωμένη για την απίστευτη αδικία. Πήγε από τα Mc Donalds για μια γουρουνιά. Όταν τσαντιζόταν το έριχνε στο φαί. Έφτασε σπίτι, έκατσε στο κρεβάτι της και άνοιξε το cheese που είχε αγοράσει. Έφαγε μια μπουκιά, τίγκαρε εννοείται και ξάπλωσε. Όχι ότι μπορούσε να πάρει τον κλασικό μεσημεριανό της ύπνο από τα νεύρα της. Δεν έπρεπε να χάσει αυτή τη μάχη. Κυρίως όχι από την Τούλα. Δεν μπορούσε να την γουστάρει. Δεν έπρεπε να τη γουστάρει. Εκτός κι αν ήταν τρελός.
Η αλήθεια θα έλαμπε σύντομα.
Η Μαίρη θα γινόταν και πάλι η επίσημη αγαπημένη όλων των Ελλήνων.
Σήμερα το βράδυ κιόλας.
Στο εστιατόριο Amour.
Στις 10.

Advertisements

5 Responses to Η Μαίρη, η αρκούδα κι ο τρελός

  1. Ο/Η Captain Green λέει:

    Σήμερα το βράδυ στις 10 στο Amour

    Που πέφτει να πάμε και μεις να δούμε τις εξελίξεις από κοντά -έψαξα στο Αθηνόραμ και δεν το βρήκα-;

    Μάλλον να περιμένουμε καλύτερα να μας τις διηγηθείς…

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    …συνεχίζεται.

    (ωραία τα τελευταία ποστς, έχουν δημιουργήσει περιέργεια συνέχειας, αλλά δεν βλέπω να ανάβουν τα αίματα…)

  3. Ο/Η Bookofski λέει:

    ..τα σχόλια δικά σας..

  4. Ο/Η katouli λέει:

    αχ καμιά κατινιά θα κάνει η άλλη, και που να ξερε ότι ό,τι και να κάνει, αυτός στην Τούλα θα την παίσει..Περιμένω τη συνέχεια..

  5. Ο/Η neofitos λέει:

    #CaptainGreen: σορρυ, άργησα μια μέρα. next time θα σε στείλω ανταποκριτή

    #Rigelian: δεν ήταν για να ανάψουν τα αίματα ούτως ή άλλως. next week.

    #Bookofski: οκ

    #katouli: και κατινιά και πουτανιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: