Ραντεβού στο Amour

Το Amour ήταν ένα ήσυχο εστιατόριο στο Χαλάνδρι.
Ο Γιάννης είχε δυσκολευτεί να κλείσει τραπέζι αλλά με ένα μικρό λάδωμα, τα είχε καταφέρει. Δεν έπαιζε άλλωστε να αλλάξει το ραντεβού με την Τούλα. Δεν είχε το τηλέφωνό της. Άσε που αν το άλλαζε θα έβαζε σε μπελάδες και τη Μαίρη, που θα κατασκόπευε σε λάθος εστιατόριο.
Η ώρα ήταν 9:30 και η Μαίρη μόλις είχε φτάσει στο μαγαζί. Είχε πάει από νωρίς για να πιάσει θέση κάπου μακριά από τα βλέμματα του Γιάννη και της Τούλας. Δεν ήξερε βέβαια που θα καθήσουν αλλά φρόντισε και βρήκε μια γωνία στο μπαρ μακριά από τα τραπέζια.
Πρώτος από το ζευγαράκι έφτασε ο Γιάννης. Μετά από λίγο κατέφθασε και η Τούλα. Στο τραπέζι την περίμενε ο Γιάννης, ένα μπουκέτο λουλούδια και δύο ποτήρια κρασί. Η Τούλα φόραγε εκείνο το ανεκδιήγητο σύνολο που είχε αγοράσει πριν 2 μέρες. Το πάχος κρεμόταν από τις εξοχές της μπλούζας αλλά η Τούλα δεν έδινε σημασία σε τίποτα. Ζούσε το παραμύθι με τον πρίγκιπα και δεν θα άφηνε κανέναν να της το χαλάσει.
Τα πρώτα λεπτά ήταν λίγο αμήχανα. Ο Γιάννης βέβαια ήταν γλυκύτατος, σχεδόν ξεραστικός έτσι που την κοίταζε. Άνοιξαν τους καταλόγους να παραγγείλουν. Όταν ήρθε ο σερβιτόρος, η Τούλα παρήγγειλε μια σαλάτα, όπως είχε διαβάσει στο Cosmopolitan. Ο Γιάννης της χαμογέλασε και είπε στο σερβιτόρο να φέρει ένα από όλα τα ορεκτικά, καθόλου σαλάτες και 4 κυρίως πιάτα. Η Τούλα τα ‘χασε. Ο Γιάννης την καθησύχασε κρατώντας της το χέρι: «Μ’ αρέσουν οι γυναίκες που αγαπούν το φαγητό. Βαρέθηκα να είμαι κι εγώ τυπικός». Κάτι τα χαρμόσυνα νέα, κάτι το χέρι που κράταγε ο Γιάννης, η Τούλα ήρθε κι έλιωσε. Ονειρευόταν ήδη τους δυο τους να κάνουν έρωτα πάνω σε ένα κρεβάτι από γαριδάκια την ώρα που μασουλάνε ευτυχισμένοι το πεϊνιρλί της αγάπης τους.
Η Μαίρη είχε παραγγείλει την τρίτη της βότκα. Το κράτημα στο χέρι ήταν τελειωτικό. Είχε πιάσει κουβέντα με τον μπάρμαν και τον ρώταγε «πως είναι δυνατόν να θέλει εκείνη τη θεόχοντρη;». Ο κακομοίρης ο μπάρμαν την κέρασε άλλο ένα ποτό και έκανε πως ασχολείται με άλλους πελάτες. Δεν είχε όρεξη να πηδήξει άλλη μια παρατημένη όσο ωραία κι αν ήταν.
Το φαγητό έφτασε στο τραπέζι και τα πιτσουνάκια είχαν αρχίσει να τρώνε. Η Τούλα καταβρόχθιζε ευτυχισμένη το φαγητό της και έστελνε που και που φιλάκια στο Γιάννη φτύνοντας απ’ ανάμεσα και μερικά κομματάκια bresaola. Ο Γιάννης είχε σκεφτεί να την πάει σε ένα ξενοδοχείο και να την παρατήσει γυμνή αλλά δεν μπορούσε να περιμένει.
«Σ’ αρέσει το φαγητό μωρό μου»
«Πολύ Γιάννη μου»
«Σ’αρέσει μωρή σκατόχοντρη ε; Φάε. Φάε κι άλλο μέχρι να σκάσεις παλιοαγάμητη χοντρή, που έτσι που είσαι, δεν παίζει να σε γαμήσει άντρας στον αιώνα τον άπαντα»
Η ατάκα δεν του βγήκε όπως την είχε σκεφτεί αλλά δεν τον ένοιαξε. Το μυξοκλάμα που ξεκίνησε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα τον ικανοποίησε απόλυτα. Η Τούλα είχε σπαράξει ενώ από το στόμα της πέφτανε όλα τα μέρη μιας αγελάδας, από τη σπάλα μέχρι το ποντίκι.
Ο Γιάννης πέταξε λεφτά στο τραπέζι και έφυγε. Η Μαίρη τον είδε που έφευγε και τον ακολούθησε παραπατώντας. Τον πρόλαβε στο αμάξι. Ο Γιάννης ξαφνιάστηκε που την είδε. Δεν ήξερε καν το όνομά της.
«Το ήξερα ότι θα την παράταγες τη χοντρή για μένα»
Αυτό που είδε δεν τον χάλαγε. Είχε ξενερώσει κιόλας το τελευταίο μισάωρο που έβλεπε τα μούτρα της Τούλας και αυτό το μεθυσμένο πουτανάκι του έκανε μια χαρά.
«Μπες μες το αμάξι.»
Η Μαίρη αισθάνθηκε τόσο υπερήφανη. Ο Γιάννης ξεκίνησε και από τα πρώτα 50 μέτρα πήρε το χέρι της Μαίρης και το έβαλε στον πούτσο του. Η Μαίρη δεν ήθελε και πολύ. Την ήξερε τη δουλειά της. Ξεκούμπωσε το φερμουάρ του και άρχισε να επιτελεί έργο. Και τι έργο. Η Μαίρη ήταν ξακουστή για τις πίπες της. Το γεγονός ότι το αμάξι του ήταν αυτόματο άφηνε τη Μαίρη να δρα ανενόχλητη. Ο Γιάννης ευχαριστήθηκε την πίπα πιο πολύ από κάθε πίπα στη ζωή του. Αφού τελείωσε και η Μαιρούλα φρόντισε να εξαφανίσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, ο Γιάννης σταμάτησε στο περίπτερο. Την παρακάλεσε να βγει να του πάρει τσιγάρα. Η Μαίρη βγήκε τρεκλίζοντας. Ο Γιάννης επιτάχυνε και άφησε τη Μαίρη στο περίπτερο να αγοράζει τσιγάρα.

Η Τούλα ήταν στο εστιατόριο και αποτελείωνε τα πιάτα ένα ένα με τη σειρά. Γαλλική κουζίνα και μαλακίες. Τίποτα δεν φτουράνε μπροστά σε μια ντουζίνα πεϊνιρλί σπέσιαλ. Παρήγγειλε μια coca-cola (light εννοείται) και έκατσε αναπαυτικά στην καρέκλα της. Είχε γίνει το αγαπημένο θέμα και θέαμα των άλλων τραπεζιών αλλά δεν την ενοχλούσε. Δεν είχε καταλάβει γιατί το έκανε αυτό ο Γιάννης αλλά δεν είχε πληγωθεί και τρελά. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο ήλπιζε ο Γιάννης. Είχαν γίνει όλα πολύ γρήγορα. Αυτό που της έμεινε ήταν η ευχαρίστηση για το τσάμπα λουκούλειο γεύμα. Από έναν άντρα σαν τον Γιάννη δεν περίμενε κάτι περισσότερο. Ή μάλλον από μια γυναίκα σαν την ίδια δεν περίμενε κάτι περισσότερο.
Ο Γιάννης οδηγούσε χαμογελώντας. Όχι τόσο επειδή ένοιωθε ικανοποιημένος αλλά επειδή μόλις είχε απολαύσει μια καλή πίπα. Πήγαινε σε ένα ξενοδοχείο να κοιμηθεί. Την άλλη μέρα θα πήγαινε από το σπίτι να πάρει τα πράγματά του. Τον έπιασε φανάρι. Σταμάτησε και κοίταξε δίπλα του. Στο διπλανό αμάξι ένα ζευγάρι φιλιόταν. Όχι παθιασμένα… γλυκά… αγαπημένα. Το χαμόγελο του κόπηκε. Σκέφτηκε την Κωνσταντίνα. Οι ώρες της οργής είχαν περάσει και είχαν έρθει οι δύσκολες ώρες. Άρχισε να κλαίει. Πιο πολύ από την Τούλα. Πιο πολύ απ’ όλους γιατί την Κωνσταντίνα την αγαπούσε αλλά δεν ήξερε αν μπορεί να την συγχωρέσει. Μέχρι αύριο είχε καιρό να σκεφτεί. Δεν θα κοιμόταν άλλωστε, γιατί πονούσε. Και αυτόν τον πόνο δεν τον είχε γλυκάνει ούτε η κλαμένη μάπα της Τούλας ούτε η πίπα της Μαιρούλας.
Η Μαίρη είχε κάτσει σε ένα παγκάκι. Στα χείλη της φαινόταν η ικανοποίηση. Η Μαίρη δεν ήθελε πολλά να είναι ευτυχισμένη. Μια πίπα της έφτανε να νοιώσει ανώτερη. Δεν έβλεπε την πίπα υποτιμητικά. Στην τελική για κάποιο λόγο είχε διαλέξει ο Γιάννης τη Μαίρη για να του πάρει πίπα. Το ότι ήταν σε ένα παγκάκι μόνη της δεν της άρεσε και πολύ αλλά δεν την ένοιαζε. Ήταν ευτυχισμένη. Νικήτρια για άλλη μια φορά.

Δεν ξέρω ποιον να λυπηθώ πιο πολύ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι λυπάμαι. Για όλους, για κάποιους, δεν ξέρω. Θα δείξει.

Advertisements

12 Responses to Ραντεβού στο Amour

  1. Ο/Η Bookofski λέει:

    Félicitation!!!

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Ωραίος, Νεόφυτε!

    Για μια ακόμα φορά φαίνεται το άσκοπον, ποταπόν, ηλίθιον και αυτεπίστροφον της εκδίκησης.

    Θέλει πελώρια καρδιά για να συγχωρήσεις.
    Αλλά αξίζει.

  3. Ο/Η martina λέει:

    Το κοινό χαρακτηριστικό των 3 προσώπων της ιστορίας είναι για μένα η έλλειψη συναισθήματος ντροπής…ο Γιάννης μόνο έδειξε κάποια στιγμή «αδυναμίας» ,ας ελπίσουμε πως δεν θα την αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτη…

    Θα ήθελα λίγο να θίξω το θέμα της «ντροπής»…είχα διαβάσει κάπου το
    «Να ντρέπεσαι τον εαυτό σου και δεν θα ντραπείς κανέναν» βέβαια αυτό προϋποθέτει υψηλό δείκτη συνειδητότητας ο οποίος όμως δεν είναι ανέφικτος… επιβάλλεται ένας άνθρωπος να βιώσει την απόλυτη ντροπή για να πάψει να ντρέπεται…το σχήμα φαντάζει οξύμωρο…δεν είναι…γιατί πολύ απλά ο άνθρωπος που δεν ντρέπεται δεν είναι αδιάντροπος …έχει περάσει και ξεπεράσει το συγκεκριμένο συναίσθημα αντικαθιστώντας το με την αξιοπρέπεια…με λίγα λόγια…λειτουργεί κάπως όχι για να αποφύγει την ντροπή αλλά γιατί έχει ενσαρκωθεί την αξιοπρέπεια..

    Υ.Γ. neofitos γράφεις κάπου «…Δεν έβλεπε την πίπα υποτιμητικά»(sic) ..γιατί είναι υποτιμητική αυτή η πράξη?
    Μήπως γιατί δεν εναρμονίζεται με την «ουσία»?

  4. Ο/Η neofitos λέει:

    #Bookofski: bien sur

    #Rigelian: όχι πάντα ρε συ. καμιά φορά δεν αξίζει.

    #martina: κάθε ανθρωπος βρίσκει κάποια πράγματα για τα οποία δεν ντρέπεται, ή μάλλον κάποια πράγματα που του αρέσουν υπερβολικά πολύ για να ντραπεί. πολλές κοπέλες την βλέπουν ως στοιχείο υποτίμησης.

  5. Ο/Η Rigelian λέει:

    Πάντα αξίζει να συγχωρείς.
    ΕΙΔΙΚΑ τις φορές που νομίζεις ότι δεν αξίζει.

  6. Ο/Η martina λέει:

    neofitos: υπάρχει μιά λεπτή διαχωριστική γραμμή
    υπάρχει ο ντροπαλός και ο αδιάντροπος
    ο αρνητικά εσωστρεφής και ο αρνητικά εξωστρεφής
    υπάρχει όμως και ο αξιοπρεπής…αυτός δεν θα χρειαστεί να ντραπεί αλλά ούτε και θα ντροπιάσει άλλους….

    Η πράξη δεν είναι υποτιμητική όταν έχει ικανό λόγο ύπαρξης και αποτελεί μέσο έκφρασης στα πλαίσια ενός συγκεκριμένου συμπλέγματος….το κίνητρο είναι που θα την χαρακτηρίσει…..λυπάμαι που θα το πω αλλά πολλές κοπέλες (όπως και πολλοί άντρες) δυστυχώς είτε δεν μπόρεσαν να το προσδιορίσουν είτε δεν τους δόθηκε η δυνατότητα….

  7. Ο/Η neofitos λέει:

    #rigelia: με το πρώτο διαφωνώ. το δεύτερο είναι ωραία ειρωνία.

    #martina: μ’αρέσει να είμαι αξιοπρεπής. δεν θα μου άρεσε να εμπλέκονται κίνητρα στη συγκεκριμένη πράξη αν και είναι αναπόφευκτο.

  8. Ο/Η martina λέει:

    neofitos:νομίζω πως ο Regelian εννοεί κάτι άλλο και κανείς δεν είπε πως είναι εύκολο….όταν συγχωρείς το κάνεις πρώτιστα για τον εαυτό σου…αποδεσμεύεσαι από μιά κατάσταση που σε κρατάει καθηλωμένο τακτοποιώντας συναισθηματικές εκκρεμότητες …πολλές φορές έχω σκεφτεί ανθρώπους που για κακή τους τύχη έχουν βιώσει την εμπειρία να χάσουν αγαπημένο πρόσωπο είτε από προμελετημένη είτε από εξ αμελείας ενέργεια τρίτου…νομίζω πως αυτό είναι ένα δίλημμα…δεν ξέρω τι θα έκανα σε ανάλογη περίπτωση αλλά ξέρω με βεβαιότητα ότι θαυμάζω ακριβώς αυτούς που είχαν την δύναμη να συγχωρήσουν…..

  9. Ο/Η Rigelian λέει:

    Martina, ακριβώς αυτό!

  10. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina και rigelian: αφού τα βρήκατε μεταξύ σας δεν έχω να προσθέσω κάτι. προς ενημέρωση, είμαι άνθρωπος που συγχωρεί… σχεδόν πάντα

  11. Ο/Η martina λέει:

    Νeofitos: με την σειρά μου να ενημερώσω πως δεν ισχυρίζομαι τίποτα πέρα από αυτό που γράφω το οποίο και εννοώ….γεννηθήκαμε τέλειοι ως προς τα ένστικτά μας ….αναγνωρίσαμε την ατέλεια μας και επιδιώκουμε την τελειότητα την οποία και προφανώς δεν θα αποκτήσουμε…μπορούμε όμως να προσπαθήσουμε θέτοντας υψηλά στάνταρς πρώτα στον εαυτό μας…..και υπ όψη δεν γράφω ποτέ με σκοπό να νουθετήσω κανέναν…δεν θεωρώ καν πως έχω αυτό το δικαίωμα….η όλη μπλογκοεπικοινωνία μας έγκειται σε μιά εσωτερική διάθεση για ανθρώπινη αλληλεπίδραση..

    «Αν το μυαλό είναι κατσαρόλα και οι σκέψεις τα ποπ-κορν …τότε η αλληλεπίδραση είναι η φωτιά»

  12. Ο/Η neofitos λέει:

    martina: αλληλεπίδραση-> θεμελιώδες στοιχείο της επικοινωνίας. Γι αυτό άλλωστε άνοιξα κι εγώ το blog.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: