Η Αλίκη στη χώρα των χρημάτων

Η Αλίκη είχε βαρεθεί να κάθεται σπίτι.
Της άρεσε πολύ να κάθεται απλά στο σπίτι χωρίς να κάνει τίποτα. Έβλεπε 8 ώρες τη μέρα τηλεόραση, 4 ώρες ασχολιόταν με το φαγητό της και τα της περιποίησης του εαυτού της και τις υπόλοιπες 12 κοιμόταν. Οι γονείς της ένοιωθαν υπεύθυνοι για την κατάντια της κόρης τους αλλά τώρα ήταν πολύ αργά για να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Και δεν είμαι σίγουρος αν ήθελαν κιόλας να κάνουν κάτι γι’ αυτό.
Η Αλίκη ήταν μια 23χρονη κοπέλα με αμέτρητα λεφτά και κανέναν φίλο. Το πιο κοντά που έφτασε στο να αποκτήσει φίλες ήταν στο σχολείο που πήγαινε αλλά κι εκεί η Αλίκη είχε χάσει το παιχνίδι από χέρι. Οι γονείς της δεν την άφηναν να βγαίνει με κανέναν και την τράβαγαν μαζί τους από φιλανθρωπική δεξίωση σε κοσμικά πάρτι. Η Αλίκη τα βαριόταν όλα αυτά αλλά ήταν οι μοναδικοί έξοδοι που της επέτρεπαν οι γονείς της μαζί με το καθιερωμένο Κυριακάτικο σινεμά που πήγαινε με τη γιαγιά της και τις φίλες της γιαγιάς της. Η γιαγιά της ήταν η μόνη που ήθελε να προσπαθήσει να΄ανοίξει τα μάτια τςη Αλίκης αλλά μόνο και μόνο που συζήταγε με τις φίλες της μπροστά στην Αλίκη για 20χρονους γυμναστές με σφιχτά κωλαράκια η Αλίκη ξέρναγε. Η γιαγιά της ήθελε πιο πολύ να εντυπωσιάσει την Αλίκη με τη νεανικότητά της παρά να τη βοηθήσει.
Το γεγονός ότι η Αλίκη είχε φτάσει 23 για να βαρεθεί να κάθεται σπίτι ήταν λίγο ανησυχητικό αλλά και τι δεν ήταν στην ιστορία της Αλίκης. Η Αλίκη μετά το σχολείο πέρναγε όλες τις ώρες της στο σπίτι. Εϊχε περάσει σε μια σχολή αλλά δεν πήγαινε. Με αυτά που της παρείχαν οι γονείς της δεν θα ήταν υποχρεωμένη να δουλέψει ποτέ στη ζωή της. Κι οι γονείς της δεν την πίεζαν. Δεν πίστευαν ότι η μόρφωση είναι εφόδιο. Οι γονείς της είχαν βγάλει λεφτά κατά τύχη βλέπετε και μετά από αυτά αχολήθηκαν με επιχειρήσεις. Για κάτι τέτοιους ανθρώπους η μόρφωση δεν μετράει. Κι έτσι δεν μέτραγε και για την Αλίκη.
Η Αλίκη έκλεισε την τηλεόραση, πήγε στο δωμάτιό της και ντύθηκε. Ήταν όμορφη κοπέλα και πολύ αδύνατη παρά το καθησιό όλη μέρα. Η ίδια δεν θα άφηνε ποτέ τον εαυτό της να παχύνει γιατί ήξερε ότι κάποια στιγμή θα γνώριζε τον πρίγκιπα και τότε θα έπρεπε να είναι τέλεια γι’ αυτόν και μόνο. Η ώρα ήταν 9 και είχε μάθημα στη σχολή στις 10. Στη σχολή πήγαινε μόνο για τις εγγραφές και τις δηλώσεις μαθημάτων κι από τότε που είχαν δώσει τη δυνατότητα να τα κάνεις αυτά online η Αλίκη δεν είχε ξαναπατήσει το πόδι της. Τώρα θα πήγαινε να παρακολουθήσει ένα μάθημα. Κανονικά σαν απλή φοιτήτρια.
Έκατσε στο αμιθέατρο, όχι πολύ μπροστά για να το παίξει cool και όχι πολύ πίσω μη φανεί και χαβαλές. Με τη διαφορά ότι κανείς δεν πρόσεξε το που κάθησε η Αλίκη. Εκείνη προσπάθησε να μιλήσει με κάνα δυο παιδιά αλλά η επαφή τους ήταν κάτι παραπάνω από τυπική. Η Αλίκη με τα χρόνια είχε δημιουργήσει μια αντικοινωνική ασπίδα γύρω της και το να μιλάει αποκλειστικά και μόνο με τις υπηρέτριές της, έδινε στη φωνή της έναν υποτιμητικό χαρακτήρα. Η προσπάθεια στη σχολή είχε αποτύχει. Μετά το μάθημα θα πήγαινε στην πιό in καφετέρια της πόλης. Έβλεπε κάθε μεσημέρι στα κουτσομπολίστικα ότι εκεί συχνάζουν όλα τα μοντέλα και οι τραγουδιστές. Ίσως εκεί να έβρισκε φίλους. Δεν την ενδιέφερε να είναι πλούσιοι ή διάσημοι. Την ενδιέφερε να την συμπαθήσουν και να γίνουν φίλοι της και όχι ιδιοτελώς. Τα βραζιλιάνικα την είχαν ψυλλιάσει ότι πίσω από κάθε ευγενική πρόταση ενός άντρα κρύβεται η επιθυμία του να σου φάει τα λεφτά.
Πήγε και έκατσε στην καφετέρια. Δυσκολεύτηκε να βρει τραπέζι αλλά έδωσε 50 ευρώ σε έναν σερβιτόρο κι εκείνος σκίστηκε να της βρει. Θυμήθηκε τον μπαμπά της που έλεγε ότι με τα λεφτά εξαγοράζεις τα πάντα. Όχι ότι με το να εξαγοράσει ένα σερβιτόρο είχε αποδείξει κάτι αλλά ήταν από τα λίγα πράγματα που της έλεγε ο πατέρας της και της άρεσε να το θυμάται κάθε φορά που συνέβαινε κάτι αντίστοιχο στα σίριαλ που παρακολουθούσε. Γέλασε με την επιτυχία της και παρήγγειλε καφέ. Οι μόνοι άνθρωποι που της μίλησαν τις 2 ώρες που έκατσε στην καφετέρια και κοίταζε δεξιά αριστερά σαν χάνος, ήταν ο σερβιτόρος που ένοιωθε υπόχρεος, και μερικοί πελάτες για να πάρουν τις καρέκλες από το τραπέζι της. Είχε κρατήσει μια καρέκλα άδεια πεισματικά για να έρθει να κάτσει κάποιος αλλά το ήξερε κι αυτή ότι δεν θα ερχόταν κανένας. Δεν έκανε ούτως ή άλλως κάποια κίνηση για να το πετύχει.
Βαρέθηκε κι έφυγε. Πήγε σε κάτι μαγαζιά και αγόρασε μερικά ρούχα, σε ένα φαστφουντάδικο και έφαγε και σε άλλη μια καφετέρια για να πιεί καφέ. Πάλι οι μόνοι που της μίλησαν ήταν οι εργαζόμενοι στους χώρους αυτούς αλλά και κάνα δυο καμάκια που της είπαν κάτι για τον κώλο της. Αυτούς κι αν τους ήξερε καλά από τα βραζιλιάνικα. Η χειρότερη φάρα.
Γύρισε σπίτι κουρασμένη. Έλειπε πολλές ώρες και η μάνα της είχε ανησυχήσει λίγο. Όχι για το αν έχει πάθει το παιδί της. Είχε ανησυχήσει μην έχει μπλέξει σε τίποτα κακές παρέες. Γιατί το κακό παραμόνευε παντού και πολλοί τυχοδιώκτες θα ήθελαν την περιουσία της Αλίκης. Η Αλίκη απέφυγε τις ερωτήσεις της μητέρας της και κάθησε στον καναπέ. Η ώρα ήταν 5 και άρχιζε το επεισόδιο της «Κορίνας της αγριόγατας». Δεν θα το έχανε με τίποτα. Είχε ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη της. Η μάνα της ήταν πλέον βέβαιη ότι η κόρη της είχε μπλέξει. Η Αλίκη όμως δεν χαμογελούσε γι’ αυτό. Χαμογελούσε γιατί είχε βρει τη χαμένη της όρεξη για να κάθεται σπίτι. Φώναξε την υπηρέτρια και της ζήτησε ένα μπωλ με παγωτό. Θα το γιόρταζε. Ένοιωθε ότι η Κορίνα η Αγριόγατα, ο Φερνάντο ο ιππότης και η Μαρία Γκράτσια η υπηρέτρια ήταν εκεί μαζί της και έτρωγαν όλοι παγωτό, για να γιορτάσουν την επιστροφή του ασώτου. Είχε λείψει μόλις 8 ώρες αλλά ήταν αρκετές για να την κάνουν να ξαναγαπήσει το σπίτι της, τη μοναξιά της. Σε μερικά χρόνια που θα βαριόταν και πάλι, θα ξαναέβγαινε μια βόλτα. Ίσως τότε να είχαν αλλάξει τα πράγματα και να έβρισκε και φίλους και τον πρίγκιπά της. Προς το παρόν ήταν πολύ κουρασμένη. Ξάπλωσε στον καναπέ της και άφησε το παραμύθι να εκτυλιχθεί μπροστά στα μάτια της και να την νανουρίσει σε ένα όνειρο πλασμένο γαι τον δικό της κόσμο. Με την Κορίνα και τον Φερνάντο πρωταγωνιστές κι εκείνη παρατηρητή. Ή μάλλον κομπάρσο. Για άλλα 5 χρόνια τουλάχιστον.
Δεν πειράζει.
Ίσως τότε.
Όνειρα γλυκά Αλίκη

Advertisements

3 Responses to Η Αλίκη στη χώρα των χρημάτων

  1. Ο/Η UnstableGreek λέει:

    Me taxidepses pali atimouli…

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Όνειρα γλυκά ή εφιάλτες ;

  3. Ο/Η neofitos λέει:

    #unstableGreek: αυτός είναι ο σκοπός

    #Rigelian: για όνειρα τα κόβω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: