Στείλε μήνυμα

Ο Λουκάς ήταν ένας συνηθισμένος 20άρης.
Φοιτητής του ΤΕΙ Γραφιστικής Αθήνας, με το σκουτεράκι του, το χαρτζιλίκι του από την καφετέρια που δούλευε τα βράδια και το 3G κινητό του που απέκτησε με επιδότηση εντελώς δωρεάν μιας και χρύσωνε κάθε μήνα την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας που είχε επιλέξει.
Όταν ο Λουκάς έστελνε μήνυμα στη γκόμενά του την Ανδριάνα ένοιωθε μέρος ενός μεγάλου συνόλου, μιας μεγάλης κοινότητας ανθρώπων που εκφράζονται την ίδια στιγμή με αυτόν με τον ίδιο τρόπο. Συγκλονιζόταν στην ιδέα ότι τη στιγμή που πάταγε το κουμπί αποστολή, την ίδια ακριβώς στιγμή σε ολόκληρο τον πλανήτη χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια άνθρωποι πατούσαν το ίδιο ακριβώς κουμπί. Μπορεί την ίδια ακριβώς στιγμή να πέθαιναν και 1000 παιδιά ανά την υφήλιο αλλά αυτό δεν τον συγκλόνιζε όσο η δύναμη του κινητού του.
Και στα μαζικά μηνύματα ήταν πάντα μέσα. Όταν τον πρόσταζε ο κάθε Μικρούτσικος, Μεταξόπουλος, Ψινάκης, Φερεντίνος, Γεωργαντάς να στείλει ένα μήνυμα εκείνος ακολουθούσε πιστά. Γιατί έτσι έπρεπε. Γιατί έτσι μόνο θα ήταν πραγματικό μέλος της sms κοινότητας και όχι απλός παρατηρητής. Ήθελε να είναι μέσα στη γενιά του όσο κι αν του κόστιζε αυτό.
Ο Λουκάς χάλαγε τουλάχιστον 5 ευρώ τη μέρα σε μηνύματα, για να μιλήσει με την Ανδριάνα, να μιλήσει με τους κολλητούς του, να στείλει στον τελικό το σκύλο που τραγουδάει και να κερδίσει cd που προσφέρουν απλόχερα ραδιοφωνικοί σταθμοί.
Δεν μπορούσε να επικοινωνήσει αλλιώς. Μπορούσε δηλαδή αλλά δεν είχε το θάρρος. Του ήταν πολύ πιο εύκολο να πει σ’ αγαπώ, να κλείσει ένα ραντεβού, να πει χωρίζουμε αν το έκανε μέσα από ένα sms. Σε ένα μήνυμα μπορούσε να κλείσει σκέψεις που φοβόταν να πει, σκέψεις που δεν τολμούσε να ξεστομίσει.

Η κεραία έπεσε. Δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πως, αλλά έπεσε.
Τα πάντα νέκρωσαν. Τα κινητά αχρηστεύτηκαν. Οι επικοινωνίες κόπηκαν.
Ο κόσμος τα πρώτα λεπτά βγήκε στους δρόμους. Σαν να έγινε σεισμός χωρίς να κουνήθηκε η γη. Πιο πολύ όμως ταράχτηκαν με αυτό. Ο σεισμός θα κούναγε λίγο, θα έπεφταν 2-3 κτίρια, θα πέθαιναν 3-4 ξεχασμένοι σε ασανσέρ και καθαρίσαμε. Αυτό όμως δεν το χωρούσε ο νους του Λουκά.
Ένοιωθε σαν να είχε χάσει τη φωνή του. Άκουγε, ζούσε, αισθανόταν αλλά δεν μπορούσε να μιλήσει. Του ήρθε να βάλει τα κλάματα βλέποντας τον κόσμο στους δρόμους να ρωτάει ο ένας τον άλλο τι έχει συμβεί. Είχε ένα κόμπο στο λαιμό του που δε λυνόταν με τίποτα.
Από το βάθος του δρόμου είδε την Ανδριάνα να κατεβαίνει τρέχοντας. Τον πλησίασε και τον αγκάλιασε. Εκείνος σάστισε αλλά τη φίλησε. Αυτό είναι το μόνο που ήξερε να κάνει χωρίς τη βοήθεια του κινητού του. Δεν της μίλησε όμως. Ούτε εκείνη του μίλησε και στα μάτια της ήταν έντονα ζωγραφισμένη η απορία. Δεν καταλάβαιναν γιατί δεν μπορούσαν να μιλήσουν. Δεν καταλάβαιναν γιατί ούρλιαζαν μέσα τους χωρίς να ακούγονται. Έμειναν βουβοί να κοιτιούνται. Σκέφτηκαν να γράψουν στα κινητά τους αυτό που ήθελαν να πουν και αν το δείξουν ο ένας στον άλλο αλλά δεν ήταν το ίδιο. Δεν θα ήταν ποτέ ξανά το ίδιο.
Ένας παππούς βγήκε από το σπίτι του και πλησίασε τα παιδιά.
«Τι έγινε ρε παιδιά και βγήκατε όλοι έξω;»
Ο παππούς δεν είχε καταλάβει γιατί είχαν ταραχτεί όλοι. Άφησε το Λουκά και την Ανδριάνα να κοιτούν ο ένας τον άλλο και πήρε το δρόμο για το καφενείο σιγοσφυρίζοντας. «Δεν την καταλαβαίνω αυτή τη νέα γενιά» σκέφτηκε και πήρε την τελική στροφή πριν την πλατεία κουνώντας τη μαγκούρα του. Σε μια πινακίδα είδε μια ξεχασμένη από το 2004 διαφήμιση της ΝΔ που έλεγε με μεγάλα γράμματα «Στείλε μήνυμα». Γέλασε για τη γριά που είχε πιστέψει τον Κωστάκη, του έριξε μια μούτζα και συνέχισε το δρόμο του.

Δεν ξέρω τι χρησιμότητα μπορεί να έχει ένα μήνυμα. Ζω όμως σε ένα κόσμο που ανακαλύπτει νέες δυνατότητες όσο εξελίσσεται και έχουν γραφτεί και πληκτρολογηθεί άπειρα κείμενα για τις δυνατότητες των νέων μέσων αλλά αυτή είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση. Ίσως χρειάζεται ένα μήνυμα για να καταλάβουμε κάποια πράγματα. Ίσως αν στέλναμε όλοι κάπου ένα μήνυμα να βγάζαμε κάποιο συμπέρασμα για το τι ζητάει ο καθένας από μας και από τη ζωή του. Καλώς ή κακώς οι περισσότεροι έχουμε μάθει να εκφραζόμαστε μέσα από τα 160 γράμματα ενός τυπικού μηνύματος. Να γελάμε, να κλαίμε, να τρομάζουμε, να ευχόμαστε, να πανηγυρίζουμε, να ελπίζουμε, να ερωτευόμαστε, να χωρίζουμε, να ζούμε.
Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουμε τις αλλαγές που έρχονται στη ζωή μας και να τις αξιολογούμε πριν τις απαξιώσουμε. Ίσως είναι ένα λάβαρο, ίσως είναι ένα γράμμα, ίσως είναι ένα email, ίσως ακόμα να είναι κι ένα sms αυτό που θα μας ξεκολλήσει από την κοινωνική μας μούχλα.
Ίσως.

ΥΓ: Την ιδέα να γράψω αυτό το (ασύνδετο λίγο το παραδέχομαι) κείμενο για τα sms ήρθε από το σχετικό κείμενο sms στο blog του Βασίλη Αδαμόπουλου.

Advertisements

3 Responses to Στείλε μήνυμα

  1. Ο/Η Rigelian λέει:

    Είναι καλό να αυξάνονται οι δυνατότες επικοινωνίας. Ας μην κατηγορούμε την τεχνολογία. Οι άνθρωποι φταίνε που δεν αντιμετωπίζουν τους νέους τρόπους ως συμπληρωματικούς των πρηγουμένων, τους θεωρούν αυθυπόστατους.

    Είναι ξεκάθαρο και προφανέστατο ότι το sms έχει χρησιμότητα. Όπως είχε, έχει και θα έχει κάθε νέος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.

    Οι στενόμυαλοι, οι ηλίθιοι, οι ανίκανοι να αρθρώσουν δυο λόγια σωστά, υπήρχαν, ύπάρχουν και θα υπάρχουν με ή χωρίς τα sms.

  2. Ο/Η neofitos λέει:

    #rigelian: σαφώς και είναι θεμιτό. Το θέμα είναι να τις αξοποιούμε σωστά και μέχρι τώρα τουλάχιστον τα καταφέρνουμε αρκετά καλά. Δεν ειναι ακόμα βέβαιο αν το internet μπορεί να φέρει αλλαγές σε πολιτικό επίπεδο (αν λογίζεσαι το «πολιτικό» ως τη σχέση κράτους – κοινωνίας) αλλά μπορεί κατά την άποψή μου να φέρει αλλαγές σε προσωπικό πολιτικό επίπεδο (όπου πολιτικό αναφέρεται η κάθε έκφανση της ανθρώπινης ζωής μέσα στην κοινωνία ως πράξη πολιτική)

  3. Ο/Η martina λέει:

    ..τόσα μηνύματα, τόσες «δυνατότητες» για να αισθανόμαστε και να είμαστε ακόμα πιό μόνοι….

    sms άλλο ένα χαπάκι κατά της πλήξης…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: