Ο Τάκης (όχι) ο ταρίφας

Ο Τάκης είναι ένας κλασικός οδηγός ταξί.
Όχι ταρίφας, ούτε ταξιτζής… οδηγός ταξί.
Οδηγούσε με 80 χιλιόμετρα στη μεσαία λωρίδα της Αττικής Οδού και άκουγε έναν αθλητικό σταθμό. Του άρεσε πολύ να ακούει τις ατέρμονες συζητήσεις μεταξύ Ολυμπιακών και Παναθηναϊκών, την έπαρση των Αεκτζήδων στην κάθε επιτυχία και τη μίρλα των Θεσσαλονικιών για την αδιαφορία που δείχνει το κράτος, οι άνθρωποι και ο Θεός ο ίδιος για τον Μπαοκ κλπ κλπ. Σφήνα στα αθλητικά ακούστηκε κι ένα σχόλιο για τον ταξιτζή που φέρεται να λήστεψε κάτι Άγγλους τουρίστες. «Αίσχος» αναφώνησε ο Τάκης καθώς έκλεισε το ραδιόφωνο και έκοψε ταχύτητα εισερχόμενος στο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Μέρα του Ιουνίου και ο κόσμος έβραζε. Ο Τάκης έκλεισε το παράθυρο και άναψε το aircondition καθώς περίμενε να έρθει η σειρά του να επιβιβάσει πελάτη. Οι τουρίστες περίμεναν μιλιούνια έξω από τις πόρτες του αεροδρομίου κι ένας μπάτσος τους καθοδηγούσε στα ταξί τους. Ο Τάκης ψέκασε το στόμα του με άρωμα μέντας για να μη βρωμάει η αναπνοή του, ίσιωσε λίγο το πέτο της στολής οδηγού ταξί που φόραγε, τσίτωσε λίγο και τον κλιματισμό γιατί το αμάξι δεν είχε παγώσει αρκετά και ετοιμάστηκε για άλλο ένα performance.
Ο Τάκης έβαλε τις βαλίτσες της ευτυχούς οικογενείας στο πορτ μπαγκάζ, άνοιξε την πόρτα στην κυρία να μπει με τα παιδιά της και υποδέχτηκε τον πάτερ φαμίλια στη θέση του συνοδηγού. Ξεκινώντας τη διαδρομή, ενημέρωσε τον συνοδηγό για το κόστος της σημαίας και του εξήγησε την αριθμητική πρόοδο του ταξιμέτρου σε περίπτωση στάσης και την πρόοδό του αναλογικά με τα χιλιόμετρα εν κινήσει. Ρώτησε τον ακριβή προορισμό, επιβεβαίωσε τη διαδρομή στο GPS και έκανε τα 200 άλογα να ξεχυθούν στο δρόμο.
Η διαδρομή στην Αττική Οδό ήταν σχετικά σύντομη. Η οικογένεια ήταν τρισευτυχισμένη με τη δροσιά που απολάμβανε, τη στιγμή που στην άσφαλτο τσιγάριζες άνετα κρεμμύδια (το τηγανιτό αυγό έχει παίξει πολύ).
«Is the temperature satisfying for you and the children madame?»
«Yes, thank you very much my kind sir. I have to admit that your English is fluent. I am amazed by your accent»
«Ι have the First Certificate in English» κοκορεύτηκε ο Τάκης και πάτησε το γκάζι προσέχοντας βέβαια να μην ξεφύγει από το όριο.
Το ξενοδοχείο που θα κατέλυε η οικογένεια ήταν μέσα στα στενά της Πλάκας. Η διαδρομή στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας ήταν μεγάλη εξαιτίας της κίνησης αλλά όλοι ήταν ευτυχισμένοι στο μικρό ταξί στη Μεσογείων. 7th Heaven και βάλε η οικογένεια, ευγενέστατος επαγγελματίας ο Τάκης και όλα πήγαινα ρολόι. Το αργό κατέβασμα της Μεσογείων έδωσε τη δυνατότητα στον Τάκη να προτείνει τα καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας. Τους είπε που θα φάνε τον καλύτερο μουσακά, που θα χορέψουν με ελληνική μουσική, που θα κάνουν φτηνές αγορές και πώς να χρησιμοποιούν τα μέσα συγκοινωνίας για να διευκολυνθούν. Είχε ένα ξαδρφάκι, κι αυτός Τάκης, που είχε μια ταβέρνα πολύ κοντά στο ξενοδοχείο που θα διέμενε η οικογένεια, αλλά το ξαδερφάκι του ήταν λίγο φαρμακείο και το φαγητό του ψιλοχάλια γι’ αυτό και η επαγγελματική του ακεραιότητα δεν του επέτρεπε να τους το προτείνει.
Φτάνοντας έξω από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, τους περιέγραψε σύντομα την ιστορία του κτιρίου, τους μίλησε για την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και τα πραξικοπήματα αλλά και για τη σημερινή κυβέρνηση, προσέχοντας βέβαια μην πάρει πολιτική θέση. Η Ακρόπολη βέβαια είχε αρχίσει να ξεχωρίζει και ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλα της μητέρας, γεγονός που έγινε άμεσα αντιληπτό από τον Τάκη, ο οποίος έσπευσε να τους μιλήσει για την αρχιτεκτονική του Παρθενώνα, τις προσπάθειες επαναπατρισμού των μαρμάρων και τις ιδιαιτερότητες της αρχαίας Αθήνας. Ο Τάκης ήταν ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια μετά από εκείνα τα σεμινάρια και λίγο έλειψε να του ζητήσει η οικογένεια να γίνει ξεναγός τους.
Φτάνοντας στο ξενοδοχείο, άνοιξε τις πόρτες για όλους, κατέβασε τις βαλίτσες και έδωσε στον πατέρα μια επαγγελματική του κάρτα σε περίπτωση που χρειαζόντουσαν κάτι κατά τη διαμονή τους στη χώρα μας.
Η οικογένεια τον αποχαιρέτησε εγκάρδια και ο Τάκης έβαλε μπρος τη μηχανή. Αφού απομακρύνθηκε, έκλεισε το aircondition, άνοιξε τα παράθυρά του και άναψε γρήγορα το αγαπημένο του ραδιόφωνο που είχε στερηθεί τόση ώρα. Ανέβηκε με το αμάξι λίγο πιο ψηλά στην πλάκα και πάρκαρε σε ένα σημείο με θέα την πόλη. Βγήκε από το αμάξι και άναψε ένα τσιγάρο. Δεν ήθελε να μυρίσει το αμάξι του τσιγαρίλα. Έκατσε σε ένα πεζούλι και κοίταζε την κίνηση της πόλης.
Ανάμεσα στα εκατοντάδες αυτοκίνητα ξεχώριζαν δεκάδες ταξί συναδέλφων του.
Ένοιωσε υπερήφανος που ανήκε σε αυτή την όμορφη ομάδα ανθρώπων. Είχε τιμήσει για άλλη μια φορά το επάγγελμα και τη χώρα του.
Δεν ήταν πρότυπο οδηγού ταξί. Ήταν ακριβώς όπως και όλοι οι άλλοι αλλά ταυτόχρονα και τόσο ξεχωριστός.
Είναι ο Τάκης και είναι οδηγός ταξί.
Όχι ταρίφας, ούτε ταξιτζής… είναι οδηγός ταξί.

(Αν μπορούσα θα είχα βάλει έναν πομπώδη ύμνο να παίξει την ώρα που διαβάζατε τις τελευταίες 2 γραμμές. Κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό. Μέχρι τότε τσεκάρετε την έμπνευση στο http://www.e-tipos.com/newsitem?id=1517 )

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: