Δύο αδέρφια σε ένα κλουβί

Ο Ibrahim μπήκε με σταθερό βήμα στην αίθουσα.
Τον ήξεραν όλοι στο πανεπιστήμιο ως τον καλό Παλαιστίνιο με το μεγάλο χαμόγελο και τα περίεργα αστεία. Την πρώτη ημέρα που συστηθήκαμε όλοι σε εκείνο το άβολο κουζινάκι των μεταπτυχιακών φοιτητών με τα egg and mayo sandwiches, όλοι στο άκουσμα του ονόματός του και της καταγωγής του έκαναν ένα βήμα πίσω, λες και θα ήταν ζωσμένος με εκρηκτικά. Ο Ibrahim όμως έκανε ένα βήμα μπροστά κάθε φορά και πλησίαζε τον καθένα από μας ξεχωριστά.
Θυμάμαι μια μέρα στο μάθημα «Human Sciences» που ανάθεμα αν κατάλαβα ποτέ γιατί το έλεγαν έτσι και όχι «a bunch of theories all together» που ο Ibrahim είχε έρθει με το laptop του και ήταν γύρω του μαζεμένοι διάφοροι από το τμήμα που κοιτούσαν έκπληκτοι τις φωτογραφίες στον υπολογιστή του. Ρούφαγαν ανέμελοι τα starbucks τους και έτρωγαν ορεξάτα τα bagels τους βλέποντας φωτογραφίες από νεκρά παιδιά στους δρόμους της Γάζας. Ο Ibrahim μου έδειξε φωτογραφίες του με τον Arafat αλλά και πάνω από ανοιχτά φέρετρα ηγετών της Χαμάς.
Ο Ibrahim ήταν ενεργό μέλος του πολιτικού τμήματος της Χαμάς. Ήταν καθ’ όλα ενάντιος με τη βία και μεγάλος υποστηρικτής των διδαχών του Γκάντι για την αναίμακτη επίλυση των διαφωνιών. Ερχόταν πάντα σε αντιπαράθεση μέσα στη Χαμάς με όλες τις τακτικές που απαιτούσαν σύρραξη. Μια σφαίρα που είχε φάει πολύ νεότερος στον ώμο του θύμιζε τη βιαιότητα των ανθρώπων.
Είχε έρθει στο Λονδίνο με σκοπό να διευρύνει τους ορίζοντές του και να προσπαθήσει να προωθήσει το Παλαιστινιακό πρόβλημα. Μετά από μερικούς μήνες παραμονής στη Μεγάλη Βρετανία δεν έβλεπε την ώρα να γυρίσει πίσω στην πατρίδα του. Μου έλεγε «δεν είναι ζωή αυτή εδώ για μένα. Πρέπει να γυρίσω στα αδέρφια μου που με χρειάζονται. Εδώ όλα είναι πολύ ονειρικά. Η ζωή είναι εκεί κάτω. Κι εγώ είμαι μακριά».
Προς το τέλος της χρονιάς του δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσει σε μια επίσκεψη σε μια επιτροπή του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Ήμασταν όλα κι όλα 50 άτομα στην αίθουσα. Ο εκλεγμένος Υπουργός Εξωτερικών της τότε νεοσύστατης κυβέρνησης συνεργασίας, ο πολιτικός σύμβουλος του Gordon Brown, μια νεαρή Παλαιστίνια ενεργό μέλος της Φατάχ, ο Ibrahim και πολλοί άλλοι ενδιαφερόμενοι. Οι Παλαιστίνιοι έκαναν έκκληση στον Βρετανό σύμβουλο να βοηθήσει η Βρετανική κυβέρνηση τη νέα προσπάθεια της Χαμάς να ξεφύγει από το στρατιωτικό της κομμάτι και να δραστηριοποιηθεί πολιτικά. Ο βρετανός άκουγε μάλλον βλοσυρός, αν όχι βαριεστημένος. 2 pro-Bush Αμερικανοί και ένας φιλελεύθερος άκουγαν με προσοχή τις ομιλίες αλλά ο μόνος χαρακτηρισμός που είχαν μάθει να χρησιμοποιούν για την Χαμάς ήταν ο όρος terrorists. Οι υπόλοιποι μέσα στην αίθουσα, στην πλειοψηφία τους Μουσουλμάνοι, άκουγαν με προσοχή τα λόγια όλων και ιδιαίτερα του Ibrahim. Γιατί εκείνος δεν μίλησε μέσα σε όρια και πολιτικά κουτιά. Μίλησε από την καρδιά του για έναν τόπο που δεν του επιτρέπουν να τον ονομάσει πατρίδα του, για τη φυλακή στην Αίγυπτο στην οποία πρέπει να μείνει για καμιά βδομάδα, μέχρι να εγκριθεί η είσοδός του στα Παλαιστινιακά εδάφη, για το σπίτι του στη λωρίδα της Γάζας και για την ανάγκη ενίσχυσης της προσπάθειας της Χαμάς, όχι επειδή η Χαμάς είναι άξια να κυβερνήσει τον τόπο, αλλά επειδή γίνεται μια προσπάθεια που ίσως να οδηγήσει κάπου.
Τον Ibrahim σκεφτόμουν χτες που άκουγα τα νεότερα για τις συγκρούσεις στα Παλαιστινιακά εδάφη. Μου είχε πει πριν φύγει για την πατρίδα του ότι «το μόνο που φοβάμαι είναι να μη μας βάλουν πάλι να σκοτωθούμε μεταξύ μας. Γιατί κάποια στιγμή θα έρθει ειρηνευτική δύναμη και θα χαθεί το παιχνίδι για πάντα». Και απ’ ότι φαίνεται είχε δίκιο. Γιατί αυτοί που μπορούν να βοηθήσουν δεν το έκαναν. Δεν έδωσαν την ευκαιρία στην κυβέρνηση συνεργασίας να βάλει τις βάσεις για την επίλυση του προβλήματος.
Άκουσα τον Παλαιστίνιο Υπουργό Εξωτερικών να μιλάει για «δυο αδέρφια σε ένα κλουβί, που αν τους κόψεις τα προς το ζην, θα στραφούν το ένα ενάντια στο άλλο». Αυτό που άφησε έξω από την εικόνα ο Υπουργός είναι 1) ο Ibrahim που κάθεται κι αυτός μέσα στο κλουβί σε μια σκοτεινή γωνιά και κλαίει για τα αδέρφια του που σκοτώνονται και 2) όλους εμάς που περνάμε έξω από το κλουβί, ρίχνουμε μια ματιά (ίσως να ρίχνουμε και κάνα δάκρυ) και μετά συνεχίζουμε το δρόμο μας ευχαριστώντας το θεό που δεν μας γέννησε η μάνα μας στην Παλαιστίνη.

Ο Ibrahim μου θυμίζει τον Κεμάλ:

«Νικημένο μου ξεφτέρι
δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι
πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Advertisements

22 Responses to Δύο αδέρφια σε ένα κλουβί

  1. Ο/Η UnstableGreek λέει:

    you never know…

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Κανείς δεν τους «βάζει» να σκοτώνονται μεταξύ τους. Μην τρελλαθούμε τελείως! Είναι και αυτοί σαν κι εμάς, που για όλα τα δεινά μας φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι και όχι τα σκατά που κουβαλάμε στο κεφάλι μας.

  3. Ο/Η Sishoy λέει:

    Το no2 είναι όλη η ουσία. Θέλω πολύ να μάθω αν και πως πιστεύεις ότι αυτό θα μπορούσε να αλλάξει. Διότι καλή και η προσευχή αλλά ουδεμία σχέση έχει με την πράξη.

    Πολύ καλό κείμενο.

  4. Ο/Η neofitos λέει:

    #unstable Greek: μερικά πράγματα δύσκολα αλλάζουν

    #Rigelian: η παρεμβατικότητα της Δύσης σε μερικούς από αυτούς τους λαούς είναι που έχει οδηγήσει σε αυτά τα δεινά. Από τότε που βρήκαμε το τρυπάκι του humanitarian intervention, όποιος θέλει ανακυρήσει ένα κράτος ως failed state και παρεμβαίνει στρατιωτικά για να λυτρώσει τον λαό, λειτουργώντας ουσιαστικά ως δύναμη εισβολής. Δεν συμβαίνει παντού και δεν έχει συμβεί ακόμα στην παλαιστίνη αλλά όπως βλέπεις όλα εκεί οδηγούν. Δεν υποστηρίζω τις θεωρίες συνομωσίας αλλά δεν θεωρώ τυχαία την αναζωπύρωση της διαμάχης σε στιγμές που η κατάσταση δείχνει σταθερή.

    #Sishoy: έχω παρατηρήσει ότι αν κάποιον δεν τον επηρεάζει το πρόβλημα, δύσκολα αντιδρά. Η ελληνική κοινωνία είναι μακράν ωφελιμιστική για να αντιδράσει σε τέτοιες καταστάσεις. Ειλικρινά δεν ξέρω πως μπορεί να αλλάξει, αλλά πιστεύω στη δύναμη της επικοινωνίας και τη δυνητική ισχύ των νέων μέσων όπως το internet για τη δημιουργία κοινοτήτων που δεν μοιράζονται τον ίδιο γεωγραφικό τόπο αλλά μοιράζονται μια ιδέα. Η αντίδραση και η συμμετοχή σε αυτή έχει γίνει ευκολότερη, αρκεί βέβαια να είναι κάποιος διατεθειμένος να αντιδράσει αλλά και να είναι σωστά ενημερωμένος.

  5. Ο/Η UnstableGreek λέει:

    @ Sishoy: Mou ekane entipwsh pou rwthses «an kai pws mporei na allaxei».
    1. An exoume apodektei oti den allazei………
    2. Auto pou sou eipe o N gia th isxi tou Diktuou exei tromeri bash. Psaxto.

  6. Ο/Η Rigelian λέει:

    Neofitos, διαφωνώ τελείως. Για να ανάψει φωτιά χρειάζονται τρία χαρακτηριστικά: 1. Σπινθήρας 2. Καύσιμη ύλη, και 3. Οξυγόνο. Οποιαδήποτε δύο μόνα τους ΔΕΝ αρκούν, πόσο μάλλον ένα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η «δύση» απλά πετάει σπίθες, και πολύ καλά κάνει, υποστηρίζοντας τα συμφέροντά της. Τα υπόλοιπα, προσφέρονται αφειδώς… Ας υπερασπιστούν και οι Παλαιστινιοι τα δικά τους, αντί να σκοτώνονται μεταξύ τους.

  7. Ο/Η martina λέει:

    Rigelian..πολύ σωστή η διαπίστωση σου σχετικά με τα 3 χαρακτηριιστικά ..τα οποία όμως αν θεωρήσουμε πως είναι ισοδύναμα..(θα είχε ενδιαφέρον αν τα αντιστοιχούσαμε κι όλας, να δούμε ποιός είναι τι) τότε έχουν και ισοδύναμη προσφορά στην δημιουργία ..φωτιάς…
    Αφού λοιπόν η Δύση (βάσει των όσων περιγράφεις) είναι ο σπινθήρας…τότε ας έχει υπ όψη της (η Δύση) πως εύκολα βάζουμε φωτιά αλλά δύσκολα την καταστέλλουμε και ακόμα πιό δύσκολα αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες αυτής που αρκετές φορές είναι απρόβλεπτες και στρέφονται και εναντίον της (βλέπε τρομοκρατία). Βέβαια οι ηγέτιδες κεφαλές το έχουν μάθει καλά και το χειρίζονται ως ένα «δώρο» για να ενισχύσουν τα συμφέροντα τους και να συνεχίζουν να ενισχύουν με σπινθήρες την φωτιά …αφού λοιπόν το ξέρουμε και εμείς πως λειτουργεί ας μην παραπονιούμαστε για τις συνέπειες της φωτιάς που εμείς συντηρούμε…

  8. Ο/Η neofitos λέει:

    #unstable greek: θα φανεί αν το διαδίκτυο αντέξει τις προσδοκίες που έχουν για αυτό

    #rigelian: δεν διαφωνώ με τα 3 στοιχεία αλλά με το ότι «η δύση απλά πετάει σπίθες». σπίθες είναι ρε rigelian οι σταρτιωτικές επιχειρήσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ; Σπίθες είναι η προσπάθεια επιβολής της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής ΄στο Ιράν μέσω του ΟΗΕ; σπίθες είναι η μη επίσημη καταδίκη των επιθέσεων των Ισραηλινών σε Παλαιστινιακά εδάφη; Σπίθες είναι ότι δεν επενέβησαν στον Ισραηλολιβανικό πόλεμο παίρνοντας ουσιαστικά θέση; Μην ξεχνάς τους δεσμούς που υπάρχουν ανάμεσα στις χώρες, πολιτικούς αλλά και κυρίως θρησκευτικούς. Δεν είμαι αντιαμερικανός, ούτε θέλω να ακούγομαι έτσι, αλλά όταν μια χώρα έχει τη δύναμη της οικονομικής, της στρατιωτικής και κυρίως της πολιτικής παρέμβασης, δεν δέχομαι να λειτουργεί τόσο μονόπλευρα. Σπίθες είναι ότι έχουν αποκλείσει τα σύνορα της Παλαιστίνης και δεν μπορούν οι άνθρωποι να βρουν πρώτες ύλες; Λογικό είναι να αλληλοκατηγορηθούν. Οι Παλαιστίνιοι προσπάθησαν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους αλλά κάθε προσπάθεια πνίγεται από τη Δύση και το ξέρεις. Δεν έχει δικαίωμα η Δύση να μην αναγνωρίζει την προσπάθεια ενός εθνικά κυρίαρχου «κράτους» προς την πολιτική σταθερότητα και να το πνίγει απαιτώντας να πέσει η κυβέρνηση. sorry που έγραψα πολύ

    #martina: είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το ζητούμενο της Δύσης (και κυρίως των ΗΠΑ) είναι να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της μέσω από τη δημιουργία ενός καινούριου αντιπάλου (μέσω του πολέμου κατά της τρομοκρατίας) αλλά και η διατήρηση (εξού και η αέναη ύπαρξη της φωτιάς) ενός κλίματος (αντιστοίχου με εκείνο του Ψυχρού Πολέμου) που θα επιτρέπει στις δυνάμεις της δύσης να επιχειρούν σε χωρες «τρομοκράτες» χωρίς ιδιαίτερη έγκριση με την πρόφαση του war on terror. είναι ενδιαφέρουσα άποψη πιστεύω που εκφράζουν πολλοί ερευνητές των τημάτων διεθνών σχέσεων και διεθνούς ασφαλείας.

  9. Ο/Η martina λέει:

    neofitos: το ότι το λένε πολλοί δεν σημαίνει φυσικά πως έχουν και δίκιο…τώρα τι ακριβώς εννοείς «επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της μέσα από τη δημιουργία ενός καινούριου αντιπάλου» ομολογώ πως δεν το καταλαβαίνω…ως τι δηλαδή? ως πολέμιος της τρομοκρατίας που αυτή τρέφει? πολύ αφελές το βρίσκω …και αναρωτιέμαι ποιούς πείθει…
    Τους δε «ερευνητές των τμημάτων διεθνών σχέσεων και διεθνούς ασφαλείας.» ελάχιστα τους εμπιστεύομαι πόσο μάλλον όταν τελούν υπό κρατική εργοδοσία…

    Ο,τι γίνεται, γίνεται εν γνώσει όλων και φυσικά με την σιωπηρή αποδοχή εκ μέρους όλων…

    Και κάτι σχετικό με το θέμα της τρομοκρατίας – για να βάζουμε και τα πράγματα στην θέση τους – μπορεί να σκοτώνεις τον τρομοκράτη αλλά δεν μπορείς να σκοτώσεις έτσι εύκολα την ιδέα για την οποία μάχεται και νομίζω ότι δεν χρειάζεται να είσαι ερευνητής κανενός τμήματος διεθνών σχέσεων για να το αντιληφθείς αυτό…

  10. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: Κατ’ αρχάς είναι καθηγητές πανεπιστημίων και σοβαροί άνθρωποι τουλάχιστον οι περισσότεροι. Δεύτερον, στο ίδιο σκεπτικό αναφέρεται ότι οι πράξεις ενός τρομοκράτη είναι στην εποχή μας καθαρά προσωπικές πολιτικές πράξεις και όχι τόσο οργανωμένα σχέδια από κάπου πολύ ψηλά. Γι’ αυτό άλλωστε μπορεί και οι ιδέες του καθενός από αυτούς τους ανθρώπους να τους οδηγήσουν σε τρομοκρατικές ενέργειες.
    Όσον αφορά την ταυτότητα: αυτό που ισχυρίζονται διάφοροι είναι ότι μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, οι ΗΠΑ έχασαν τον ισχυρό αντίπαλο-κίνδυνο που χρειάζονταν για να δικαιολογούν τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ανά την υφήλιο. Για να φαίνεσαι πραγματικά ισχυρός πρέπει να έχεις και έναν ισχυρό αντίπαλο τον οποίο να κατατροπώνεις για να αναδεικνύεις τη δύναμή σου, ακόμα κι αν αυτός ο αντίπαλος είναι δημιούργημά σου, καθώς κανείς δεν πιστεύει ότι οι μεμονωμένες τρομοκρατικές πράξεις είναι ένας τόσο μεγάλος αντίπαλος όπως ήταν η Σοβιετική Ένωση. Επαναπροσδιορισμός λοιπόν της ταυτότητας του ισχυρού δημιουργώντας αντίπαλο.

  11. Ο/Η martina λέει:

    α μάλιστα..σικέ το παιχνίδι…πως δεν το είχα καταλάβει τόσο καιρό..!!!

    βρε Νεόφυτε…επειδή είναι καθηγητές πανεπιστήμιου είναι και σοβαροί..? σοβαρομιλάμε τώρα?
    Νομίζω πως τελευταία κάτι τέτοιους «σοβαρούς» τους πήγαν σηκωτούς στην ψειρού…ή λάθος επληροφορήθην?

    Αγαπητέ μου Νεόφυτε, αν δεν πάρεις προσωπικά μιά ιδέα δεν πας να γίνεις homme-flambe…
    α σικέ οι αμερικάνοι…σικέ και οι αντίπαλοί τους…και το κοινό αποθεώνει…

    (αν κάτι με ενοχλεί είναι που δαπανούνται αστρονομικά ποσά σε «σοβαρούς» ανθρώπους για να μας πουν αυτό που ήδη ξέρουμε..)

  12. Ο/Η Rigelian λέει:

    Τα πράγματα είναι πολύ απλά:
    Οι ΗΠΑ υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους, και πολύ καλά κάνουν!
    Οι Παλαιστίνιοι ας υπερασπιστουν τα δικά τους:
    Φτιάχνοντας μια ισυχρή οικονομία και στρατιωτική παρουσία, και διαλέγοντας σωστούς (ισχυρούς) συμμάχους. Για τα δεινά τους δεν τους φταίει κανείς άλλος.

  13. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: δεν υποστηρίζω τους καθηγητές αυτούς σε καμμία περίπτωση. απλά ήθελα να πω ότι δεν είναι μια άποψη που σκαρφίστηκα εγώ μα μερικούς φίλους μου αλλά είναι διατυπωμένη σε πολλούς θεωρητικούς της διεθνούς ασφάλειας. Απλά και μόνο αυτό. και για το προσωπικό του θέματος εννοείται.
    δε στη σπάει όταν το κοινό απλά αποθεώνει και δεν παίρνει θέση;

    #rigelian: εφ’ όσον το πας πολύ ρεαλιστικο-πολιτικά πρέπει να ξέρεις ήδη ότι στην ισορροπία δυνάμεων υπάρχουν πάντα κάποιοι ανίσχυροι που δεν μπορούν αν σταθούν στα πόδια τους λόγω αποκλεισμού αλλά και υπονόμευσης από τους ισχυρούς. Η Παλαιστίνη δεν έχει ούτε φυσικούς πόρους, ούτε κράτος, ούτε δικαίωμα οικονομικής συναλλαγής με άλλα κράτη ώστε να ευημερήσει και να προασπιστεί τα συμφέροντά της. Δεν είναι Κούβα ούτε Ιράκ για να αντέξει το εμπάργκο. Τα δεινά τους τα δημιούργησαν άλλοι. Και άλλοι είναι αυτοί που δεν τους επιτρέπουν αν λύσουν τις διαφορές τους με τον τρόπο που επιλέγουν.

  14. Ο/Η Rigelian λέει:

    Αλήθεια, οι Ελβετοί είχαν ποτέ φυσικούς πόρους; 4 εθνότητες είναι (οκ, 3.5) και δημιούργησαν ΟΙ ΙΔΙΟΙ τα διακιώματα συναλλαγής.

    Οι Εβραίοι; Πώς τα κατάφεραν αυτοί;

    Γιατί οι Παλαιστίνιοι δεν τα καταφέρνουν;

  15. Ο/Η neofitos λέει:

    #rigelian: οι 4 εθνότητες που αναφέρεις προέρχονται από γειτονικές χώρες που στήριξαν οικονομικά τους συμπατριώτες τους, μπας και επικρατήσουν και στη νέα γη. Οι Εβραίοι βοηθήθηκαν από την Ευρώπη και την Αμερική. Οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν πάρει βοήθεια από κανέναν.

  16. Ο/Η martina λέει:

    Rigelian: η Ελβετία δεν αναδύθηκε ξαφνικά στον χάρτη επειδή κάποιοι είχαν την φαεινή ιδέα…έδωσαν πεισματικούς αιματηρούς αγώνες για την ανεξαρτησία τους για κοντά έναν αιώνα…για να μην αναφερθούμε στις εσωτερικές θρησκευτικές αντιπαλότητες και τον μεταξύ τους εμφύλιο….

    Οι Εβραίοι έχουν πάλι μιά άλλη ιδιαιτερότητα που ελάχιστη σχέση έχει με τον γνωστό αστικό μύθο περί έμφυτης φιλαργυρίας ….ως αποδιοπομπαίος τράγος όλων των δεινών που έβρισκαν κατά καιρούς τις χώρες που τους «φιλοξενούσαν» (τους είχε χρεωθεί έως και η πανώλη) ανέπτυξαν την συνήθεια να ασχολούνται με το εμπόριο και να επενδύουν σε ρευστό…τα υπόλοιπα είναι Ιστορία…

    Οι Παλαιστίνιοι όχι μόνο δεν βοηθήκαν αλλά ενώ είχε ανακηρυχθεί η ίδρυση παλαιστινιακού κράτους ταυτόχρονα με αυτό του Ισραήλ αφέθηκαν εν τέλει στην …μοίρα τους…γιατί άραγε?

  17. Ο/Η Rigelian λέει:

    Την «βοήθεια» δεν σου τη δίνουν. Τη διεκδικείς. Να τη διεκδικήσουν και οι Παλαιστίνιοι.

  18. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: γενικότερα είμαι υπερ του να αφήνουμε τους λαούς να λύνουν μόνοι τους τα προβλήματά τους και να μην παρεμβαίνουμε θεωρώντας εαυτούς καλύτερους. αν όμως προκαλούμε εμείς οι ίδιοι κάποια προβλήματα (βλέπε συμβούλιο Ευρώπης που αποφάσισε την ίδρυση του Ισραήλ), οφείλουμε να τα ξεσκατώνουμε κιόλας και να μην παρεμβαίνουμε εκ των υστέρων με ανθρωπιστική βοήθεια.

    #rigelian: όταν κάποιος ισχυρός λαός δημιουργεί μια συγκεκριμένη εικόνα για ένα λαό (τύπου Παλαιστίνιοι=τρομοκράτες), οι υπόλοιποι μικροί τείνουν να τον ακολουθούν και να απαξιούν για αυτόν τον ταλαίπωρο λαό που θέλει, ζητάει και προσπαθεί αλλά δεν μπορεί. Αν η Παλαιστίνη είχε εθνική κυριαρχία στα εδάφη της και αυτοδύναμη ηγεσία (σε οποιαδήποτε μορφή πολιτεύματος) θα επέλυε τα προβλήματά της αργά ή γρήγορα, με τη βοήθεια ενός εμφυλίου ή όχι.

  19. Ο/Η Rigelian λέει:

    Ας φρόντιζαν να είχαν εθνική κυριαρχία.
    Ας φρόντιζαν να είχαν πείσει τους Ευρωπαίους να τους κάνουν Παλαιστινιακό κράτος.
    Ας φρόντιζαν (και ας φροντίσουν) να αλλάξουν την εικόνα τους.

  20. Ο/Η neofitos λέει:

    #rigelian: δεν μου αρέσει ο αφορισμός τύπου «ας πρόσεχες» αλλά μπορεί και να έχεις δίκιο. ή πάλι μπορεί και όχι. δεν έχει σημασία αυτό άλλωστε. εγώ πιστεύω ότι θέλουν τώρα έστω να αλλάξουν την εικόνα τους και κανείς δεν τους πιστεύει ή δεν τους αφήνει.

  21. Ο/Η Rigelian λέει:

    Θέλουν πραγματικά;
    Αν υποθέσουμε ότι θέλουν, να τα βρουν πρώτα μεταξύ τους, ωστε ενωμένοι να αποκτήσουν δύναμη.

  22. Ο/Η neofitos λέει:

    #rigelian: αυτός για τον οποίο έγραψα το κείμενο θέλει πολύ. Κι εγώ αυτό του είπα ότι πρέπει να κάνουν, πριν και πάνω απ’ όλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: