R-Ejekt

Ήταν η πρώτη συναυλία που θα παρακολουθούσε ο Γιαννάκης.
Ο σεκιουριτάς στάθηκε σαν βράχος μπροστά του.
Με το τεράστιο χέρι του, τον πρόσταξε να σταματήσει για να του κάνει σωματικό έλεγχο. Λες και έμπαινε στο Λευκό Οίκο με τόσο ψάξιμο. «Εντάξει» του λέει μετά από λίγο. «Μπορείς να περάσεις». Δίπλα του ήταν η μητέρα του που δεν θα έχανε συναυλία των beastie με τίποτα στον κόσμο και αφού δεν είχε που να αφήσει τον Γιαννάκη, τον είχε πάρει μαζί της. Ο σεκιουριτάς της ζήτησε να ανοίξει την τσάντα της για να αποδείξει ότι δεν κουβαλούσε φωτογραφική μηχανή. «Οι φωτογραφικές μηχανές απαγορεύονται» είπε ο βράχος με φωνή βγαλμένη από κάποιο μακρινό σπήλαιο της Βόρειας Γερμανίας, όπου μερικοί νεάτερνταλ είχαν στήσει το δικό τους πάρτι. Οι φωτογραφικές απαγορεύονται λοιπόν. Μόνο μολότοφ επιτρέπονται στη συναυλία.
Ο Γιαννάκης την είχε αράξει στο γκαζόν πάνω σε μια ψάθα που είχε φέρει η μάνα του και κοιμόταν από το γλυκό νανούρισμα των madness. Με το που άρχισαν να γίνονται τα επεισόδια ο Γιαννάκης ξύπνησε από το λήθαργο και σηκώθηκε να δει τι γίνεται. Η μητέρα του ένιωσε ασφαλής εκεί στο γκαζόν και τον παρακάλεσε να μείνει καθισμένος μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα. Δεν ήθελε να διακινδυνεύσει να τον περάσει από τη φλεγόμενη έξοδο.
Ο Γιαννάκης όμως ήταν ξαφνικά πολύ χαρούμενος. Μέχρι τη στιγμή που έγιναν τα επεισόδια η συναυλία του φαινόταν πολύ βαρετή. Ούτως ή άλλως ο ήχος που έφτανε στα αυτιά του ήταν πολύ χαμηλός για να του στερήσει ένα ταξίδι με τον Μορφέα. Εκείνη την ώρα όμως είχε εκστασιαστεί. Έβλεπε τον πυκνό καπνό και τις φλόγες πίσω από την εξέδρα των επισήμων και χαμογέλαγε. Έβλεπε τους μαλάκες με τα κράνη να πετάνε πέτρες στα τζάμια και να πιάνονται στα χέρια με τους σεκιουριτάδες και μόνο το «Poooooong» και το «Waaaannnnggg» έλειπαν από τη ζωντανή αναπαράσταση του κόμικ που διάβαζε το ίδιο απόγευμα. Έβλεπε τις μολότοφ να σκάνε και το τραμπολίνο να παίρνει φωτιά και νόμιζε ότι ήταν όλο μέρος της γιορτής. Η μητέρα του προσπαθούσε μάταια να ακούσει κάτι από τους Beastie την ώρα που εκείνοι χαιρετούσαν βιαστικά το πλήθος. Πήρε τον Γιαννάκη στην αγκαλιά της και πήγε προς την έξοδο. Το παιδί κοιτούσε μαγεμένο τις φωτιές που ήταν αναμμένες δίπλα του και χαμογελούσε. Του φάνηκαν σαν τα πυροτεχνήματα που είχε δει και στο χωριό του το Πάσχα αλλά αυτό ήταν πολύ πιο εντυπωσιακό. Το ήξερε ότι ήταν ψέμματα αυτό που του είχε πει η μαμά του, ότι αυτά που έβλεπε στις τανίες δεν ήταν αληθινά. «Ήταν και παραήταν αλήθεια μαμά» σκεφτόταν ο Γιαννάκης σαν να είχε ανακαλύψει το μεγάλο μυστικό της ζωής.

Το σεντόνι έπεσε γλυκά πάνω του. Ένιωθε πολύ ανάλαφρος κάτω από το σκέπασμά του. Η μαμά του τον καληνύχτισε μην ξέροντας τι να πει για τη βάρβαρη βραδιά που είχε προσφέρει στο παιδί της. Την ώρα που έκλεινε το φως, ακούστηκε η φωνή του μικρού της:
«Μαμά»
«Τι είναι αγάπη μου;»
«Σ’ ευχαριστώ»
«Για ποιο πράγμα καρδιά μου»
«Ήταν η πιο ωραία μέρα στη ζωή μου» είπε ο Γιαννάκης και γύρισε πλευρό με ένα τεράστιο χαμόγελο να σχηματίζεται στο παιδικό του στόμα.
Η μητέρα του πήγε στον καναπέ του σαλονιού και έκατσε. Δεν ήξερε τι έπρεπε να πει στο παιδί της. Έπρεπε να πει ότι ήταν κακό αυτό που έζησε ο μικρός της αλλά πώς να του το εξηγήσει. Έψαξε μόνη της να βρει τα αίτια αυτής της βαρβαρότητας αλλά δεν τα κατάφερε.
Ούτε εγώ τα κατάφερα.
Και δεν νομίζω να τα καταφέρω ποτέ.
Ίσως έχει δίκιο ο Γιαννάκης.
Ίσως απλά να είναι ένα κόμικ που ζωντανεύει.
Ίσως.

Διάβασα χτες στην Ελευθεροτυπία ότι τα επεισόδια τα δημιούργησαν οι φανατικοί των Madness, οι οποίοι μάλιστα πρόσκεινται σε ακροδεξιές οργανώσεις, μερικοί skinheads λοιπόν, οι οποίοι στο άρθρο παρουσιάζονται σαν εξωγήινα πλάσματα που είναι φυσικά αποβράσματα της κοινωνίας και περιθωριακά στοιχέια, που ανάθεμα κι αν υπήρχαν 30 άτομα με ξυρισμένα κεφάλια (και οι περισσότεροι για να καλύψουν την καράφλα). Οι skinheads λοιπόν χαιρετούσαν φασιστικά τους madness και μερικοί μπροστά στο κοινό θίχτηκαν και άρχισαν να χτυπιούνται. Και πες ότι έγινε αυτό, που εγώ δεν το είδα, αν και εκεί ψηλά στα vip που καθόντουσαν οι συντάκτες του άρθρου μπορεί και να φαινόταν. Οι φασαρίες δεν γινόντουσαν μπροστά στη σκηνή. Πίσω γινόντουσαν.
Και συνεχίζει το άρθρο για να μην έχει κενό ότι υπήρχαν 300 άτομα που έκαναν ντου χωρίς εισιτήρια, τους άφησαν οι σεκιούριτι για να μην έχουμε θύματα και μετά τους έψαχναν μέσα στη συναυλία. Είναι δυνατόν να είναι οι σεκιουριτάδες μέσα στο πλήθος και να ψάχνουν τζαμπατζήδες; Που έγινε αυτό και ποιος το είδε;
Ποιος είναι δυνατόν αν φανατίζεται στη μελωδία των madness; Ποιος είναι δυνατόν να φανατίζεται ακούγοντας 4 σαραντάρηδες να διδάσκουν τι θα πει ολοκληρωμένη μουσική παιδεία; Ποιος μπορεί να είναι τόσο μαλάκας;

Advertisements

6 Responses to R-Ejekt

  1. Ο/Η UnstableGreek λέει:

    Oi tsamoukades den 8a teliwsoun pote… (paideia, dynamiki psixologia). Anyway…

    ps: Neofitos —> You are so VIP!

  2. Ο/Η Sishoy λέει:

    You know what crazy is? Crazy is assholes rules!

  3. Ο/Η misstati λέει:

    δεν υπάρχουν »μπάτσοι »
    μόνο Γουρούνια υπάρχουν
    με συγχησες πρωινιάτικα
    μ΄αυτο που διάβασα
    ουφ

  4. Ο/Η neofitos λέει:

    #unstable greek: στην αρένα ήμουν φίλε

    #Sishoy: το θέμα είναι οι μη μαλάκες να αντιδρούν και να μην επιτρέπουν στοςυ μαλάκες να τους χαλάσουν τη διάθεση και τα σχέδια

    #misstati: μ’ αρέσει να συγχύζω τους αναγνώστες.

  5. Ο/Η johnny-faux λέει:

    καλά, που θυμήθηκαν τον συνδυασμό skinheads και ska? So 80’s. Δεν ήμουν στην συναυλία, αλλά ξενέρωσα απίστευτα. Αυτά θα έχουμε τώρα?

  6. Ο/Η neofitos λέει:

    #johny-faux: μερικοί μένουν πίσω εκεί που τους βολεύει. ελπίζω να μη συνεχιστεί και στα υπόλοιπα festival

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: