Ο πιο πιστός σύντροφος

Ο max ζεσταινόταν πολύ έξω στη βεράντα και αποφάσισε να μπει μέσα.
Του άρεσε πολύ να ξαπλώνει στο μαξιλάρι που είχε στο δωμάτιο του Γιάννη και να κοιτάει το αφεντικό του να κοιμάται.
Στο δρόμο για το δωμάτιο έκανε μια στάση στην κουζίνα για να πιει λίγο νερό. Δεν ήπιε πολύ γιατί οι πιθανότητές του να βγει για κατούρημα εντός του επομένου διώρου ήταν λίγες μιας και ο Γιάννης είχε γυρίσει τύφλα τα ξημερώματα και θα κοιμόταν σίγουρα ως το μεσημέρι.

Ο max ήταν απόλυτα αφοσιωμένος στο αφεντικό του. Αυτόν μόνο θυμόταν ως ευεργέτη και σύντροφό του και μόνο αυτόν αγαπούσε πραγματικά. Έβλεπε διάφορα άτομα να μπαίνουν στο σπίτι αλλά δεν τους τριβόταν και πολύ. Είχε καταλάβει ούτως ή άλλως ότι πέρα από τον κολλητό του Γιάννη, τον Ηλία, όλοι οι υπόλοιποι και κυρίως όλες οι υπόλοιπες έμπαιναν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Ήταν πιστός σαν σκύλος ο max.
Σε αντίθεση με τον Γιάννη, που σαν άνθρωπος ήταν κάθε άλλο παρά πιστός στις σχέσεις του.
Μετά από 8 χρόνια σχέσης και ένα τρελό κέρατο που είχε φάει από την αρραβωνιαστικιά του, ο Γιάννης είχε βάλει ως απαράβατο όρο ζωής την απιστία. Και όχι μόνο την απιστία σαν κέρατο αλλά την απιστία σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και σε όλες του τις σχέσεις, ερωτικές, φιλικές και επαγγελματικές.

Ο Γιάννης ήταν ωραίος άντρας και πολυλογάς. Έταζε στις γκόμενες λαγούς με πετραχείλια (πρωτότυπη ατάκα ε;) και εκείνες έπεφταν εύκολα στο κρεβάτι του πριν τις παρατήσει με τον χειρότερο τρόπο που μπορούσε κάθε φορά να σκεφτεί. Απολάμβανε μάλιστα να μοστράρει κάθε φορά την καινούρια γκόμενα στις παλιές του κατακτήσεις για να τις πληγώνει όπως πλήγωσε κι εκείνον αυτή η πουτάνα η αρραβωνιάρα. Χαιρόταν πιο πολύ απ’ όλα να κοιτάζει το βλέμμα της ζήλιας όταν τον έβλεπαν με άλλη. Αυτό το βλέμμα ήταν η ανταμοιβή του.

Όταν σηκώθηκε με το καλό ο Γιάννης πήρε τον max για βόλτα. Τον χαιρόταν κάθε φορά που τον έβλεπε τόσο χαρούμενο. Και ήταν πολύ χαρούμενος ο max κάθε φορά που ασχολιόταν μαζί του το αφεντικό του. Στο δρόμο συνάντησαν μια ωραία γκόμενα με τον δικό της σκύλο. Ο max άρχισε να μυρίζεται με τον άλλο σκύλο και ο Γιάννης άρχισε να μυρίζεται με την αφεντικίνα του.
Του max του άρεσαν πολύ αυτές οι συναντήσεις με άλλα σκυλιά της γειτονιάς. Πρώτη φορά όμως έγινε κάτι απροσδόκητο. Ο Γιάννης για να καταφέρει να ρίξει τη γειτόνισσα στο κρεβάτι, έβαλε τα μεγάλα μέσα και άρχισε να χαϊδεύει το σκύλο της. Ο max γρύλισε μπροστά στον προφανή κίνδυνο. Ο Γιάννης το πήρε αμέσως χαμπάρι και μπήκε σε σκέψεις. Ο max ήταν ο μοναδικός στον οποίο ήταν απόλυτα πιστός όλα αυτά τα χρόνια και το γρύλισμα του τον είχε ικανοποιήσει αφάνταστα. Σκέφτηκε ότι ο max του ήταν πιο πιστός από όλους τους ανθρώπους που είχε γνωρίσει στη ζωή του και γι’ αυτό η ιδέα να τον κάνει να ζηλέψει τον έφτιαχνε αφάνταστα. Οργάνωσε το σχέδιο μέσα σε ελάχιστες ημέρες.

Ήταν Παρασκευή βράδυ και ο Γιάννης άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος. Ο max τον περίμενε πίσω από την πόρτα έτοιμος να πηδήξει πάνω του. Όταν όμως μπήκε ο Γιάννης κρατώντας στην αγκαλιά του ένα μικρό κουτάβι, ο max πάγωσε. Δεν το περίμενε ποτέ αυτό από τον Γιάννη ο οποίος στεκόταν τώρα και απολάμβανε τη στιγμή. Δεν το έκανε από κακία προς το max. Το έκανε για να νοιώσει άλλη μια φορά πανίσχυρος. Για να δει εκείνο το βλέμμα.
Και το είδε.

Ο max είχε προσπαθήσει τα πάντα. Αρχικά δοκιμάσει να επιτεθεί στο κουτάβι αλλά ο Γιάννης τον έδιωξε μακριά. Έπειτα άρχισε να τρίβεται στο πόδια του Γιάννη αλλά εκείνος τον έσπρωξε με το πόδι μακριά. Ο max ένιωσε τον κόσμο του να καταρρέει. Είχε καθήσει όρθιος στη μέση του σαλονιού και κοίταζε τον Γιάννη να χαϊδεύει το κουτάβι που μόλις είχε τελειώσει το φαγητό του. Ένα γεύμα που ποτέ δεν είχε προσφερθεί στον max.
Το βλέμμα ήταν εκεί και ο Γιάννης ήθελε να το κρατήσει πάντα δικό του.

Τα μάτια του max ήταν ανοιχτά και οι γκρίζες κόρες τους έλαμπαν στο φως. Ήταν όμως και υγρά τα μάτια του.
Ο Γιάννης δεν είχε ξαναδεί τον max με υγρά μάτια. Ήταν η στιγμή της απόλυτης επιτυχίας του.
Τα μάτια του max άνοιξαν κι άλλο λίγο και ο Γιάννης έβγαλε ένα επιφώνημα χαράς.
Το βλέμμα του max πάγωσε την ώρα που το μυαλό του ταξίδευε σε πρωτόγνωρα μέρη και η ανάσα του ήταν δύσκολη.
Έβγαλε ένα περίεργο ήχο ανάμεσα σε γάβγισμα και κλάμα και σωριάστηκε στο πάτωμα.

3 μέρες μετά ο Γιάννης καθόταν στο σαλόνι μόνος του.
Το κουτάβι είχε επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του και ο max είχε καταλήξει σε κάποιο βουνό ή τέλος πάντων όπου καταλήγουν τα άψυχα σώματα των σκύλων αφού τα μαζέψει ο δήμος.
Είχε στο μυαλό του το τελευταίο βλέμμα του max πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Εκείνο το βλέμμα που αγαπούσε τόσο πολύ και τώρα μισούσε που του στέρησε τον πιο πιστό του φίλο.
Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είδε και στα δικά του μάτια το ίδιο ακριβώς βλέμμα που είχε να δει στα μάτια του από τότε που τον άφησε η αρραβωνιαστικιά του.
Έσπασε με μια γροθιά τον καθρέφτη και διπλώθηκε στον καναπέ με το χέρι του να αιμορραγεί.
Έκλαψε όπως δεν είχε κλάψει ούτε τότε.
Για τον μοναδικό πιστό του φίλο που σκότωσε.
Για τον max…

Advertisements

20 Responses to Ο πιο πιστός σύντροφος

  1. Ο/Η oceansofangels λέει:

    Ta teleutaia sou post ..fainetai na exoun enan koino paranomasth (thn poutania orismenwn gunaikwn)…. Phgazei apo kapou ? 😛

  2. Ο/Η nebula_in_caelo λέει:

    όχι απλά ο πιο πιστός σύντροφος… αλλά ο καλύτερος άνθρωπος…

  3. Ο/Η martina λέει:

    oceanofangels: που να δεις και τα πρώτα του!! 🙂

  4. Ο/Η Rigelian λέει:

    Ο σκύλος είναι δούλος. Έχει αρρωστημένη υποτακτική σχέση με το αφεντικό του. Η γάτα είναι φίλος. Ισότιμη, ανεξάρτητη, θα είναι μαζί σου όποτε γουστάρει.

    Το 2000 χάσαμε τη γατούλα που είχαμε σπίτι, στα 16 της, από καρκίνο. Ήμουν διακοπές, αλλά με περίμενε να γυρίσω και μετά πέθανε. Όποιος δεν έχει ζήσει με γάτα, δεν μπορεί να καταλάβει πόσο πονόψυχη και συμπονετική είναι με τους ανθρώπους που αγαπάει.

  5. Ο/Η nebula_in_caelo λέει:

    Δεν θα έλεγα ότι είναι δούλος… απλά είναι διαφορετικό το δέσιμο που υπάρχει. Θέλει να εξαρτάται από τον έναν, από το αφεντικό του. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι είναι υποτακτικός ή δούλος.

  6. Ο/Η Vaxevani Vasilia λέει:

    Κόβω το Γιάννη λίγο μαλάκα ή/και απο αλλού. Αντί να πιάσει να της παίξει δύο μπούφλες της αρραβωνιαστικιάς του (Συγγνώμη! 8 χρόνια αρραβωνιασμένοι; Με ποια νόμιζε ότι τα είχε με την Minnie Mouse την αιώνια αρραβωνιαστικιά;)άρχισε τις κλασικές μαλακίες. Πάντως το post καλό.

  7. Ο/Η Rigelian λέει:

    Nebula_in_caelo (which nebula?) ο σκύλος ΕΙΝΑΙ δούλος, όποιος και αν είναι α φέντης του. Ποτέ δεν θα θεωρήσει εαυτόν ισότιμον, ενώ η γάτα θεωρεί τους ανθρώπους ισότιμα μέλη της γατοοικογένειάς της. Αν δεν τη ζήσεις, εύκολα την παρεξηγείς!

  8. Ο/Η nebula_in_caelo λέει:

    Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ζήσει με γάτα, αλλά υπήρξα συγκάτοικος με σκύλο, δεν ήμουν το αφεντικό του, με πρόσεχε όμως, με λάτρευε, σε αντιστοιχία μ’ αυτό που εξέφραζα και γω γι’ αυτό. Και ήταν και ντόπερμαν η άτιμη, δεν κοτούσε άνθρωπος να πλησιάσει! Απλά αυτήν την ανεξαρτησία τής γάτας την εκλαμβάνω ως ψυχρότητα. Είναι καθαρά προσωπική άποψη αυτό…

    nebula γενικώς, δεν παραπέμπω σε νεφελώματα του σύμπαντος!! 🙂

  9. Ο/Η neofitos λέει:

    #oceansofangels: όχι, απεναντίας. απλά είχα καιρό να γράψω τέτοιου είδους κείμενα και μου αρέσουν κιόλας

    #martina: που να ψάχνει τώρα…

    #vaxevanivasilia: lol. ωραίο αυτό με την αιώνια μέλλουσα κυρία mouse. thanx

    #rigelian: δεν έχω ζήσει με γάτες για να σου πω αλλά διαφωνώ με τα περί δούλου όσον αφορά τους σκύλους, από την εμπειρία μου και μόνο. Έχω ακούσει πάντως απίστευτα σκηνικά για γάτες

    #nebula_in_caelo: συμφωνώ με την προσωπική άποψη. νεφελοκουκούλωστα

  10. Ο/Η Captain Green λέει:

    Και τα γατιά και τα σκυλιά καλά είναι.

    Για τον άνθρωπο, δε θα πω…

    Ούτε για το Γιάννη του post θα πω τίποτα για να μην κολαστώ….

  11. Ο/Η Rigelian λέει:

    Νεφέλωμα Μ42 και Νεόφυτε, οι γάτες είναι τα πιο παρεξηγημένα ζώα, όπως έχει πει και ο Νίκος Δήμου. Καθόλου ψυχρές, αλλά πρέπει να τις ζήσεις. Είναι εκπληκτικά συμπονετικά και συμπαραστέκονται με τρόπο σχεδόν «ανθρώπινο».

    Επιπλέον, νομίζω ότι η ανεξαρτησία και η ψυχρότητα είναι δυο πράγματα ψιλοάσχετα μεταξύ τους.

    Ο σκύλος είναι δούλος.

  12. Ο/Η Purple Clementine λέει:

    Αυτό λοιπόν χρειάζεται για να ξαναρχίσουμε να νιώθουμε;Ένας φόνος;

  13. Ο/Η Sishoy λέει:

    Ανατρίχιασα. Είναι λυπηρό να περιμένεις την εκδίκηση για να βιώσεις τη χαρά, την απουσία για να συνηδειτοποιήσεις την σπουδαιότητα της παρουσίας. (καλά, για τον γιαννάκη δεν συζητάμε, είναι ψυχασθενής).

    Rigelian, νομίζω πως είσαι υπερβολικά απόλυτος σχετικά με τους σκύλους. Οk, είχες γάτα, σκύλο είχες; Plus, το ότι οι γάτες είναι συμπονετικές και ανεξάρτητες, δεν αναιρεί το γεγονός πως μπορεί ΚΑΙ οι σκύλοι να είναι. Από προσωπική εμπειρία και εγώ, θα διαφωνήσω μαζί σου.

  14. Ο/Η neofitos λέει:

    #captain green: μην κολλάζεσαι καλύτερα

    #rigelian: έχω κάνα 2 σκυλιά έξω από το σπίτι που δεν είναι δούλοι κανενός. Πάνε τρίβονται μόνο σε κάτι γριες που τους πετάνε φαί.

    #purple clementine: για μερικούς απ’ ότι φαίνεται, ναι

  15. Ο/Η neofitos λέει:

    #sishoy: είναι ωράιο να ανατριχιάζεις. συμφωνώ και με τα 2 σου σχόλια

  16. Ο/Η martina λέει:

    Oλα τα ζώα παρεξηγημένα είναι ..συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου..

    Εγώ πάλι είμαι σχεδόν βέβαιη πως όπως υπάρχουν εκατοντάδες διαφορετικοί χαρακτήρες ανάμεσα στους ανθρώπους, κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τα ζώα..
    Οπως ένας άνθρωπος δεν είναι ικανός να αντιπροσωπεύσει τον καθένα μας ξεχωριστά εκτός ίσως στα γενικά χαρακτηριστικά, έτσι και η γενική συμπεριφορά ενός ζώου δεν μπορεί να φανερώσει τις ιδιαιτερότητες των υπόλοιπων του είδους του..

    Για μένα ισχύει το γνωστό «όλα τα ίδια μοιάζουνε αν δεν τ’ αγαπάς»..

    Τον σαδισμό του Γιάννη τον αφήνω ασχολίαστο… ίσως τώρα μέσα στην απέραντη μοναξιά του καταλάβει 1-2 πράγματα…αν και κομμάτι δύσκολο …

  17. Ο/Η Rigelian λέει:

    Σκύλο δεν είχα, έχω εμπειρίες από σκύλους φίλων και από φίλους σκύλων.

  18. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: μπορεί να καταλάβει κάποια πράγματα παροδικά όπως συμβαίνει συνήθως σε όλους μας μετά από ένα μεγάλο σοκ

    #rigelian: πιστεύω θα συμφωνήσεις ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στο να ζεις μια γάτα από το να έχεις εμπειρίες από γάτες φίλων και από φίλους γατών. έτσι και με τους σκύλους φίλε rigelian.

  19. Ο/Η martina λέει:

    Νεοfitos: τα «κάποια πράγματα» σοφό είναι να τα μαθαίνουμε ανιχνεύοντας τα «μικρά πράγματα» της καθημερινότητας μας ώστε στην χειρότερη των περιπτώσεων να μπορέσουμε να απορροφήσουμε τους κραδασμούς ενός «μεγάλου σοκ»..

  20. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: υπάρχουν όμως και πολλοί που προτιμούν τη ζωή να περνάει χωρίς να τους διδάσκει τίποτα. δεν μαθαίνουμε όλοι από τα βιώματά μας (είτε μεγάλα είτε μικρά)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: