Η απαγορευμένη ομάδα

Για άλλη μια ημέρα σκέφτηκα να σχολιάσω τα τεκταινόμενα αλλά μου φαίνονται πολύ μίζερα και πολύ λίγα μπροστά στα ερεθίσματα που μας χαρίζει απλόχερα αυτή η ζωή.
Χτες το βράδυ παρακολούθησα στην τηλεόραση έναν άνθρωπο να κλαίει.
Ήταν ένα ντοκιμαντέρ στην ΕΤ1 για το οποίο είχα ακούσει διάφορα αλλά δεν το είχα δει ποτέ μέχρι χθες.
Όποιος το παρακολούθησε, θα καταλάβει γιατί επιλέγω να το σχολιάσω.
Τελικά μερικά μικρά πράγματα είναι πολύ μεγάλα και μερικά μεγάλα όπως αυτά που βρίσκονται στη σημερινή ειδησεογραφία της Ψωροκώσταινας είναι τόσο μα τόσο μικρά.

Ο Karma Ngodup είναι ένας Θιβετιανός με αγάπη για την πατρίδα του και το ποδόσφαιρο.
Πριν αρκετά χρόνια είχε την ιδέα και το θάρρος να μαζέψει μια ομάδα από Θιβετιανούς ποδοσφαιριστές για να αγωνιστούν σε έναν και μοναδικό διεθνή αγώνα απέναντι στην ομάδα της Γροιλανδίας, η οποία είχε αποδεχτεί την πρόκληση από την πρώτη στιγμή μέσω της Δανέζικης ομοσπονδίας.

Το Θιβέτ απ’ όσο φαντάζομαι γνωρίζετε ήδη αυτοαποκαλείται ανεξάρτητο κρατίδιο και επιδιώκει εδώ και πολλά χρόνια την ανεξαρτησία του από την Κίνα χωρίς φυσικά το μεγάλο αυτό φιλεύσπλαχνο και καθ’ όλα δημοκρατικό κράτος να το επιτρέπει. Τα προβλήματα λοιπόν είναι πολλά στην προσπάθεια των Θιβετιανών να αγωνιστούν για την πατρίδα τους.
Προβλήματα που ξεκινούν από την ανυπαρξία προπονητικού χώρου, την μη δυνατότητά τους να βγουν από τη χώρα μέσω της Κίνας και την ανάγκη εξόδου μέσω της Ινδίας αλλά και την ηλιθιώδη στάση της Fifa που φοβήθηκε να επιτρέψει αυτό το παιχνίδι για να μην υπάρχουν διεθνείς πολιτικές αντιδράσεις εκ μέρους της Κίνας.

Όλα αυτά βέβαια έχουν λίγη σημασία μιας και η ομάδα από το Θιβέτ κατάφερε και έφτασε στη Δανία όπου αγωνίστηκε με την ομάδα της Γροιλανδίας υπό τις επευφημίες χιλιάδων θεατών.

Σημασία δεν έχει ότι έχασε 4-1.
Σημασία δεν έχει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ξαναβγεί από τη χώρα τους.
Σημασία δεν έχει η εικόνα του ίδιου του Δαλάι Λάμα να συγχαίρει την ομάδα και να παίρνει τη φανέλα.
Η ουσία βρίσκεται σε έναν και μόνο άνθρωπο, τον Karma Ngodup.
Έναν άνθρωπο που αφιέρωσε πολλά χρόνια από τη ζωή του για να ονειρεύεται αυτόν τον αγώνα.
Έναν αγώνα που για εμάς εδώ μπορεί να φαίνεται σαν σχολική αναμέτρηση αλλά για εκείνον και τους παίκτες του σήμαινε ανεξαρτησία, ελευθερία και αναγνώριση.
Είναι δύσκολο για εμάς να φανταστούμε πως θα νιώθαμε να δεν είχαμε την ελευθερία μας, να μπορούμε να φορέσουμε ότι θέλουμε, να μπορέσουμε να πούμε ότι θέλουμε, να πάμε σε κάποια ξένη χώρα και να μην απαγορεύεται να δείξουμε τη σημαία μας.
Ο Karma Ngodup σε όλα τα δυο χρόνια που τον παρακολουθούσε η κάμερα δεν σκέφτηκε ούτε για μια στιγμή αν του πήγαινε η μπλούζα που φόραγε ή αν τον παίρνει η κάμερα την ώρα που βγάζει μια ψείρα από το κεφάλι του.
Τον ένοιαζε να νιώσει για μια στιγμή ελεύθερος.
Να νιώσει για μια στιγμή όπως ένιωσε τελικά εκείνο το βράδυ, μέχρι που τον πήραν τα κλάματα.

Ο ήχος από την τηλεόραση του σαλονιού με τον Γιάννη Πρετεντέρη να ωρύεται φαινόταν τόσο απόμακρος και ενοχλητικός την ώρα που έπεφταν οι τίτλοι τέλους στο ντοκιμαντέρ «Η απαγορευμένη ομάδα» (The forbidden team).
Πηγαίνοντας προς την κουζίνα πέρασα από την ενοχλητική τηλεόραση και γέλασα με τη βλακεία και την αλαζονεία και των 6 μικρών ανθρώπων που απεικονίζονταν.
Ένιωσα ευτυχισμένος που ο Karma Ngodup τα είχε καταφέρει.
Ένιωσε κάτι που δεν θα νιώσω ποτέ μου γιατί το ένιωσαν κάποιοι πρόγονοί μου πριν καν γεννηθώ.

Πόσο μικροί.
Πόσο ηλίθιοι.

evenizelos.jpgprete.jpg125199-263887.jpg

Πόσο μεγάλοι.
Πόσο ωραίοι.

samlet1.jpg

Advertisements

12 Responses to Η απαγορευμένη ομάδα

  1. Ο/Η Rigelian λέει:

    Δαλάι Κλάμα…

    Η καρδιά πάνω από τη λογική.

    Διότι η λογική λέει ότι αν θέλεις την ανεξαρτησία σου παίρνεις τα όπλα και πολεμάς αυτόν που θεωρείς κατακτητή σου, δεν οργανώνεις …ποδοσφαιρικούς αγώνες!

  2. Ο/Η neofitos λέει:

    #babis_fovous: merci

    #Rigelian: χα. επιστρέψαμε σε γνωστά λημέρια. Το Θιβέτ είναι εγκαταλελειμμένο από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα φίλε Rigelian και το καθεστώς της Κίνας απ’ όσο θα γνωρίζεις δεν είναι ιδιαίτερα δημοκρατικό και διαλλακτικό στις αποφάσεις του. Σιγά σιγά γίνονται οι κινήσεις κάθε κρατιδίου που επιθυμεί να ανεξαρτητοποιηθεί, ειδικά αν οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτό είναι λόγω θρησκείας υπερβολικά κατά της βίας και της αντίστασης.

  3. Ο/Η Rigelian λέει:

    Αυτό είναι το πρόβλημά τους; Η ηλιθιωδώς μοιρολατρική τους θρησκεία. Ας μείνουν υπό την Κίνα, λοιπόν, και ας διοργανώνουν συγκινητικους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Άντε και στο μπάσκετ!

  4. Ο/Η Rigelian λέει:

    Φυσικά είναι εγαταλελειμένο. Έκαναν οι ίδιοι κάτι για να σπάσουν την απομόνωση;

  5. Ο/Η neofitos λέει:

    #Rigelian: μερικοί λαοί δεν αξίζουν τη διεθνή προσοχή γιατί είναι απλά πολύ λίγοι. Και από την άλλη υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στη Κίνα που καταπιέζονται και με το που διαμαρτύρονται βρίκσονται αυτόματα σε κελί και ι διεθνής κοινότητα δεν επεμβαίνει γιατί φοβάται την αντίδραση του θηρίου. Με την Κίνα για πες μου πως τα βάζεις.

  6. Ο/Η Rigelian λέει:

    Οι εβραίοι είναι πολύ λίγοι, αλλά έχουν κάνει τον κόσμο άνω-κάτω (to say the least). Ο κάθε λαός έχει το καθεστώς που του αξίζει. Είναι ξεκάθαρο ότι αξίζει στους Κινέζους να ζουν πό ολοκληρωτισμό. Είναι ξεκάθαρο ότι αξίζει στους Θιβετιανούς να ζουν υπό την Κίνα. Αλλιώς, αν δεν τους άξιζε, τα πράγματα τα ήταν διαφορετικά. Δεν θα λυπηθώ, όμως, ούτε θα βοηθήσω έναν λαό που δεν βοηθιέται μόνος του. Οι Έλληνες εξεγερθήκαμε εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, δεν πήγαμε στην Γαλλία να κάνουμε τουρνουά πετάνκ!

  7. Ο/Η neofitos λέει:

    #Rigelian: δεν διαφωνώ τελείως μαζί σου, αλά τη δεδομένη χρονική στιγμή θεω΄ρω ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Κι αν άξιζε στους προγόνους τους που δεν φρόντισαν να μην βρεθούν υπό τον κινεζικό ολοκληρωτισμό, σε αυτούς τους Θιβετιανούς που γεννιούνται τώρα δεν ξέρω αν έχουν μείνει περιθώρια.

  8. Ο/Η Rigelian λέει:

    Περιθώρια για εξέγερση και ελευθερία δεν υπάρχουν από μόνα τους. Εμείς τα δημιουργούμε. Είναι ίδιον του ανθρώπου να είναι ελεύθερος.

    «Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι· θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία.» Α.Κάλβος.

  9. Ο/Η neofitos λέει:

    #Rigelian: εσύ νοιώθεις απόλυτα ελεύθερος; και πράγματι τα περιθώρια για την εξέγερση τα δημιουργούμε μόνοι μας αλλά πολλές φορές είμαστε πολύ μικροί απέναντι στις προκλήσεις. Οι Θιβετιανοί είναι τραγικά λίγοι και εφ’ όσον ο ΟΗΕ δεν λειτουργεί όπως πρέπει, ειλικρινά δεν βλέπω περιθώρια για αυτούς τους ανθρώπους.

  10. Ο/Η Rigelian λέει:

    Κανείς δε νοιώθει απόλυτα ελεύθερος, αλλά προσπαθεί.

    Δηλαδή οι Μιανμαρινοί έχουν μεγαλύτερα περιθώρια; Απλά εξεγείρονται, αντί να παίζουν μπάλα!

  11. Ο/Η neofitos λέει:

    #Rigelian: Στη Μιανμαρ υπάρχει ένα τεράστιο ποσοστό ανθρώπων, με εκλεγμένο ηγέτη (αυτή που είχε κερδίσει τις εκλογές και καθαιρέθει), άρα υπάρχει ήδη οργανωμένη ομάδα, ικανή να οργανώσει τέτοιες διαδηλώσεις. Αν είχε γίνει τέτοια συγκέντρωση στην Κίνα, θα είχαμε πολύ περισσότερα θύματα χωρίς να υπάρχουν κάμερες μπροστά. Άσε που δεν θα είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο η διαδήλωση γιατί θα είχε κατασταλεί πριν καν οργανωθεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: