Η μαλακία του Έλληνα

Άκουσα χτες το βράδυ στο ραδιόφωνο μια ατάκα που την έχω ακούσει πολλές φορές: «Ζήσε το κάθε λεπτό σαν να είναι το τελευταίο σου».
Πάντα μου άρεσε όταν άκουγα αυτή την ατάκα και πάντα πίστευα ότι είναι σωστή.
Όταν κάποιος πέθαινε ή όταν με έπιαναν οι μαύρες μου σκεφτόμουν αυτό.
Χτες όμως σκέφτηκα ανάποδα και συνειδητοποίησα ότι είναι ίσως η μεγαλύτερη μαλακία του Έλληνα.
Αυτή η μαλακία για την οποία αυτή η χώρα δεν πρόκειται να πάει ποτέ μπροστά.
Απλούστατα γιατί όλοι ζούμε το κάθε μας λεπτό σαν να είναι το τελευταίο μας.

Αυτός ο τρόπος ζωής είναι που μας έχει στερήσει τα όνειρα.
Αυτός ο τρόπος ζωής είναι που μας έχει στερήσει την αισιοδοξία.

Παίρνεις το μισθό σου και τον σκορπάς.
Βγαίνεις έξω και μεθάς γιατί ακριβώς εκείνη τη στιγμή νιώθεις βασιλιάς.
Αγοράζεις την Porsche για να ρίξεις 10 γκόμενες αλλά βάζεις 10 υποθήκες.
Γαμάς μια γκόμενα χωρίς καπότα γιατί τέτοιο μουνί δεν παίζει να το γαμήσεις με.
Και δεν είναι όλα αυτά κακά. Κάποιες φορές δεν είναι καθόλου κακά και μπορούν να σε δικαιώσουν.

Υπάρχουν όμως φορές που όλα αυτά που κάνεις την ώρα που ζεις το λεπτό σου σαν να ήταν το τελευταίο σου, ίσως καταστρέφεις το αμέσως επόμενο.
Γιατί αμέσως μετά δεν θα έχεις λεφτά αν πληρώσεις το κινητό σου.
Γιατί αμέσως μετά θα χάσεις τη μία να όχι και τις 10 υποθήκες γιατί δεν θα μπορέσεις να πληρώσεις μια δόση.
Γιατί μετά βρίσκεσαι με AIDS και μετανιώνεις μια ζωή που δεν πήγες μέχρι το περίπτερο.
Γιατί έζησες τόσο απολαυστικά αυτό το ένα λεπτό χωρίς να λογαριάσεις το επόμενο.

Γενικά δεν λογαριάζουμε τα επόμενα λεπτά.
Κι αν λογαριάζουμε τα επόμενα λεπτά, σίγουρα δεν λογαριάζουμε τα επόμενα χρόνια.
Στ’ αρχίδια μας το μετά.
Τώρα να γουστάρω που τρώω την πετσούλα από το αρνί κι ας φράξουν τα πάντα.
Τώρα να νιώσω την καύλα να οδηγώ με 190 κι ας στουκάρω στην κολώνα.
Τώρα να κατεβάσω αυτή την κωλοσημαία κι ας φάω μια σφαίρα στο λαιμό.

Δεν λέω να μην τα κάνουμε όλα αυτά.
Δεν λέω να ζήσουμε μια ζωή στέιρα, ούτε να μην είμαστε μάγκες, ούτε να μην είμαστε παρορμητικοί.
Αυτό που προτείνω είναι να αλλάξουμε λίγο την ατάκα και να την κάνουμε:
«Ζήσε το κάθε λεπτό σαν να είναι το προτελευταίο σου»

Χωρίς προσμονή για κάτι καλύτερο στο επόμενο λεπτό δεν έχουμε ελπίδα.
Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ.
Κι έτσι ζω από χτες το βράδυ.

Advertisements

10 Responses to Η μαλακία του Έλληνα

  1. Ο/Η martina λέει:

    Λες αυτός να είναι ο λόγος της μαλακίας που μας δέρνει?.. Αδυνατώ να το πιστέψω..

  2. Ο/Η Rigelian λέει:

    Ο τσιφτετέλληνας δεν συνειδητοποιεί την έννοια του ρίσκου. Δεν μπορεί να το κάνει, είναι σκατοκέφαλος.

    Το θέμα είναι να απολαμβάνεις, μεν, τις χαρές της ζωής σαν να είναι να πεθάνεις την επόμενη στιγμή, αλλά να ονειρεύεσαι και να κάνεις σχέδια για τη ζωή σου σαν να είναι να ζήσεις για πάντα. Διότι αυτό θα σε κρατήσει ζωντανό!

  3. Ο/Η misstati λέει:

    κ α ν ε ν α
    λεπτο της ζωης σου δεν μπορεις να ξερεις τι , πως , που , ποιος
    ουτε το πρωτο εσυ προγραμματισες
    ουτε και το τελευταιο σου θα ξερεις
    κι αν εισαι μαγκας και τοσο γουσταρεις τη ζωη σου
    να σαι ετοιμος να παλαιψεις με το χρονο κ να τον κανεις συμμαχο
    ζησε χωρις να περιμενεις τιποτα , χωρις να ελπιζεις , χωρις να φοβασαι
    xxx

  4. Ο/Η Βασιλεία λέει:

    Άχου άλλος Ζορμπάς μας βρήκε. Στο γνωστό βιβλίο λέει ότι πρέπει να ζεις σαν να είναι να πεθάνεις αύριο και σαν να πρόκειται να ζήσεις για πάντα. Πώς γίνεται αυτό μην με ρωτάς. Εγώ κοιτάω να τη βγάλω καθαρή.

  5. Ο/Η stixakias λέει:

    Είχα κάνει μία σκέψη παλαιότερα σχετική με το θέμα.

    Πόσος είναι ο μέσος όρος ζωής;

    Ας πούμε 75 χρόνια.

    Λοιπόν στα πρώτα γενέθλια να έχουμε μία τούρτα με 75 κεράκια.

    Κάθε χρόνο, στα γενέθλια, από την τούρτα, να αφαιρούμε και από ένα κεράκι.

    Πίστεψα πως έτσι θα εκτιμήσουμε το μέλλοντα χρόνο μας περισσότερο.

    Εγκατέλειψα όμως τη σκέψη, μόλις συνειδητοποίησα πως στην κηδεία θα πρέπει να βγάλουμε τούρτα αντί για κόλλυβα.

    Καλημέρα

  6. Ο/Η Rigelian λέει:

    Όταν πεθάνω χέσε με
    τα κόλλυβά μου φά’τα
    και πάλι ξαναχέσε με
    και πάλι ξαναφά’τα
    (για όσους θυμούνται)

    Το θέμα είναι τι κάνεις όταν (για να) ζεις.

    Τι αξία έχει ο γάμος στην αγάπη μας μπροστά
    κι άλλοι είναι παντρεμένοι κι όμως ζούνε χωριστά
    Ζαμπέτας

    άσχετο.

  7. Ο/Η neofitos λέει:

    #martina: πολλοί και διάφοροι οι λόγοι θα έλεγα

    #misstati: καλά τα είπες, να γίνεις life trainer στην Αμερική να κονομήσεις

    #Βασιλεία: σου το εύχομαι

    #stixakias: αν το έλεγες με στίχους ίσως και να κόλλαγε η τούρτα πάνω στο φέρετρο

    #Rigelian: εγώ τουλάχιστον θυμάμαι. συμφωνώ με την άποψη του πως οφείλεις να ζεις.

  8. Ο/Η misstati λέει:

    εισαι ειρωνικος η μου φαινεται
    -να ξερεις ετσι σε γουσταρω πιο πολυ….-
    kisses
    xxx

  9. Ο/Η neofitos λέει:

    #misstati: δεν μου αρέσει να είμαι είρων αλλά δεν μου δίνουν άλλη επιλογή μερικοί-μερικοί.

  10. Ο/Η αλεκος λέει:

    καλυτερα μαλακας και ζωντανος παρα δηθεν σοβαρος και νεκρος λες και θα ζησουμε χιλια χρονια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: