TIA: This Is Africa

Πολύ μου αρέσει η άποψη που έχουμε για του λαούς στην Αφρική.
Ξέρεις μωρέ… αυτοί οι μαύροι εκεί κάτω στο Νότο.
Που ρωτάς ένα παιδί που βρίσκεται στο χάρτη η Νιγηρία και σου δείχνει στην τύχη κάπου στο κέντρο για να μην πέσει και πολύ έξω.
2 πράγματα ξέρουμε για τους κατοίκους αυτής της ηπείρου.
Ότι είναι μαύροι και ότι είναι φτωχοί.
Παρ’ όλο που φυσικά δεν είναι όλοι μαύροι και παρ’ όλο που φυσικά δεν είναι όλοι φτωχοί.
Κι αυτή η δηθενιά με την καταπολέμηση της φτώχειας πολύ μου τη σπάει.
Αυτή η γενικότητα ότι με ένα μαγικό ραβδάκι και συναυλίες θα λυθούν όλα.
Αν ρίξεις μια ματιά σε κινήσεις όπως αυτή του Mo Ibrahim (την οποία και θα αναλύσω παρακάτω), θα καταλάβεις ότι τα πράγματα «εκεί κάτω» είναι λίγο πιο περίπλοκα απ’ ότι μας έχουν κάνει να πιστεύουμε.

Ο Mo Ibrahim, ιδιοκτήτης εταιρειών κινητής τηλεφωνίας σε πολλές αφρικανικές χώρες, έκανε κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Δεν βγήκε να οργανώσει κάποια συναυλία, τα έσοδα της οποίας θα δοθούν σε κάποιο τυχαίο διεθνή μη κερδοσκοπικό οργανισμό, για να καταλήξουν στα ταμεία μιας και μόνο χώρας και στις τσέπες κάποιων ηγετών.
Ούτε βγήκε να δηλώσει μέγας ευεργέτης, κάνοντας δημόσιες επισκέψεις σε πληγείσες περιοχές και σφίγγοντας σκελετωμένα χέρια.
Ούτε έβαλε τη γυναίκα του να πάει να φροντίσει 5 παιδάκια και να ποζάρει στο φακό σαν κάτι πρώτες κυρίες και σαν κάτι τραγουδίστριες και ηθοποιούς.

Ο Mo Ibrahim δημιούργησε ένα βραβείο 5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Πολλά λεφτά για τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων αυτού του πλανήτη.
Και σε ποιον λες να δίνει αυτό το βραβείο;
Σε κάποιο παιδάκι που πεινάει; Όχι.
Σε κάποια μάνα για να ταΐσει τα παιδιά της; Όχι.
Σε κάποιον ήδη αρκετά πλούσιο πρωθυπουργό; Ναι.

Ναι;
Το δίνει σε κάποιον ήδη πλούσιο πρωθυπουργό;
Ακριβώς. Το πρώτο βραβείο Mo Ibrahim δόθηκε στον πρώην Πρόεδρο της Μοζαμβίκης Joaquim Chissano, ο οποίος συνετέλεσε δραματικά στην εδραίωση της ειρήνης στη Μοζαμβίκη και τη γύρω περιοχή.

Με την πρώτη ματιά η είδηση με παραξένεψε και έσπευσα να διαμαρτυρηθώ.
Γιατί να μην δώσει αυτά τα 5 εκατομμύρια δολάρια σε κάποια από τις οργανώσεις καταπολέμησης της φτώχειας; Γιατί να μην χτίσει με αυτά τα λεφτά ένα χωριό με νοσοκομεία και όλα;
Ο Mo Ibrahim σκέφτηκε ότι το να δώσει τα λεφτά σε μια οργάνωση είναι χαμένη υπόθεση και το ίδιο πιστεύω κι εγώ. Όσο για το να κάνει ο ίδιος αγαθοεργίες, δεν ξέρω γιατί δεν το έπραξε.
Αυτό το βραβείο πάντως το δημιούργησε σε μια προσπάθεια να βάλει ένα τέλος στην κακοδιαχείριση των κρατών από τους πρωθυπουργούς και τους προέδρους τους.
Τα λεφτά χαρίζονται μόνο σε κάποιον ηγέτη χώρας ο οποίος υπήρξε υποδειγματικός στα καθήκοντά του.
Κι αν για τους ηγέτες των μεγάλων κρατών όπως η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Νότιος Αφρική και η Νιγηρία, το ποσό είναι αμελητέο, για τους ηγέτες των μικρών κρατιδίων της Αφρικής, είναι ένα μεγάλο κίνητρο για να κάνουν ακόμα καλύτερα τη δουλειά τους.
Σαν να πεις δηλαδή στον Κωστάκη ότι αν τα πάει καλά ως πρωθυπουργός, θα λάβει μετά τη θητεία του 15 εκατομμύρια ευρώ (τυχαίο νούμερο).

Δεν ξέρω αν αυτή η τεχνική θα πιάσει τόπο.
Ούτε ξέρω αν κρύβεται κάποιο ύπουλο ξέπλυμα χρημάτων από πίσω όπως λένε πολλοί.
Αυτό που ξέρω είναι ότι αν η Αφρική έχει φτάσει στο σημείο, ώστε για να μην είναι διεφθαρμένη μια κυβέρνηση, να χρειάζεται να της τάξει κάποιος λεφτά, η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη.
Γιατί αν ο Mo Ibrahim προσπαθεί πραγματικά να βοηθήσει και ήξερε ότι δίνοντας τα 5 εκατομμύρια στην τάδε οργάνωση, θα φτάσουν στα χέρια του κόσμου, είμαι σίγουρος ότι θα έδινε αυτά και ακόμα περισσότερα.

Δεν υπάρχουν όμως αυτές οι οργανώσεις που να εγγυώνται την σωστή διαχείριση των χρημάτων.
Και το παιχνίδι στην Αφρική δεν παίζεται με τους ίδιους όρους που παίζεται πουθενά αλλού στον κόσμο.
Τόσο ανεξέλεγκτα συμφέροντα, από τις πετρελαϊκές μέχρι τις εταιρείες security, δεν συναντώνται πουθενά στον κόσμο.
Στην Αφρική χρειάζονται πατέντες.
Πατέντες σαν αυτή του Mo Ibrahim ίσως.

Δεν είναι κακό το να εξαγοράζεις την ορθή διαχείριση.
Είναι το χείριστο σημείο, δεν λέω.
Αλλά κακό δεν κάνει.

Κι ίσως και να δούλευε ακόμα καλύτερα στη χώρα μας, παρά στη Μοζαμβίκη και τον Νίγηρα.
Γιατί εκεί μπορεί να είναι Αφρική και να μας το είχε τονίσει για τα καλά ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο στο Blood Diamond με τη γνωστή ατάκα TIA: This Is Africa, αλλά εδώ είναι Ελλάδα.
Μπορεί να μην είμαστε μαύροι και φτωχοί.
Αλλά είμαστε μαυρόψυχοι και άπληστοι.
Φίλε Λεονάρντο…TIG: This Is Greece

Advertisements

4 Responses to TIA: This Is Africa

  1. Ο/Η Rigelian λέει:

    Άσε τα θαύματα, τη μάσκα πέταξε
    εδώ είναι βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε!

    Στίχοι: Δ Σαββόπουλος
    Μουσική: Παραδοσιακό Ουγγαρίας, όπως ανακάλυψα το 1986.

  2. Ο/Η Βασιλεία λέει:

    Όταν ήμουν μικρή, διάβασα σε κλασικά εικονογραφημένα τον τελευταίο τον Μοϊκανών. Με λίγο ψάξιμο στην εγκυκλοπαίδεια ανακάλυψα ότι ξεκαναμε μια ολόκληρη φυλή, οχι ένα έθνος μια φυλή. Από τότε κατάλαβα ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί για όλα και κλειδώνω την πόρτα μου το βράδυ.

    Δεν ξέω τι πρέπει να γίνει στην Αφρική. Είμαι ηλίθια.

  3. Ο/Η stixakias λέει:

    φίλε εδώ τα παίρνουνε
    μέχρι κι απ τους μασόνους
    φαντάσου τι θα γίνεται
    αν θεσπιστεί και bonus…

  4. Ο/Η dil okulu λέει:

    ξέρετε οποιεσδήποτε πληροφορίες για αυτό το θέμα σε άλλες γλώσσες;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: