Για να ζήσεις, πρέπει πρώτα να πεθάνεις

Πρέπει να σηκωθώ
Το μαξιλάρι παραείναι μαλακό αλλά πρέπει
Έχω ν’ ανάψω θερμοσίφωνα, να κάνω μπάνιο, να πλύνω δόντια…
Σκατά…
Δεν έχω οδοντόκρεμα

Και το σκέφτηκα να πάρω χθες από το σούπερ μάρκετ αλλά δεν τα κατάφερα
Είχα τρία ευρώ πάνω μου και τέσσερα πράγματα στη λίστα μου
Ήθελα να πάρω αφρόλουτρο, οδοντόκρεμα, coca cola και καπότες
Και διάλεξα να πάρω coca cola

Αφρόλουτρο δεν με ένοιαζε γιατί είχα σαμπουάν
Την οδοντόκρεμα την ήθελα πολύ αλλά το άφησα για άλλη μέρα
Όσο για τις καπότες σκέφτηκα ότι δεν τις είχα και τόσο ανάγκη
Μου είχαν ξεμείνει δύο στο αμάξι από πέρσι το Δεκέμβρη
Τότε που γάμησα για τελευταία φορά την Ελένη

Αχ η Ελένη… Τίμιο κορίτσι
Δεν με στεναχωρούσε, δεν φώναζε, δεν γκρίνιαζε
Δεν με ήθελε βασικά
Αλλά δεν με πείραζε και πολύ
Κι αυτό γιατί είχε φανταστικά βυζιά

Φοβερά δύσκολο αυτό με τις γυναίκες
Μπορεί να είναι κακάσχημες και με ένα ζευγάρι ωραία βυζιά να κατακτήσουν τον κόσμο

Περνούσα ώρες κάνοντας παρέα στα βυζιά της, μέχρι που με βαρέθηκε
Και από τότε κάνω παρέα σε εμένα, μέχρι που με βαρέθηκα

Γιατί έπαψα να κάνω πολλά πράγματα που με κάνουν να χαμογελάω

Έπαψα να διασκεδάζω
Έπαψα να μεθάω
Έπαψα να παίζω
Να αισθάνομαι

Και μην νομίζεις ότι δεν ονειρεύτηκα μια ζωή πιο κανονική
Αλλά αυτό δεν είναι δικό μου, είναι του Κλιντ
Όχι του Ίστγουντ ρε φίλε, του Νικήτα
Ο Ίστγουντ είναι από άλλη ιστορία

Τον θυμάμαι κι αυτόν τον γεροξεκούτη πριν δυο χρόνια με εκείνο το ρόπαλο του μπέιζμπολ να περιμένει στην πόρτα του κάποιον νέγρο να εμφανιστεί

Πώς της έλεγαν εκείνη την ταινία;
Και που έχω κρυμμένο το δικό μου ρόπαλο;
Εκείνο που μου είχε φέρει ο γέρος μου δώρο στα 16α γενέθλιά μου
Για να ρίχνω μπαλιές βέβαια, όχι για να σπάω τζάμια
Αλλά τι διαφορά έχει;
Παιχνίδι και το ένα, παιχνίδι και το άλλο

Μου λείπει εκείνη η εποχή
Τότε που οι μόνες μου έγνοιες ήταν να μην είχει τελειώσει η κασερόπιτα στο φούρνο
Και να μην καταλάβαινε η Κική ότι την έπαιρνα μάτι από το μπαλκόνι κάθε φορά που γδυνόταν στο δωμάτιό της

Μου λείπουν κι οι φίλοι μου
Αλλά να πάνε να γαμηθούνε οι μαλάκες
Αυτοί με έδιωξαν μακριά τους

Εκείνοι δεν ήθελαν να αποδεχτούν ότι για να ζήσεις, πρέπει πρώτα να πεθάνεις

Να αδειάσεις
Να τελειώσεις
Να πονέσεις
Να νιώσεις

Πρέπει να σηκωθώ
Αλλά δεν έχω οδοντόκρεμα να πλύνω τα δόντια μου
Πώς θα βγω έξω με άπλυτα δόντια;

Δε γαμιέται

Θα κοιμηθώ λίγο ακόμα

Advertisements

5 Responses to Για να ζήσεις, πρέπει πρώτα να πεθάνεις

  1. Ο/Η Urban Dante λέει:

    Παλιός καλός Neofitos

  2. Ο/Η Conte de Tobr λέει:

    ένας γνήσιος δρυίδης

  3. Ο/Η Ostrogot8os λέει:

    Να τος πάλι. Αρκετά ‘ίου’ με την Κική.

  4. Ο/Η Bdak Sassoon λέει:

    Nwraios otan grafei!!!
    Ax auti ti kaseropita poly ti zilepsa….
    Poia einai auti i Kiki k se poio parathuro vgainei?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: