Ξέρεις..

Έκατσα παρέα με τον ανηψιό μου χθες το βράδυ.
Μου ζήτησε να του μιλήσω για τη ζωή.
Για εκείνη που δεν έχει ακόμα ζήσει.
Για εκείνη που θα ήθελα να έχω ζήσει.

Όταν είσαι 10 χρονών δεν έχεις εικόνα, έχεις απλά φαντασία.
Χτίζεις ένα παραμύθι και περιμένεις να το δεις να υλοποιείται.
Βιάζεσαι να τα μάθεις όλα.
Βιάζεσαι να τα δεις όλα.

Και έχεις ανάγκη να ξέρεις ότι όλα θα πάνε καλά.
Ότι θα ζητάς κάτι και θα το βρίσκεις μπροστά σου.
Ότι θα ονειρεύεσαι κάτι και θα έρχεται κοντά σου.
Ότι θα ακουμπάς κάτι και θα το νιώθεις δικό σου.

Μου έκανε ερωτήσεις για το τι θα γίνει όταν μεγαλώσει.

Με ρώτησε αν θα γίνει ηθοποιός.
Να παίζει σε ταινίες χολυγουντιανές.
Να τον ξέρουν όλοι και να τον αποθεώνουν.
Και του απάντησα ότι θα γίνει.

Με ρώτησε αν θα έχει πολλά λεφτά.
Να αγοράσει ένα ακριβό αυτοκίνητο, ένα μεγάλο σπίτι.
Να ζει σαν βασιλιάς, να ξοδεύει χωρίς να σταματά.
Και του απάντησα ότι θα έχει.

Με ρώτησε αν θα είναι για πάντα με το κορίτσι που του αρέσει.
Να πηγαίνουν βόλτες μαζί και να παίζουν όλη μέρα.
Να της αγοράζει παγωτό και εκείνη να τον φιλάει στο μάγουλο.
Και του απάντησα ότι θα είναι.

Δεν του είπα αυτά που θα συμβούν.
Του απάντησα όσα έπρεπε να ακούσει.

Ξέρεις..

Ψέματα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: