Η Άννα και οι κόκκινες μπαλαρίνες

Σηκώθηκε νυσταλέα από το κρεβάτι
Τέντωσε τα κοκκαλιάρικα χέρια της προς το ταβάνι
Και άνοιξε το στόμα της διάπλατα για να χασμουρηθεί

Μπήκε βιαστικά στο ντους
Άπλωσε με προσοχή το αφρόλουτρο με το σφουγγάρι
Άρωμα πικραμύγδαλου σε όλο της το κορμί

Καλύφθηκε γρήγορα με το μπουρνούζι και βγήκε στην κουζίνα
Όσο περίμενε τον καφέ να ετοιμαστεί, πήρε στα χέρια της το κινητό της
Έστειλε το ίδιο μήνυμα που έστελνε κάθε πρωί τους τελευταίους 7 μήνες

«Καλημέρα έρωτα»

Έκλεισε το μάτι πονηρά στο είδωλο στον καθρέφτη
Χτένισε αρμονικά τα μαλλιά της
Και άνοιξε ανυπόμονα τη ντουλάπα

Το κοντό λουλουδάτο φόρεμα έντυνε όμορφα το λευκό της δέρμα
Τα πόδια της ήταν πολύ αδύνατα αλλά το δέρμα της απαλό
Η μικρή της μύτη έδενε αρμονικά με τα λεπτά σουφρωμένα χείλη

Έβγαλε τις κόκκινες μπαλαρίνες από το κουτί και σφήνωσε τα πόδια της μέσα
Στάθηκε για μια τελευταία ματιά στον ολόσωμο
Έριξε ένα φιλί στη σιλουέτα της, πήρε τα κλειδιά και κατέβηκε στο δρόμο

Οι μπαλαρίνες βούτηξαν στο ρυάκι που είχε σχηματιστεί στο πεζοδρόμιο
Το χείλη της συσπάστηκαν στον παγωμένο αέρα
Στα γυμνά της χέρια έβλεπες μια θυμωμένη ανατριχίλα

Μια γριά που περνούσε δίπλα της στο δρόμο την ταρακούνησε δυνατά

«Κορίτσι μου βάλε ένα μπουφάν, κάνει κρύο»
«Είναι Ιούλιος γιαγιά, γιατί κάνει τόσο κρύο;»
«Παιδάκι μου δεν είναι καλοκαίρι, μπήκε ο Φλεβάρης»
«Λάθος κάνεις γιαγιά. Ιούλιος είναι, είμαι σίγουρη»

Η γριά απομακρύνθηκε σαστισμένη
Στα μάτια της Άννας όμως υπήρχε τρόμος
Δεν μπορεί να έκανε λάθος

Σε κάποια άλλη γωνιά της πόλης ο Νίκος έμπαινε στο αυτοκίνητο του
Έβαλε το χέρι στην τσέπη της καπαρντίνας και κοίταξε βαριεστημένα το κινητό του
Έσβησε για ακόμη μια φορά το ίδιο παράλογο μήνυμα

Οι κραυγές της Άννας πλήγωσαν τον ήχο της βροχής

«Δεν είναι αλήθεια. Είναι ακόμα καλοκαίρι»

Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα
Οι φλέβες στα ασθενικά της χέρια πρόβαλαν απειλητικά
Τα γόνατά της ενώθηκαν φοβισμένα

ο Νίκος..

η εικόνα του..

τα όνειρα..

η ζωή μαζί..

δεν μπορεί..

δεν είναι αλήθεια..

δεν πέρασε ακόμα ο Ιούλιος..

Το βλέμμα της χάθηκε στη μουντή εικόνα της πόλης
Τα πόδια της πατούσαν ξύλινα στην υγρή άσφαλτο
Το φόρεμά είχε πια κολλήσει στον κορμό της

Η φωτεινή επιγραφή προσπαθούσε να νικήσει την καταχνιά
Ο υπάλληλος στεκόταν βαριεστημένος στην πόρτα καπνίζοντας
Οι εικόνες εξωτικών προορισμών διασκέδαζαν τη βιτρίνα του γραφείου ταξιδίων

Το χαμόγελο επέστρεψε στα χείλη της
Μια ξεχασμένη αφίσα το έλεγε καθαρά
«7ημέρη εκδρομή στη Φολέγανδρο 14 με 20 Αυγούστου!»

Έβγαλε τις βρεγμένες μπαλαρίνες της
Ίσιωσε το φόρεμα στα πόδια της
Και μπήκε στο ταξιδιωτικό πρακτορείο

για να πάρει δύο εισιτήρια..

για τον Αύγουστο..

τον δικό της Αύγουστο

Advertisements

One Response to Η Άννα και οι κόκκινες μπαλαρίνες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: