Ηλιόλουστα βράδια

Το χαρτί λευκό
Η σκέψη είναι εκεί, υπέροχη και ζωντανή αλλά ταυτόχρονα φρικτή και ανιαρή
Το μυαλό κάνει παιχνίδια με εικόνες και αλχημείες που πέθαναν προτού να γεννηθούν

Η ώρα είναι τρεις τα ξημερώματα και δεν έχω γράψει ούτε λέξη
“Writer’s block” βιάζεται να απαντήσει ο νεαρός σπουδαστής της δημιουργικής γραφής
“Σιγά ρε μαλάκα” φαίνονται να ψελλίζουν ανάμεσα στα χαχανητά τους κάτι βιβλία που έχω στο ράφι

Στην κουζίνα ακολουθεί η ιεροτελεστία
Χαμηλό ποτήρι, δύο παγάκια, ρούμι μέχρι να καλύψει τον πάγο
Άλλη μια νύχτα αναζητά τη λύτρωση από μια βέβαιη ζάλη

Ο καναπές μοιάζει με φυλακή που παγιδεύει τις σκέψεις
Σαν να μου υπαγορεύει αισθήματα και περιπλανήσεις στον χρόνο
Οι ίδιες αναμνήσεις. Οι ίδιες αναζητήσεις. Οι ίδιες έτοιμες λύσεις.

– Δεν έχω όρεξη να γράψω
– Και πώς θα γεμίσει αυτή η σελίδα;
– Δεν ξέρω. Εγώ πάντως δεν έχω όρεξη
– Ναι αλλά πρέπει. Το χρωστάς..
– Σε ποιόν;
– Στον εαυτό σου
– Όχι τώρα. Τώρα θέλω να ζήσω
– Η ζωή είναι στην σελίδα που έχεις αφήσει κενή
– Αν δεν ζήσω, η σελίδα θα μείνει ούτως ή άλλως κενή

Στέκομαι στο μπαλκόνι με το ποτήρι στο χέρι
Τα φώτα της πόλης τρεμοπαίζουν σε μια πολυπαιγμένη μπαλάντα
Κοιτάζω το ποτήρι που έχω στο χέρι και το αφήνω να πέσει στο κενό
Δεν παίρνω τα μάτια μου από πάνω του μέχρι που σκάει στο έδαφος μπήγοντας τα γυαλιά του στην ανυπόφορη ησυχία της πόλης

Μην ξυπνάτε. Ήθελα απλά να δω αν ελέγχω εγώ τη ζωή μου ή αυτή εμένα

– Η σελίδα στο τραπέζι είναι ακόμα κενή
– Για κάποιο λόγο είναι έτσι, παράτα με
– Δεν έχεις τι να γράψεις;
– Είσαι τρελός;

Στέκομαι απέναντι από την λευκή σελίδα
Την βλέπω να χορεύει στις αναμνήσεις ενός υπέροχου παρόντος
Να σαλεύει σε κάθε μουσική που δεν θέλει να σιωπήσει
Να τρεκλίζει ανάμεσα σε ηλιόλουστα βράδια και ερωτικά πρωινά

– Γιατί γελάς σαν χαζός;
– Γιατί είμαι ευτυχισμένος
– Απορώ πού την βρίσκεις την όρεξη.
– Απορείς; Έλα μαζί μου να σου δείξω..

Μπαίνω στην κρεβατοκάμαρα πατώντας βαριά στις μύτες των ποδιών
Μια χαραμάδα φεγγαρόφωτο αρκεί για να την δω να κοιμάται
Βγάζω τα ρούχα μου και ξαπλώνω στο μαξιλάρι δίπλα της

Την κοιτάζω που ονειρεύεται με τα χείλη ανοιχτά
Τόσο ειρωνικά γαλήνια
Τόσο προκλητικά όμορφη

Ανοίγει τα μάτια της
Μου χαμογελάει ελαφρά
Τα ξανακλείνει

Καληνύχτα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: